Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε τρία άρθρα : Από την Αυγή ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Δημήτρη Καζάκη με θέμα την ελληνική χρεοκοπία και από το Ριζοσπάστη επιλέξαμε ένα άρθρο του Χρήστου Μανταβόλα σχετικά με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας. Τέλος, από την Ελευθεροτυπία τα αποτελέσματα μιας έρευνας για το πόσο κοστίζουν τα μέτρα της κυβέρνησης στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η κυβέρνηση με την προκλητική διαδικασία της κατάθεσης
κατεπείγοντος νομοσχεδίου στη Βουλή, κλιμάκωσε την επίθεσή της στην
εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας, συνεχίζοντας να
λειτουργεί σαν εκτελεστικό όργανο του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Οι
εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν με περικοπές μισθών,
πάγωμα συντάξεων και νέους φόρους τα εγκλήματα του καπιταλισμού και
τους τόκους των κερδοσκόπων.Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες των εργαζομένων πρέπει να αντιδράσουν άμεσα.
Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε τέσσερα άρθρα : Από το "Ριζοσπάστη" ένα άρθρο του Γιώργου Κακουλίδη που αναλύει γιατί στην περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης οι εργαζόμενοι στην πραγματικότητα δεν ωφελούνται. Στη συνέχεια δύο άρθρα από την "Αυγή" : Στο πρώτο αναλύονται οι συνέπειες της πολιτικής "αποκέντρωσης" της παιδείας που σχεδιάζει η υπουργός παιδείας - πολιτική που έχει ήδη εφαρμοστεί στην Ευρώπη με πολύ δυσμενείς συνέπειες για την εργατική τάξη. Το δεύτερο ανήκει στον καθηγητή Μ. Δρεττάκη και αφορά στις διαφορές στους ρυθμούς αύξησης του δημόσιου χρέους και του ΑΕΠ. Τέλος, ένα άρθρο από το "Βήμα", όπου αναλύονται τα συμπεράσματα έρευνας σχετικά με το "κρυφό χρέος" του προϋπολογισμού της περιόδου 2000-2009 και ποιους ωφέλησε...Καλή ανάγνωση!
Με άλλοθι το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων,
η κυβέρνηση ανακοίνωσε την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης, μέσα
από την εγκαθίδρυση του περίφημου «κεφαλαιοποιητικού» συστήματος, με
βάση μια σύνταξη πείνας (360 ευρώ από 486 ευρώ που είναι σήμερα η
κατώτατη σύνταξη), το οποίο θα οδηγήσει σε γενική ύψωση των ορίων
ηλικίας, αποφασιστική μείωση των συντάξεων και αύξηση των εισφορών των
εργαζομένων. Παράλληλα, ήδη έχει εξαγγείλει το χάρισμα των εισφορών για
4 χρόνια στους εργοδότες που προσλαμβάνουν νέους εργαζόμενους, δήθεν
για να καταπολεμηθεί η ανεργία...
Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ
ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ - ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΤΗΣ 20ΣΕΛΙΔΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ
ΦΩΝΗΣ
Η "Μαρξιστική
Φωνή" συμπληρώνοντας αισίως 5 χρόνια και 45 τεύχη, γίνεται στο εξής
20σέλιδη! Διαβάστε το κύριο άρθρου του νέου μας τεύχους.
Οι
σύντροφοι που επιθυμούν να λάβουν την εφημερίδα μπορούν να
επικοινωνήσουν μαζί μας στα ακόλουθα τηλέφωνα : 210-8829736 και
6937-247393 (ΑΘΗΝΑ), 6945-255762 (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ), 6939-750609 (ΗΡΑΚΛΕΙΟ),
6972-001385 (ΚΟΜΟΤΗΝΗ),
6938-626614 (ΡΟΔΟΣ). Εκτός των προαναφερόμενων πόλεων η εφημερίδα μας
μπορεί να σας σταλεί ταχυδρομικά.
