Στην “Κόκκινη Σπίθα”, ένα περιοδικό του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ, ένας από τους ηγετικούς θεωρητικούς του κόμματος, ο Μπαμπουράμ Μπαταράι, έγραψε πρόσφατα ένα άρθρο που δεν πέρασε απαρατήρητο από το νεπαλέζικο αλλά και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Μεταξύ άλλων το άρθρο αναφέρει : «...οι μαρξιστές επαναστάτες πρέπει να αναγνωρίσουν ότι ο τροτσκισμός είναι πιο κατάλληλος από τον σταλινισμό την σημερινή εποχή για την προώθηση των συμφερόντων του προλεταριάτου...»

Οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με τη συστηματική αρωγή μιας καλοστημένης επικοινωνιακής εκστρατείας, δημιούργησαν στις εργαζόμενες μάζες, λιγοστές και συγκρατημένες προσδοκίες για μια ηπιότερη αντιμετώπιση των δικαιωμάτων τους και μια ελαφρά βελτίωση της δεινής θέσης στην οποία τους έχει οδηγήσει ο καπιταλισμός. Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε το περιεχόμενο και τη λογική της πολιτικής που εξήγγειλε η νέα κυβέρνηση και θα εστιάσουμε στο κρίσιμο ζήτημα της στάσης που πρέπει να κρατήσει απέναντί της η Αριστερά.

Οι εκλογές της Κυριακής 27ης Σεπτεμβρίου στη Γερμανία έφεραν στην επιφάνεια μία στροφή του γερμανικού εκλογικού σώματος με ιδιαίτερη σημασία. Από τη μία, το SPD (σοσιαλδημοκρατικό κόμμα) είδε μία μαζική πτώση της υποστήριξής του, παράλληλα με την μεγάλη αύξηση του ποσοστού του DIE LINKE, ενός κόμματος που βρίσκεται στα αριστερά του SPD. Από την άλλη, η νίκη των δεξιών κομμάτων έδωσε στην γερμανική αστική τάξη το είδος κυβέρνησης που προτιμά: ένα συνασπισμό των δύο παραδοσιακών αστικών κομμάτων, των Χριστιανοδημοκρατών του CDU/CSU και των φιλελεύθερων του FDP.

Μετά το δημοψήφισμα του Ιουλίου 2008, όπου ο ιρλανδικός λαός αρνήθηκε να επικυρώσει τη Συνθήκη της Λισαβόνας σε ποσοστό 53,4% θέτοντας ένα ισχυρό εμπόδιο στα αντεργατικά σχέδια των αφεντικών της ΕΕ, το δεύτερο δημοψήφισμα στις 2/10/2009 ανέτρεψε το αποτέλεσμα αυτό, δίνοντας 67,1% στη θετική ψήφο. Για την ιρλανδική αστική τάξη, όντας άρρηκτα προσκολλημένη στην ΕΕ και την ευρωζώνη, ήταν ζωτικής σημασίας ζήτημα να επικυρωθεί η συνθήκη...

Η προσπάθεια της Κυβέρνησης να κρυφτεί στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης των λιμανιών, συνοδεύεται από μεθοδεύσεις γνωστών κύκλων με στόχο το χτύπημα του απεργιακού αγώνα των λιμενεργατών. Για μια φορά ακόμα ο κ. Μίχαλος χρησιμοποιείται σαν λαγός με την προσφυγή του στα δικαστήρια προκειμένου να ποινικοποιήσει τον αγώνα των λιμενεργατών ενάντια στην παραχώρηση του λιμανιού του Πειραιά στην COSCO.

Ελπιδοφόρα μηνύματα για όλο το εργατικό κίνημα έστειλε η καθολική συμμετοχή των εργαζόμενων της WIND στην 24ωρη απεργία, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 15/10. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσαν τα μέλη του σωματείου στην «Αυγή» της 16/10, τελικά εργάστηκε μόνο το προσωπικό ασφαλείας.

Η απάντηση ίσως θα έπρεπε να αναζητηθεί στον ίδιο το ρόλο που παίζει το κόμμα στους αγώνες της τάξης και της νεολαίας. Αυτό που κρίνουν οι εργαζόμενοι στους αγώνες τους δεν είναι μόνο η συνέπεια στην αντίσταση ενάντια στις αντεργατικές πολιτικές, αλλά και η αποτελεσματικότητα του κόμματος να οργανώσει τους αγώνες, να τους δώσει προοπτική και να τους οδηγήσει σε νίκες.

Κάλεσμα της Επιτροπής Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ

Αλληλεγγύη στους απεργούς του λιμανιού του Πειραιά - Πέμπτη 15/10

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, το ΚΚΕ έλαβε ποσοστό 7,54%, 517.154 ψήφους και 21 έδρες. Υπέστη λοιπόν, μικρή πτώση της απήχησής του, χάνοντας συγκριτικά με το 2007 περίπου 65.000 ψήφους και ποσοστό 0,61%. Το αποτέλεσμα βεβαίως μιας εκλογικής αναμέτρησης από μόνο του δεν μπορεί να οδηγήσει σε κανένα συμπέρασμα, αν δεν λάβουμε υπ’ όψη την περίοδο μέσα στην οποία έλαβε χώρα η αναμέτρηση, την ιδιαίτερη πολιτική συγκυρία, αλλά και άλλα στοιχεία, όπως η ταξική σύνθεση των ψηφοφόρων, οι μετακινήσεις κλπ.

