Απάντηση στους "αριστερούς" συνομωσιολόγους

Αναδημοσιεύουμε σήμερα από την ιστοσελίδα politikokafeneio.com ένα εξαιρετικό ντοκουμέντο. Είναι ένα γράμμα που γράφτηκε από τον Μπολσεβίκο Ίγκνας Ράις (Ignace Reiss), στέλεχος του ΚΚΣΕ  από το 1917 μέχρι το 1937, με το οποίο κατήγγειλε το Στάλιν, το σταλινισμό και τα εγκλήματα του, προσχωρώντας στην Τέταρτη Διεθνή. Ο Ράις δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο. Το 1928 του είχε απονεμηθεί το παράσημο της Κόκκινης Σημαίας, για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην προλεταριακή επανάσταση. Το γράμμα αυτό αποτελεί μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής ενός αγωνιστή που για δεκαετίες αφιερώθηκε στην υπόθεση της σοσιαλιστικής Επανάστασης. Στις 4 του Σεπτέμβρη 1937, εξαιτίας των πολιτικών του καταγγελιών η «Γκε – Πε –Ου» δολοφόνησε τον Ίγκνας Ράις σε ενέδρα στην Ελβετία.

Οι προβλεπόμενες δαπάνες του προϋπολογισμού του 2009 για τα σώματα Ασφαλείας ξεπερνούν τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η κυβέρνηση προετοιμαζόμενη να αντιμετωπίσει το διογκούμενο κύμα λαϊκής οργής, έχει ανακοινώσει στις αρχές Απριλίου ότι θα προβεί στην πρόσθετη πρόσληψη 2.000 νέων ειδικών φρουρών. Ήδη η πρόσληψη 1.200 μόνιμων ειδικών φρουρών τον Ιούλιο του 2008 θα έχει συνολικό κόστος 26,8 εκατ. ευρώ για το 2009, ποσό που ισοδυναμεί με την κατασκευή 17 σύγχρονων δώδεκαθέσιων σχολείων...

Οι πρόσφατες εκθέσεις των διεθνών καπιταλιστικών οργανισμών που σημειώνουν την εκτόξευση του δημόσιου χρέους και του δημοσιονομικού ελλείμματος της Ελλάδας, ενεργοποίησαν ήδη από την πλευρά της κυβέρνησης την επιβολή νέων φορολογικών μέτρων συρρίκνωσης του εισοδήματος του εργαζόμενου λαού. Η εκτόξευση του ελλείμματος κοντά στο 6% του ΑΕΠ, είχε σαν αποτέλεσμα το πρώτο κιόλας τρίμηνο του χρόνου να έχουν υπερκαλυφθεί τα ποσά που προβλέπονταν για δανεισμό σε ολόκληρο το 2009...

Έχουν περάσει ήδη αρκετές μέρες από την ολοκλήρωση του νικηφόρου αγώνα των εργατών στην «Παπουτσάνης». Όμως αυτός ο αγώνας κρύβει μαθήματα που θα είναι πάντα επίκαιρα για τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στην σημερινή περίοδο βαθειάς καπιταλιστικής κρίσης που διανύουμε, όπου οι απολύσεις αρχίζουν να ανακοινώνονται κατά κύματα...

Σύντροφοι και συντρόφισσες, θεωρώντας ότι οι ραγδαίες εξελίξεις στο ΣΥΝ και στο ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν μια σημαντική υπόθεση για κάθε αγωνιστή του εργατικού κινήματος και της νεολαίας, με την παρούσα ανοιχτή επιστολή μας θέλουμε να συμμετάσχουμε δημιουργικά στην συζήτηση για τα αίτια της πρόσφατης εκλογικής ήττας του σχήματος και την αναζήτηση πολιτικής λύσης από το σημερινό αδιέξοδο....

Εμείς οι εργαζόμενοι του «Ελεύθερου Τύπου», του «City 99,5» και του ηλεκτρονικού portal e-tipos.com καταγγέλλουμε την αιφνιδιαστική και εν κρυπτώ απόφαση του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελοπούλου να βάλουν λουκέτο. Η απόφαση αυτή αφήνει στο δρόμο, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, 450 εργαζομένους

Στις 2 του περασμένου Μαρτίου συμπληρώθηκαν 90 χρόνια από την έναρξη των διαδικασιών του ιδρυτικού συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς («Κομιντέρν» ή Τρίτη Διεθνής). Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα εν μέσω του ρωσικού εμφυλίου πολέμου (1917-1921) κι ενώ η εξουσία των σοβιέτ στην ΕΣΣΔ κάθε άλλο παρά ήταν εξασφαλισμένη...

Ερασιτεχνικά βίντεο στις ίδιες ιστοσελίδες έδειχναν σκηνές με πυροβολισμούς και πολλούς τραυματίες από την αιματηρή καταστολή της χθεσινής διαδήλωσης. Διάφορες άλλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες επιβεβαιώνουν ότι χθες είχαμε πολλές δεκάδες νεκρούς, τους περισσότερους από όλες τις προηγούμενες μέρες, από πυρά έμμισθων δολοφόνων του καθεστώτος. Η κλιμακούμενη ορμητική διάθεση για αγώνα από τις πλατειές λαϊκές μάζες παρά την ωμή δολοφονική βία του ιρανικού κράτους, είναι η πιο ασφαλής ένδειξη για το ότι στο Ιράν παρακολουθούμε ήδη τα πρώτα ηρωικά βήματα μιας επανάστασης.