Η σημερινή μας επιλογή από τον
Κυριακάτικο Τύπο είναι ένα άρθρο από την "Αυγή" για τη Γενική Απεργία
της Τετάρτης, μια ανάλυση της "Ελευθεροτυπίας" με ενδιαφέροντα στοιχεία
για την ελληνική και την ευρωπαική οικονομία και ένα ενδιαφέρον
ρεπορτάζ για τα αντεργατικά μέτρα στην Ιρλανδία από τον "Ριζοσπάστη". Καλή ανάγνωση.
Ο υπουργός Εργασίας ανακοίνωσε ότι μέσα στους πρώτους 3 μήνες του
έτους, ο αριθμός των ανέργων πιθανότατα θα ανέλθει στο 1 εκατομμύριο.
Είναι βέβαιο, ότι λόγω της ύφεσης του ελληνικού καπιταλισμού, η ανεργία
όλο και πιο πολύ θα αυξάνεται. Έτσι η επίλυση του προβλήματος της
ανεργίας μεταβάλλεται σε κομβικό ζήτημα για την εργατική τάξη και την
επιβίωσή της.
Στη σελ. 32, κάτω από τον τίτλο «συμπεράσματα από τις φοιτητικές και
σπουδαστικές κινητοποιήσεις..» διαβάζουμε: «…Από το 9ο συνέδριο μέχρι
σήμερα, είχαμε δύο σημαντικά ξεσπάσματα κινητοποιήσεων στα πανεπιστήμια
και τα ΤΕΙ…». Στη συνέχεια, αφού πληροφορηθούμε ότι η ΚΝΕ ήταν έτοιμη
να ανταποκριθεί στην άνοδο των φοιτητικών αγώνων, διαβάζουμε μια σειρά
πρωτότυπα συμπεράσματα όπως, ότι «Αποδείχτηκε προετοιμασμένη και η
Σοσιαλδημοκρατία, με επεξεργασμένη την παρέμβασή της για την ενσωμάτωση
των νεολαιίστικων αγώνων..»...
Το πρώτο μέρος του κειμένου - το 1/3 περίπου σε έκταση - σωστά
ασχολείται με τις προγραμματικές θέσεις και την εκτίμηση για το
σοσιαλισμό, ένα κομβικό ζήτημα, και επίσης σωστά, εκτιμά ότι η αντίληψη
για το σοσιαλισμό πρέπει να αποτελεί το βασικό όπλο των κομμουνιστών
στην αντιπαράθεση τους με τα άλλα κόμματα και τις οργανώσεις. Συνδέει
την αντίληψη αυτή, με την πολιτική απόφαση του 18ου συνεδρίου του ΚΚΕ
για τον σοσιαλισμό και τις αιτίες κατάρρευσης της ΕΣΣΔ («ανατροπής»
όπως την βαφτίζει το κόμμα), ανακεφαλαιώνοντας με έναν συνοπτικό τρόπο,
κάποια από τα συμπεράσματα του κειμένου. Σε αυτό το μέρος συνυπάρχουν
σωστές και λάθος αντιλήψεις για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Από τις αρχές Γενάρη, δημοσιεύτηκαν οι θέσεις του
Κ.Σ. της ΚΝΕ, σηματοδοτώντας την έναρξη του προσυνεδριακού διαλόγου για
το 10ο συνέδριο της οργάνωσης, που θα διεξαχθεί στις 7, 8 και 9 Μάη. Το
συνέδριο αυτό, διεξάγεται σε μια περίοδο εξαιρετικά κρίσιμη για την
εργατική τάξη και τη νεολαία, και βέβαια για την Αριστερά, που οφείλει
να εκπροσωπεί και να καθοδηγεί τον αγώνα τους.