Το κύμα της «αναδιάρθωσης» της WIND, έχει θεριέψει για τα καλά και όπως δείχνουν όλα τα σημάδια η Διοίκηση της εταιρίας έχει όλη την διάθεση να την κάνει τσουνάμι που θα συμπαρασύρει στο πέρασμά του θέσεις εργασίας, μισθούς, δικαιώματα και κατακτήσεις που με κόπο κατακτήσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Η χαμηλή συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ όμως, όπως ήδη αναφέραμε, δεν είχε σαν έκφραση μόνο διαρροές προς το ΠΑΣΟΚ, αλλά εκφράστηκε και με μια αξιοσημείωτη απώλεια ψήφων προς το ΚΚΕ και τους «Οικολόγους – Πράσινους», με 10 και 8% αντίστοιχα επί του αποτελέσματος του 2007, την ίδια ώρα που και τα δύο μαζικά κόμματα της «παραδοσιακής» αριστεράς, προσέλκυσαν το ίδιο χαμηλό ποσοστό των μετακινούμενων από το ΠΑΣΟΚ ψηφοφόρων (1% της εκλογικής του δύναμης του 2007).

Δημοσιεύουμε σήμερα την ανακοίνωση που εξέδωσαν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των λιμενεργατών λίγο πριν τις εκλογές, με την οποία δημοσιοποιούσαν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν τον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. Το εργατικό κίνημα πρέπει να τους συμπαρασταθεί αποφασιστικά και να διεκδικήσει μαζί τους την επανεθνικοποίηση του ΟΛΠ κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση.

Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ήταν μια κρίσιμη δοκιμασία για το ΣΥΡΙΖΑ και τη μεγαλύτερη συνιστώσα του, το ΣΥΝ. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε σε αυτή τη μάχη βαριά λαβωμένος από τις συγκρούσεις στις «κορυφές» του και χωρίς να έχουν αναζητηθεί και συζητηθεί με ένα διεξοδικό τρόπο στο εσωτερικό του τα πολιτικά αίτια της ήττας των Ευρωεκλογών του Ιουνίου. Με δεδομένη αυτή τη δυσμενή κατάσταση, το αποτέλεσμα που σημείωσε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολύ ανώτερο του αναμενομένου, καταγράφοντας τελικά - ευτυχώς για το ηθικό και τις ελπίδες χιλιάδων αγωνιστών της Αριστεράς - μια αξιοσημείωτη εκλογική διάσωση.

Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης δεν αποτελεί ασφαλώς τον αποφασιστικό παράγοντα για την πολιτική της κατεύθυνση. Οι βασικές πολιτικές επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ έχουν εδώ και καιρό διακηρυχτεί και αποτελούν δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές διαχείρισης του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και του διαφθαρμένου κράτους του. Ακόμα και τις καλύτερες των προθέσεων να είχαν όσοι απαρτίζουν τη νέα κυβέρνηση, χωρίς μια πολιτική ριζικών, ταξικών αλλαγών στην οικονομία και τους θεσμούς εξουσίας, που θα στρέφονται ενάντια στα θεμέλια του καπιταλισμού, είναι σε τελική ανάλυση καταδικασμένοι να γίνουν και αυτοί, όπως οι προκάτοχοί τους, εκφραστές της πολιτικής και ηθικής παρακμής του συστήματος...

Η εκτίμηση που κάναμε στο χθεσινό μας άρθρο για τη σαφέστατη κίνηση του εκλογικού σώματος προς τ’ αριστερά επιβεβαιώνεται με τα στοιχεία της έρευνας που ανακοίνωσε η εταιρεία VPRC σχετικά με τις μετακινήσεις ψηφοφόρων και την «κοινωνική ανατομία» της ψήφου και δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της (www.vprc.gr ).

Τα αποτελέσματα των εκλογών αποτελούν μια ιστορική συντριβή για το κόμμα του κεφαλαίου και μια σαφή ένδειξη της αριστερής στροφής της κοινωνίας.  Η «Νέα Δημοκρατία» έλαβε ποσοστό 33,48%, 2.300.000 ψήφους και μόλις 91 έδρες, σημειώνοντας την μεγαλύτερη εκλογική αποτυχία της ιστορίας της. Συγκριτικά με τις βουλευτικές εκλογές του 2007, έχασε σχεδόν 700.000 ψήφους και το 8,36%  της εκλογικής της δύναμης. Μέσα σε 5,5 χρόνια από το ξεκίνημα της θητείας της το 2004, η Ν.Δ απώλεσε πάνω από 1 εκατομμύριο ψήφους και το 11,9 % της εκλογικής της δύναμης. Ενδεικτικό για το μέγεθος της ήττας της ΝΔ, είναι το γεγονός ότι έλαβε ποσοστό κατά 2,4 % μικρότερο συγκριτικά με την προηγούμενη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας της, που συνέβη το 1981...

Η πεντάχρονη διακυβέρνηση της χώρας από την Δεξιά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά λιτότητα και συνεχείς επιθέσεις στο εισόδημα των εργαζομένων. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας με ένα πρόγραμμα, το οποίο αν και έχει αρκετές ασάφειες, επιχειρείται να διαμορφωθεί στο πλαίσιο μιας αριστερής στροφής νεοκεϊνσιανού τύπου, με βασικό άξονα την αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ασθενέστερων. Όμως, αν η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θέλει να αποδείξει ότι οι προθέσεις της είναι ειλικρινείς, τότε θα πρέπει να καταργήσει μια σειρά νόμους που εφαρμόστηκαν επί δικών της κυβερνήσεων.

Δημοσιεύουμε σήμερα την συνέντευξη που έδωσε στην Αυγή ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Περιφέρεια της Αθήνας, Δημήτρης Στρατούλης.