Το κείμενο που δημοσιεύουμε εδώ κατατίθεται στο συνέδριο της νεολαίας ΣΥΝ, από εκλεγμένους συνέδρους, που συμμετέχουν στη σύνταξη της εφημερίδας και της ιστοσελίδας μας έχει τίτλο : Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα - Μαρξιστική Πλατφόρμα για μια ισχυρή και μαζική Νεολαία ΣΥΝ.

"Το 6ο συνέδριο της οργάνωσής μας διεξάγεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση είναι το πιο αποφασιστικό στοιχείο της σημερινής περιόδου και καθορίζει τις εξελίξεις σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Το πρώτο καθήκον της Αριστεράς σε αυτές τις συνθήκες, είναι να δώσει στους εργαζόμενους και τη νεολαία μια ξεκάθαρη εξήγηση για τα αίτια της κρίσης και πάνω σε αυτή τη βάση, να διατυπώσει με σαφήνεια τις πολιτικές της θέσεις."

Η αυξανόμενη επιροή των μαρξιστικών ιδεών στη μπολιβαριανή επανάσταση έχει προκαλέσει την όξυνση της επιθετικότητας του αντεπαναστατικού τύπου εναντίον του γνωστού Μαρξιστή συγγραφέα και ιδρυτή της καμπάνιας "Hands off Venezuela" Άλαν Γουντς. Διαβάστε στα αγγλικά το τελευταίο συκοφαντικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας TalCual και την απάντηση του Άλαν Γουντς.

Το 34ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ πραγματοποιείται ακριβώς την περίοδο, που ξεδιπλώνεται μια πρωτοφανής επίθεση σε όλους και σε όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, καταλύοντας κατακτήσεις, που για δεκαετίες οι εργαζόμενοι κέρδισαν, ματώνοντας, με αγώνες και θυσίες.

Αυτό το Συνέδριο, για άλλη μια φορά, εκτός από τη σχετικά μικρή αριθμητική συσπείρωση εργαζομένων που εκπροσωπούνται και τα σοβαρά προβλήματα εμπιστοσύνης, που συνεχώς αυξάνονται, διακρίνεται από τη διαρκώς διευρυνόμενη νόθευση και πλήρη αδιαφάνεια των διαδικασιών εκλογής και εκπροσώπησης, σε επίπεδο πρωτοβάθμιων, δευτεροβάθμιων και του ίδιου του συνεδρίου της ΓΣΕΕ. Με δειγματοληπτική εξέταση πάνω από 20 σύνεδροι δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής και παρ’ όλα αυτά συμμετέχουν ως πλασματικοί αντιπρόσωποι.

Τα γεγονότα στο διεθνές επίπεδο είχαν βαθιά επίδραση στη συνείδηση του γερμανικού προλεταριάτου. Είδαν στην Οκτωβριανή Επανάσταση η εξουσία να περνά στα χέρια των εργατών, των στρατιωτών και των αγροτών, υπό την ηγεσία των Μπολσεβίκων. Αυτό έδωσε τεράστια ώθηση στον ενθουσιασμό των Γερμανών εργατών. Από την άλλη πλευρά οι συνεχείς στρατιωτικές ήττες, το χάος και η αποσύνθεση του γερμανικού στρατού στο δυτικό μέτωπο, βοήθησε στην μείωση της εμπιστοσύνης στο καθεστώς.

Η κρίση του καπιταλισμού εκφράζεται στην ύπαρξη υψηλών ποσοστών ανεργίας ακόμα και σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό επηρεάζει τις γυναίκες και τους νέους πιο σοβαρά από ότι άλλα τμήματα της κοινωνίας. Τα ποσοστά ανεργίας στις γυναίκες είναι πολύ υψηλότερα από το μέσο όρο. Και τα στοιχεία αυτά απέχουν συνήθως από την πραγματική κατάσταση αφού δεν υπολογίζουν ένα μεγάλο αριθμό γυναικών που έχουν χάσει κάθε ελπίδα να βρουν δουλειά και δεν μπαίνουν πλέον στον κόπο να παρουσιάζονται στα γραφεία ευρέσεως εργασίας. Η γενική τάση προς την προσωρινή εργασία (πίσω από το προσωπείο της «ευελιξίας») έχει τα πιο καταστροφικά αποτελέσματα στις γυναίκες. Οι περισσότερες γυναίκες, ακόμα και χωρίς αυτό, ήταν ήδη καταδικασμένες στις πλέον κακοπληρωμένες και φρικτές συνθήκες εργασίας.

Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε από την Αυγή δύο άρθρα που περιέχουν στοιχεία για την έξαρση της ανεργίας και τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Επίσης επιλέξαμε από την Καθημερινή ένα άρθρο για τα σενάρια αποκρατικοποιήσεων που πρόκειται να προωθήσει η κυβέρνηση στο επόμενο διάστημα.

