Με άλλοθι τις συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» που επιβάλουν τα ελλείμματα του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων, για τα οποία η εργατική τάξη δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη, η κυβέρνηση «ευθυγραμμίζεται» πρόθυμα με τις ασφυκτικές πιέσεις των εγχώριων και ευρωπαϊκών επιτελείων του κεφαλαίου και ετοιμάζεται να ξεριζώσει το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης, προτείνοντας ένα καθεστώς που θα μοιάζει με εκείνο της νεοφιλελεύθερης Χούντας του Πινοσέτ στη Χιλή - αντικαθιστώντας ουσιαστικά τις συντάξεις με πενιχρά επιδόματα. Σε αυτό το πλαίσιο, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί με ποιον τρόπο το εργατικό κίνημα θα δόσει τον αγώνα.

Διαβάστε μια ανάλυση για τη μεγάλη νίκη του MAS στη Βολιβία. Οι μάζες ψήφισαν υπέρ της επανάστασης. Από τους Βολιβιανούς συντρόφους της εφημερίδας "El Militante".

Το φαινόμενο των μαζικών προσαγωγών ήταν η αρχή της κατρακύλας του κ.Χρυσοχοιδη στην απόλυτη υιοθέτηση του δόγματος της μηδενικής ανοχής. Υπουργός Προστασίας του Πολίτη έκανε σαφείς τις προθέσεις του διακηρύσσοντας σε όλους τους τόνους ότι προκειμένου να καθαρίσει ο τόπος  από τους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου θα προχωρήσει σε 2000 προσαγωγές. Εξάλλου όπως ο ίδιος τόνισε το ποσό αυτό είναι αμελητέο σε σχεση με τον όγκο των διαδηλωτών που ήταν 200.000.

Η συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου σημαδεύτηκε από δύο κυρίαρχα στοιχεία. Από τη μια πλευρά παρακολουθήσαμε την εκδήλωση μιας αυθόρμητης, μαζικής διάθεσης της νεολαίας να τιμήσει τη μνήμη του δολοφονημένου μαθητή, να διαμαρτυρηθεί για την κρατική καταστολή που γεννάει εγκλήματα όπως το περσινό, να βγάλει συμπεράσματα από την εξέγερση του Δεκέμβρη και να συνδεθεί στη πράξη με το ριζοσπαστικό της μήνυμα. Από την άλλη πλευρά, είχαμε την άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς και ιδεολογικούς υπηρέτες της μέσα από την κυβέρνηση, τη Δεξιά και τα ΜΜΕ, που δημιούργησαν ένα σκηνικό τρόμου και καταστολής ενάντια στην πρωτοπόρα νεολαία, αλλά και μεθοδικής κατάπνιξης και διαστρέβλωσης κάθε προοδευτικού, επαναστατικού στοιχείου του περσινού Δεκέμβρη.