Η κλιματική αλλαγή είναι μία από τις καπιταλιστικές μάστιγες που
απειλούν την ανθρωπότητα. Αν και δεκάδες μελέτες επιστημόνων
προειδοποιούσαν εδώ και αρκετές δεκαετίες για τη σοβαρότητα του
προβλήματος, η κλιματική αλλαγή άρχισε να εμφανίζεται στην «πολιτική
ατζέντα» των αστικών κυβερνήσεων από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και
μετά.
Η σημερινή μας επιλογή από τον
κυριακάτικο Τύπο είναι τα παρακάτω ενδιαφέροντα άρθρα: από την
"Ελευθεροτυπία" ένα αποκαλυπτικό κείμενο με στοιχεία για το όργιο της
διεθνούς κερδοσκοπίας που αντανακλά γλαφυρά την παρασιτική φύση του
καπιταλισμού, από την "Αυγή" ένα ρεπορτάζ για την αδιέξοδη
πολιτική διαχείρισης της κρίσης του αμερικάνικου καπιταλισμού που
ακολουθεί ο Ομπάμα και τέλος, από την Καθημερινή ένα άρθρο -
αναδημοσίευση από τον "Εκόνομιστ" για την όξυνση της ιμπεριαλιστικής
σύγκρουσης ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα. Καλή ανάγνωση.
Παρά την έντονη σύγκρουση ανάμεσα στις διαφορετικές ομάδες στην ηγεσία
της αριστερής πλειοψηφίας του ΣΥΝ πάνω σε οργανωτικά ή άλλου είδους
δευτερεύοντα ζητήματα, ένα κοινό νήμα φαίνεται να συνδέει τη στάση
τους. Είναι η πολιτική σύγχυση και αμηχανία μπροστά στη βαθειά
καπιταλιστική κρίση και τα καθήκοντα που αντικειμενικά αυτή θέτει στην
Αριστερά.
Ο ΣΥΝ έχει μπει ήδη στην τροχιά του έκτακτου συνεδρίου του που θα
διεξαχθεί το Μάιο. Χιλιάδες αριστεροί αγωνιστές του κόμματος στρέφουν
τώρα το βλέμμα τους με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις συζητήσεις και τις
διεργασίες που συντελούνται στο κόμμα. Αυτό που πάνω από όλα ποθεί η αριστερή βάση του ΣΥΝ – όπως ξεκάθαρα
έδειξαν οι έως τώρα συζητήσεις στις οποίες έλαβε ενεργά μέρος η βάση σε
όλη την Ελλάδα – είναι το έκτακτο συνέδριο να αποτελέσει εφαλτήριο για
ένα νέο ξεκίνημα για το κόμμα, χωρίς τη διαρκή υπονόμευση της αριστερής
στροφής και με μια πολιτική που θα υπηρετεί αποτελεσματικά τις ανάγκες
των εργαζομένων.
Ο πρωθυπουργός με το αποψινό του διάγγελμα, στο
όνομα του αγώνα ενάντια στους κερδοσκόπους που «επιβουλεύονται τη χώρα»
εξήγγειλε την αγαπημένη τους πολιτική : γενική αύξηση των ορίων ηλικίας
για συνταξιοδότηση, πάγωμα των προσλήψεων στους τομείς της Υγείας και
της Παιδείας, ακόμα πιο δραστική μείωση των αποδοχών των δημοσίων
υπαλλήλων, αύξηση των έμμεσων φόρων. Και όλα αυτά με περισσό θράσος,
διανθίστηκαν για άλλη μια φορά με μπόλικες «κορώνες» και «κροκοδείλια
δάκρυα» για τους «φτωχούς και τους αδύνατους». Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να ξεγελαστεί!