Χθες για δεύτερη φορά μέσα σε 15 μέρες, η χώρα παρέλυσε από μια ακόμα μεγάλη γενική απεργία. Κατά γενική ομολογία η συμμετοχή στην απεργία υπήρξε μεγαλύτερη από την προηγούμενη της 24ης Φλεβάρη. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, η συμμετοχή προσέγγισε το 90%. Τα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία, ανέφεραν ότι ο αριθμός των συγκεντρωμένων στην Αθήνα ήταν περίπου 30.000. Όμως όσοι μπόρεσαν να έχουν άποψη «ιδίοις όμασι» και από τις δύο μεγάλες συγκεντρώσεις των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ στο Πεδίον του Άρεως και του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, μιλούν με βεβαιότητα για ένα αρκετά μεγαλύτερο αριθμό, που θα μπορούσε να προσεγγίσει αθροιστικά τις 50.000.

Η κυβέρνηση κλιμάκωσε την επίθεση στην εργατική τάξη σαν εκτελεστικό όργανο του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν με νέες περικοπές μισθών, πάγωμα συντάξεων και νέους φόρους τα εγκλήματα του καπιταλισμού και τους τόκους των κερδοσκόπων. Οι στιγμές είναι ιστορικές! Η σημερινή γενική απεργία - «σεισμός», δείχνει ότι η εργατική τάξη είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει την πτώση του βιοτικού της επιπέδου στια επίπεδα των αρχών του προηγούμενου αιώνα.

Η Κομμουνιστική Διεθνής (Κ.Δ.), ακολουθώντας τις παραδόσεις του Μπολσεβίκικου κόμματος, έδωσε μεγάλη σημασία στην δουλειά στις γυναίκες και έδωσε οδηγίες προς τα κομμουνιστικά κόμματα να «επεκτείνουν την επιρροή τους στα πλατιά στρώματα του γυναικείου πληθυσμού με την οργάνωση ειδικών επαγγελματικών μηχανισμών μέσα στο κόμμα και με την καθιέρωση ειδικών μεθόδων προσέγγισης των γυναικών, με σκοπό την απελευθέρωση τους από την επιρροή της αστικής κοσμοθεωρίας ή την επιρροή των συμβιβαστικών κομμάτων και να τις εκπαιδεύσουν ώστε να είναι αποφασισμένες αγωνίστριες του Κομμουνισμού και επακόλουθα να πετύχουν την τελική απελευθέρωσή τους σαν γυναίκες».

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν μια εξαιρετική Μαρξίστρια και επαναστάτρια. Η δολοφονία της στις 13 Ιανουαρίου του 1919 ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για το γερμανικό Κομμουνιστικό κίνημα. Εδώ, ο Patrick Larsen αναλύει υπό το φως της Γερμανικής Επανάστασης του 1918 τόσο τα σπουδαία χαρίσματα της προσωπικότητάς της, όσο και τις αδυναμίες της και εξάγει συμπεράσματα για το σήμερα και ειδικά για το επαναστατικό κίνημα στη Βενεζουέλα.

Ο Μαρξισμός πάντα βρισκόταν στην πρωτοπορία του αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση. Η 8η Μάρτη (Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας) είναι μια κόκκινη επέτειος για εμάς, καθώς συμβολίζει τον αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στον καπιταλισμό, την καταπίεση και τις διακρίσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Δημοσιεύουμε σε τέσσερα μέρη ένα εκτεταμένο άρθρο στο οποίο υπογραμμίζονται τα πρώτα βήματα που ακολούθησε ο Μαρξισμός στον αγώνα του για τα γυναικεία δικαιώματα, τι σήμαινε η πρώτη επιτυχημένη επανάσταση για τη χειραφέτηση των γυναικών, ποιες είναι οι συνθήκες των γυναικών στον καπιταλισμό τόσο στις αναπτυγμένες χώρες, όσο και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου και τέλος τίθεται το ερώτημα για το πώς θα καταργήσουμε οριστικά την ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών....

Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε τρία άρθρα : Από την Αυγή ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Δημήτρη Καζάκη με θέμα την ελληνική χρεοκοπία και από το Ριζοσπάστη επιλέξαμε ένα άρθρο του Χρήστου Μανταβόλα σχετικά με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας. Τέλος, από την Ελευθεροτυπία τα αποτελέσματα μιας έρευνας για το πόσο κοστίζουν τα μέτρα της κυβέρνησης στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Η κυβέρνηση κλιμάκωσε την επίθεση στην εργατική τάξη συνεχίζοντας να λειτουργεί σαν εκτελεστικό όργανο του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν με νέες περικοπές μισθών, πάγωμα συντάξεων και νέους φόρους τα εγκλήματα του καπιταλισμού και τους τόκους των κερδοσκόπων. Οι στιγμές είναι ιστορικές.

