Η περίοδος που καλύπτει τα χρόνια του πολέμου ήταν μια περίοδος δοκιμασίας. Στους πρώτους λίγους μήνες του πολέμου, ένα τμήμα της ηγεσίας πήγε στην Ιρλανδία για να σχηματίσει μια βάση σε περίπτωση που η WIL έβγαινε στην παρανομία, αφήνοντας τον Ραλφ, την Μίλλι Λη και τον Τεντ στην ηγεσία της οργάνωσης. Σε αυτή τη περίοδο, ο Ραλφ Λη έβγαζε μόνος του την εφημερίδα «Diary Workers» για παρέμβαση στους χώρους δουλειάς. Ωστόσο, από το τέλος του 1940, ο Ραλφ επέστρεψε στη Νότιο Αφρική για προσωπικούς λόγους, καθώς και για λόγους υγείας και η δουλειά της οικοδόμησης της οργάνωσης έπεσε στους ώμους άλλων ηγετικών συντρόφων....

Η παλιά διαλεκτική μέθοδος της αιτιότητας, η οποία είχε περιπέσει σε αχρηστία μετά τον μεσαίωνα, αναστήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από το μεγάλο Γερμανό φιλόσοφο Χέγκελ (1770-1931). Ο Χέγκελ, ένα από τα πιο εγκυκλοπαιδικά μυαλά της εποχής του, υπέβαλε τις μορφές της τυπικής λογικής σε μια λεπτομερή κριτική και έδειξε τα όρια τους και τη μονομέρεια τους. Ο Χέγκελ έκανε την πρώτη πραγματικά ολοκληρωμένη ανάλυση των νόμων της διαλεκτικής, η οποία αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία αργότερα ο Μαρξ και ο Ενγκελς ανέπτυξαν τη θεωρία του διαλεκτικού υλισμού.

Η επανεκλογή του Έβο Μοράλες με περισσότερες ψήφους, δείχνει την τεράστια δεξαμενή υποστήριξης του επαναστατικού κινήματος. Η νέα κυβέρνηση θα τεθεί υπό τεράστια πίεση για να λύσει όλα τα κρίσιμα ζητήματα: την απασχόληση, τη γη, την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να επιλυθεί σοβαρά μέσα στα όρια του καπιταλισμού...

Η επανάσταση στην Λατινική Αμερική παραμένει «κλειδί» για τη διεθνή επανάσταση. Παρά τα λεγόμενα των ρεφορμιστών πολιτικών, η Λατινική Αμερική έχει επηρεαστεί σοβαρά από την ύφεση. Η κατάρρευση των τιμών των πρώτων υλών και του πετρελαίου έχει επηρεάσει τα κράτη τις περιοχής. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2009, οι εξαγωγές πετρελαίου και μεταλλευμάτων έπεσαν κατά 50,7% .

Είδαμε ότι ο σύγχρονος υλισμός είναι η αντίληψη ότι η ύλη είναι το πρωταρχικό και η σκέψη ή οι ιδέες είναι το προϊόν του εγκεφάλου. Αλλά τι είναι η διαλεκτική σκέψη ή η διαλεκτική; «Ή διαλεκτική δεν είναι τίποτε παρά πάνω από την επιστήμη των γενικών νόμων της κίνησης και ανάπτυξης της φύσης, της ανθρώπινης κοινωνίας και της σκέψης» (Φρ. Ενγκελς, Αντι-Ντύρινγκ)...

Όλα δείχνουν σήμερα ότι έχουμε επιστρέψει στην κατάσταση που περιέγραψε ο Τρότσκι το 1938 στο «Μεταβατικό Πρόγραμμα»: σε μία οργανική κρίση του καπιταλισμού χωρίς διέξοδο πέρα από διαρκείς περικοπές και πτώση του βιοτικού επιπέδου. Παρ’ όλα αυτά, όταν ο Τρότσκι έγραψε για μία οργανική κρίση, δεν εννοούσε ότι δεν ήταν πιθανή μία ανάκαμψη στην οικονομία. Ο κύκλος ανάκαμψης - ύφεσης δεν πρόκειται να εξαφανιστεί μέχρι να ανατραπεί ο καπιταλισμός. Αλλά ο χαρακτήρας του κύκλου δεν είναι ο ίδιος κατά τη σημερινή περίοδο της καπιταλιστικής παρακμής, όπως ήταν στην περίοδο της νεανικής του επέκτασης...

Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση του ερευνητικού κέντρου Pew, αναμφίβολα μιας από τις πλέον έγκυρες εταιρίες δημοσκοπήσεων στις ΗΠΑ, ζητήθηκε από περισσότερους από 1500 τυχαία επιλεγμένους Αμερικάνους να περιγράψουν τις αντιδράσεις τους σε όρους όπως «καπιταλισμός» και «σοσιαλισμός». Η Pew συνόψισε τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης με τον τίτλο: «Σοσιαλισμός όχι και τόσο αρνητικός. Καπιταλισμός όχι και τόσο θετικός.»

«Ή πατρίδα όλου του σύγχρονου υλισμού», έγραφε ο Ενγκελς, «από τον 17ο αιώνα και έπειτα είναι η Αγγλία». Σε αυτή την περίοδο, η παλιά φεουδαρχική αριστοκρατία και η μοναρχία απειλήθηκαν από τις πρωτοεμφανισθείσες μεσαίες τάξεις. Ο προμαχώνας του φεουδαρχισμού ήταν η Ρωμαϊκή Καθολική εκκλησία, η οποία προμήθευσε τη Θεία δικαίωση στη μοναρχία και στους φεουδαρχικούς θεσμούς. Έτσι, έπρεπε πρώτα να καταπολεμηθεί αυτή, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη σύγκρουση με τη φεουδαρχία. Η ανερχόμενη αστική τάξη αμφισβήτησε τις παλιές ιδέες και τις Θείες αντιλήψεις πάνω στις οποίες βασιζόταν το παλιό καθεστώς...

Σε μια περίοδο που ο καπιταλισμός αποκαλύπτει οδυνηρά για τους λαούς τη χρεοκοπία και την προχωρημένη του παρακμή, έχουμε ανάγκη από τα σπουδαία έργα της επαναστατικής φιλολογίας. Η «Μαρξιστική Φωνή» αφιερώνοντας όλες τις δυνάμεις της στην προσπάθεια διάδοσης των θεμελιωδών ιδεών του μαρξισμού, καλεί τους συντρόφους και φίλους αναγνώστες της να συμβάλλουν στην ενίσχυση της εκδοτικής της δουλειάς...

Σε κάθε στάδιο της ανθρώπινης ιστορίας, οι άνθρωποι είχαν κάποια εικόνα για τον κόσμο και για τη δική τους θέση τους μέσα σε αυτόν. Ανέπτυξαν τη φιλοσοφία. Τα κομμάτια με τα οποία συνήθιζαν να φτιάχνουν αυτές τις εικόνες προέρχονταν από την παρατήρηση της φύσης και από τη γενίκευση των καθημερινών εμπειριών. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν έχουν ανάγκη από μια τέτοια φιλοσοφία ή κάποια γενική θεώρηση του κόσμου. Αλλά στην πράξη, ο καθένας από εμάς έχει μια φιλοσοφία, ακόμα και αν δεν είναι συνειδητά επεξεργασμένη. Οι άνθρωποι που ζουν σύμφωνα με τους νόμους της «κοινής λογικής» και σκέφτονται πως τα καταφέρνουν χωρίς θεωρία, στην πράξη σκέφτονται με τον παραδοσιακό τρόπο. Ο Μαρξ είπε κάποτε ότι οι κυρίαρχες ιδέες της κοινωνίας είναι οι ιδέες της άρχουσας τάξης...

