Στη σελ. 32, κάτω από τον τίτλο «συμπεράσματα από τις φοιτητικές και σπουδαστικές κινητοποιήσεις..» διαβάζουμε: «…Από το 9ο συνέδριο μέχρι σήμερα, είχαμε δύο σημαντικά ξεσπάσματα κινητοποιήσεων στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ…». Στη συνέχεια, αφού πληροφορηθούμε ότι η ΚΝΕ ήταν έτοιμη να ανταποκριθεί στην άνοδο των φοιτητικών αγώνων, διαβάζουμε μια σειρά πρωτότυπα συμπεράσματα όπως, ότι «Αποδείχτηκε προετοιμασμένη και η Σοσιαλδημοκρατία, με επεξεργασμένη την παρέμβασή της για την ενσωμάτωση των νεολαιίστικων αγώνων..»...

Με αφορμή τη συμπλήρωση 65 χρόνων από την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, δημοσιεύουμε ένα άρθρο όπου αναλύονται τα βασικά γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την τραγική υποχώρηση της ηγεσίας του ΚΚΕ και που καθόρισαν τις συνθήκες διεξαγωγής του  εμφυλίου πολέμου του 1946-49 και της ήττας που ακολούθησε.

Το πρώτο μέρος του κειμένου - το 1/3 περίπου σε έκταση - σωστά ασχολείται με τις προγραμματικές θέσεις και την εκτίμηση για το σοσιαλισμό, ένα κομβικό ζήτημα, και επίσης σωστά, εκτιμά ότι η αντίληψη για το σοσιαλισμό πρέπει να αποτελεί το βασικό όπλο των κομμουνιστών στην αντιπαράθεση τους με τα άλλα κόμματα και τις οργανώσεις. Συνδέει την αντίληψη αυτή, με την πολιτική απόφαση του 18ου συνεδρίου του ΚΚΕ για τον σοσιαλισμό και τις αιτίες κατάρρευσης της ΕΣΣΔ («ανατροπής» όπως την βαφτίζει το κόμμα), ανακεφαλαιώνοντας με έναν συνοπτικό τρόπο, κάποια από τα συμπεράσματα του κειμένου. Σε αυτό το μέρος συνυπάρχουν σωστές και λάθος αντιλήψεις για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Από τις αρχές Γενάρη, δημοσιεύτηκαν οι θέσεις του Κ.Σ. της ΚΝΕ, σηματοδοτώντας την έναρξη του προσυνεδριακού διαλόγου για το 10ο συνέδριο της οργάνωσης, που θα διεξαχθεί στις 7, 8 και 9 Μάη. Το συνέδριο αυτό, διεξάγεται σε μια περίοδο εξαιρετικά κρίσιμη για την εργατική τάξη και τη νεολαία, και βέβαια για την Αριστερά, που οφείλει να εκπροσωπεί και να καθοδηγεί τον αγώνα τους.