Όλοι στις συγκεντρώσεις που διοργανώνονται σε ολόκληρη τη χώρα!

Η κυβέρνηση με την προκλητική διαδικασία της κατάθεσης  κατεπείγοντος νομοσχεδίου στη Βουλή, κλιμάκωσε την επίθεσή της στην εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας, συνεχίζοντας να λειτουργεί σαν εκτελεστικό όργανο του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν με περικοπές μισθών, πάγωμα συντάξεων και νέους φόρους τα εγκλήματα του καπιταλισμού και τους τόκους των κερδοσκόπων.Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες των εργαζομένων πρέπει να αντιδράσουν άμεσα.

Στο Πρώτο Έκτακτο Συνέδριο του PSUV, που ξεκίνησε πέρυσι το Νοέμβρη και λήγει τον Απρίλιο, γίνεται αντιληπτό ένα αυξανόμενο αίσθημα οργής των συνέδρων και των μελών ενάντια στους ρεφορμιστές και τους γραφειοκράτες στο κόμμα, καθώς και μια δίψα για τις ιδέες του μαρξισμού. Δημοσιεύουμε εδώ μια συνέντευξη με τη συντρόφισσα Katy Jaimes, σύνεδρο από το δήμο Τσακάο στην περιφέρεια Μιράντα, η οποία τονίζει στην ανάγκη να οργανωθεί η αριστερά στο κόμμα. Η συνέντευξη δόθηκε στην ιστοσελίδα «In defence of Marxism» www.marxist.com .

Πρόσφατα παρακολουθήσαμε πολλά σημαντικά γεγονότα στη Βενεζουέλα, όπως την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος Μπολίβαρ και τις εθνικοποιήσεις στον τραπεζικό τομέα, τα οποία πρέπει να αναλυθούν με προσοχή. Το κίνημα των κατειλημμένων εργοστασίων έκανε σημαντικά προωθητικά βήματα τα 2009, αλλά ακόμα αντιμετωπίζει το σαμποτάζ από τους αντεπαναστάτες διευθυντές και οι εργαζόμενοι ακόμα αγωνίζονται για εθνικοποίηση υπό εργατικό έλεγχο. Για την υπεράσπιση των κατακτήσεων που έχουν γίνει, η επανάσταση πρέπει να θέσει ως κύριο στόχο την εθνικοποίηση των βασικών μοχλών της οικονομίας, γιατί μόνο αυτό μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να παράσχει τα προαπαιτούμενα για μια σοσιαλιστική σχεδιασμένη οικονομία.

Η εκλογική νοθεία του περασμένου καλοκαιριού που έφερε την παραμονή του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ στην εξουσία, πυροδότησε δεκάδες μαζικές διαδηλώσεις στο Ιράν. Το λεγόμενο «πράσινο» κίνημα συνταράζει συθέμελα  το ισλαμικό καθεστώς. Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τι πραγματικά συμβαίνει στο Ιράν είναι ανάγκη να γυρίσουμε πίσω στην περίοδο της μεγάλης Ιρανικής επανάστασης του 1978-79, να κατανοήσουμε τη φύση της, αλλά και τα αίτια της άδοξης κατάληξής της.

Το καλοκαίρι γίναμε μάρτυρες μιας μεγαλειώδους εξέγερσης εκατομμυρίων Ιρανών, που, με αφορμή την καταφανή εκλογική νοθεία που διέπραξε το καθεστώς Αχμαντινετζάντ, ξεχύθηκαν στους δρόμους όλης της χώρας, εκδηλώνοντας τη συσσωρευμένη αγανάκτησή τους για την καταπίεση των δημοκρατικών τους ελευθεριών, τη φτώχεια, την ανεργία, τον πληθωρισμό, με ένα και μόνο σύνθημα : την ανατροπή του καθεστώτος...

Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε τέσσερα άρθρα : Από το "Ριζοσπάστη" ένα άρθρο του Γιώργου Κακουλίδη που αναλύει γιατί στην περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης οι εργαζόμενοι στην πραγματικότητα δεν ωφελούνται. Στη συνέχεια δύο άρθρα από την "Αυγή" : Στο πρώτο αναλύονται οι συνέπειες της πολιτικής "αποκέντρωσης" της παιδείας που σχεδιάζει η υπουργός παιδείας - πολιτική που έχει ήδη εφαρμοστεί στην Ευρώπη με πολύ δυσμενείς συνέπειες για την εργατική τάξη. Το δεύτερο ανήκει στον καθηγητή Μ. Δρεττάκη και αφορά στις διαφορές στους ρυθμούς αύξησης του δημόσιου χρέους και του ΑΕΠ. Τέλος, ένα άρθρο από το "Βήμα", όπου αναλύονται τα συμπεράσματα έρευνας σχετικά με το "κρυφό χρέος" του προϋπολογισμού της περιόδου 2000-2009 και ποιους ωφέλησε...Καλή ανάγνωση!