Την περασμένη εβδομάδα στη Γαλλία δύο εκατομμύρια εργάτες βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους για τις τελευταίες κυβερνητικές επιθέσεις στις συντάξεις. Οι ηγέτες των συνδικάτων ελπίζουν να συγκρατήσουν το κίνημα σε αυτό το επίπεδο, π.χ. σε τυποποιημένες διαμαρτυρίες, αλλά όχι σε απεργιακό κίνημα. Αλλά οι εργάτες αναζητούν περισσότερα από αυτό, όπως δείχνει η αυξανόμενη δυσαρέσκεια στις τάξεις του εργατικού κινήματος. Διαβάστε στα αγγλικά την ανταπόκριση του Greg Oxley από το Παρίσι.

Δημοσιεύουμε σήμερα το τελευταίο κεφάλαιο του έργου του MAΡΞ «Μισθός, τιμή και κέρδος» στο οποίο υποστηρίζει ότι η πάλη της εργατικής τάξης για την αύξηση των μισθών και τη μείωση του εργάσιμου χρόνου πρέπει να συνδέεται με τον αγώνα για την κατάργηση του καπιταλισμού. Το κείμενο είναι παρμένο από το site politikokafeneio.com.

Σε απάντηση των μέτρων λιτότητας που διακήρυξε η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, η CGIL, η κύρια συνδικαλιστική συνομοσπονδία της Ιταλίας κάλεσε σε 4ωρη γενική απεργία την περασμένη εβδομάδα. Η ανταπόκριση των εργατών ήταν μαζική. Περισσότεροι από 1 εκατομμύριο εργάτες διαδήλωσαν στους δρόμους της Ιταλίας. Διαβάστε εδώ στα αγγλικά το σχετικό άρθρο του Fred Weston από το www.marxist.com.

Ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει η ενδεχόμενη χρεοκοπία - λιγότερο ή περισσότερο ελεγχόμενη για τους πιστωτές, με έξοδο από το ευρώ ή όχι - το βέβαιο είναι ότι οι αστοί και οι πιστές σε αυτούς κυβερνήσεις, θα επιχειρήσουν να την φορτώσουν στις πλάτες των εργαζόμενων μαζών. Η σημερινή άγρια λιτότητα του Μνημονίου θα φαντάζει σαν όαση κοινωνικού κράτους. Θα υπάρξουν μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, μια μερική ή ολική στάση πληρωμής μισθών και συντάξεων, η δέσμευση των καταθέσεων και μια εφιαλτική αύξηση των περικοπών των κρατικών δαπανών μέχρι του επιπέδου των διακοπών ηλεκτροδότησης κλπ. Με άλλα λόγια, το αποτέλεσμα θα είναι η μαζική φτώχεια και ανεργία...

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας αυτή τη στιγμή κινείται κοντά στο 125% του ΑΕΠ και εκτιμάται από το ΔΝΤ ότι στην επόμενη διετία θα ανέλθει στο 149%. Με αυτούς τους ρυθμούς, το 2014 θα ανέλθει κοντά στο 167%. Δηλαδή από 310 δισ. ευρώ περίπου που ήταν τον περασμένο Μάη, θα φθάσει στα 375 δισ. ευρώ. Επιπρόσθετα, τα ομόλογα που λήγουν μέσα στην επόμενη πενταετία προσεγγίζουν τα 250 εκ. ευρώ.

Μέσα στο ασφυκτικό περιβάλλον της διεθνούς κρίσης, ο ελληνικός καπιταλισμός βιώνει ένα πρωτοφανές αδιέξοδο, που αποτυπώνεται με την ταχύτατη διολίσθησή του προς την πλήρη και πολύπλευρη χρεοκοπία. Με γοργούς ρυθμούς, υφίσταται μια επιδείνωση σε όλα τα βασικά του μεγέθη. Είναι ενδεικτικά τα στοιχεία της ΕΣΥΕ που δημοσιεύθηκαν τον Ιούνιο. Τα στοιχεία για το ΑΕΠ του πρώτου τριμήνου του 2010 έδειξαν μείωση κατά 2,5% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2009. Στο ίδιο διάστημα, οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 14,6%, σημειώνοντας πτώση για 10 συνεχόμενα τρίμηνα (!!)...