Εδώ φαίνεται καθαρά το αληθινό πρόσωπο της επανάστασης. Οι μάζες στάθηκαν ατρόμητες μπροστά στην κρατική καταστολή, σχεδόν αγνόησαν την αστυνομία. Αυτή η «τρομερή» αστυνομία,  όταν βρέθηκε μπροστά στο μαζικό κίνημα παρέλυσε, τα παράτησε και πλέον αντιμετωπίζει το κίνημα με «αμήχανα χαμόγελα».

Όλες οι αντικειμενικές συνθήκες για την επανάσταση όπως περιγράφηκαν από το Λένιν, έχουν ωριμάσει στο Ιράν. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών σηματοδοτούν την αρχή της ιρανικής επανάστασης, που θα εκτυλιχτεί για μια ολόκληρη ιστορική περίοδο. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη ενός μαζικού επαναστατικού κόμματος, ικανού να καθοδηγήσει τις μάζες σήμερα. Όμως οι συνθήκες για την οικοδόμηση μιας τέτοιας δύναμης έχουν επίσης ωριμάσει. Οι εργάτες και η νεολαία στο Ιράν θα επιζητούν τις αυθεντικές ιδέες του επαναστατικού σοσιαλισμού ή αλλιώς το Μαρξισμό.

Οι μαζικές πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις του εργατικού κινήματος πρέπει να ξεσκεπάσουν την ξενοφοβική εκστρατεία της άρχουσας τάξης, που μοναδικό στόχο έχει να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει την εργατική τάξη. Πρέπει πάση θυσία να σφυρηλατηθεί αρραγής ενότητα ταξικής αλληλεγγύης και πάλης με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου. Για την υπόθεση αυτή, έχουν χρέος να δουλέψουν ενεργά και ενιαία όλα τα μαζικά εργατικά κόμματα και τα συνδικάτα.

Δραματικά γεγονότα εξελίσσονται στο Ιράν. Σύμφωνα με αναφορές από την χώρα αυτή, δύο εκατομμύρια λαού διαδήλωσαν χθες στην κεντρική Τεχεράνη για να διαμαρτυρηθούν για την νοθεία του εκλογικού αποτελέσματος από το καθεστώς Αχμαντινετζάντ. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη αντικυβερνητική διαδήλωση από την επανάσταση του 1979 και σε πολλά σημεία θύμισε  τα γεγονότα που είχαν συμβεί 30 χρόνια πριν. Η Ιρανική Επανάσταση έχει ήδη ξεκινήσει και εξελίσσεται...

Η βαθειά παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, οξύνοντας παντού τα προβλήματα των εργαζόμενων μαζών, κλιμακώνει τα φαινόμενα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Η καπιταλιστική βαρβαρότητα που εκδηλώνεται με την μαζική ανεργία, τη φτώχεια, τον υποσιτισμό και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τον έλεγχο αγορών, πρώτων υλών και σφαιρών επιρροής, επιβάλει σε εκατομμύρια εργαζόμενων ανθρώπων από τις πιο υπανάπτυκτες καπιταλιστικές χώρες, να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να αναζητήσουν στην πιο ανεπτυγμένη καπιταλιστική Δύση δουλειά για να θρέψουν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους

Επιεικώς απογοητευτική κρίνεται όμως και η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ έναντι του εκλογικού αποτελέσματος της περασμένης Κυριακής. Στην σχετική ανακοίνωσή της η Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) του κόμματος, καλεί πολύ σωστά, τα μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του να συμβάλουν με τη γνώμη τους στην πολιτική αποτίμηση των αποτελεσμάτων. Όμως η ΚΕ, με την βασική θέση που αναπτύσσει στην ανακοίνωσή της, αντί να βοηθήσει τα μέλη και τους υποστηρικτές του κόμματος να κάνουν μια σωστή αποτίμηση, τους γεμίζει με σύγχυση και αυθαίρετα συμπεράσματα.

Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών προβλημάτισαν τις χιλιάδες μελών και υποστηρικτών του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή περίοδο για την Αριστερά, όπου η αμφισβήτηση για τον  καπιταλισμό κάτω από την επίδραση της κρίσης απλώνεται στις πλατειές εργαζόμενες μάζες και εμφανίζονται τα πρώτα σημαντικά κινήματα της εργατικής τάξης και της νεολαίας, οι  αριστεροί αγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ είδαν την απήχηση του σχήματός τους να καταρρέει και όλοι εμείς οι κομμουνιστές είδαμε επίσης, το ιστορικό κόμμα του ελληνικού προλεταριάτου, το ΚΚΕ, να χάνει σχεδόν 150.000 ψήφους από τις τελευταίες εθνικές εκλογές.

Δημοσιεύουμε τα βασικά πολιτικά συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από τις χθεσινές ευρωεκλογές.

Η συνθήκη του Μάαστριχτ, για πολλούς θεωρείται σημείο καμπής για τη σύγχρονη φάση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Στην πραγματικότητα αυτή η συνθήκη, απλά αντανακλά τη φάση στην οποία εισήλθε ο Παγκόσμιος καπιταλισμός στις αρχές του 1990. Η συνθήκη προβλέπει την πλήρη ελευθερία στην διακίνηση αγαθών, κεφαλαίων, υπηρεσιών και εργατικού δυναμικού μέσα στα πλαίσια της ΕΕ. Αυτό γινόταν περισσότερο ή λιγότερο και με όλες τις προηγούμενες συνθήκες, απλά μπορούμε να πούμε ότι καταργήθηκαν οι τελευταίοι περιορισμοί.