Η σημερινή επιλογή μας από τον
κυριακάτικο Τύπο είναι ένα αρθρο από το "Βήμα" με τις εκτιμήσεις
κορυφαίων στελεχών του διεθνούς κεφαλαίου για τις προοπτικές της
ελληνικής οικονομίας, ένα σύντομο δημοσίευμα της "Ελευθεροτυπίας" με τα
αποκαλυπτικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο προέδρος της
Παγκόσμιας Τράπεζας για την πρωτοφανή αύξηση της φτώχειας και τέλος,
μια συνέντευξη που παραχώρησε στην "Αυγή" η δασκάλα που σύρθηκε στα
ελληνικά δικαστήρια γιατί "τόλμησε" να διδάξει στους μετανάστες τη
μητρική τους γλώσσα. Καλή ανάγνωση.
Ο σ. Αλέκος Αλαβάνος παρουσίασε χτες τις δέκα πολιτικές προτάσεις του για
την κρίση και τα καθήκοντα της Αριστεράς. Δυστυχώς όμως, οι χιλιάδες
αριστεροί αγωνιστές που περίμεναν από εκείνον να ανακοινώσει μια
αριστερή πολιτική εναλλακτική λύση που θα διορθώνει τα λάθη της
σημερινής πολιτικής γραμμής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν κανένα
λόγο να είναι ικανοποιημένοι.
Χθες διεξήχθη πολύωρη σύσκεψη του Αριστερού
Ρεύματος του ΣΥΝ, δηλαδή της οργανωμένης έκφρασης της αριστερής
πλειοψηφίας του κόμματος, με τη συμμετοχή δεκάδων μελών και στελεχών. Μέλη του ΣΥΝ που συμμετέχουν στη
συντακτική επιτροπή της «Μαρξιστικής Φωνής» έδωσαν το παρών στη
σύσκεψη, διανέμοντας ένα κείμενο προτάσεων για μια αριστερή διέξοδο από
την κρίση του κόμματος και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και λαμβάνοντας το λόγο στη
συζήτηση.
Στο πλαίσιο των καθιερωμένων μας
επιλογών από τον κυριακάτικο Τύπο αναδημοσιεύουμε τρία ενδιαφέροντα
άρθρα για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας από την
"Ελευθεροτυπία", το "Βήμα" και την "Καθημερινή". Αυτό που ξεχωρίζει και
στα τρία, είναι ο πανικός των αστικών κύκλων για το μέλλον και η έλλειψη
πίστης στις προοπτικές του ελληνικού καπιταλισμού. Αυτά τα στοιχεία
υπογραμμίζουν την επιτακτική ανάγκη η Αριστερά να απαντήσει ΤΩΡΑ με ένα
συγκεκριμένο πρόγραμμα πάλης για τη σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση,
προβάλλοντας τις ζωτικές διεκδικήσεις της εθνικοποίησης των τραπεζών
και των μονοπωλίων, στην προοπτική της εγκαθίδρυσης μιας σοσιαλιστικά
σχεδιασμένης οικονομίας, που θα μεταβάλει την εργαζόμενη κοινωνία από
έρμαιο στις τυφλές, κερδοσκοπικές δυνάμεις της καπιταλιστικής αγοράς σε
συνειδητό δημιουργό της προόδου.
Αναδημοσιεύουμε το εύστοχο σχόλιο της "Αυγής" για ένα απαράδεκτο
δημοσίευμα του "Ριζοσπάστη", στο οποίο διαστρεβλώθηκε η αλήθεια σχετικά
με την στάση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή έναντι της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για
την κοινωνική ασφάλιση. Τέτοιες ενέργειες αποτελούν εσωτερική
υπονόμευση της ενότητας της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της.
Παράλληλα όμως, για άλλη μια φορά υπενθυμίζουν την επιτακτική
αναγκαιότητα για την οικοδόμηση της ενότητας ΣΥΡΙΖΑ - ΚΚΕ ενάντια στην
ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, παρά την υστερική εναντίωση της
σταλινικής ηγεσίας του ΚΚΕ, αλλά και την υποτίμηση αυτής της ζωτικής
υπόθεσης από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Δημοσιεύουμε σήμερα μια από τις πιο εύστοχες και μαχητικές τοποθετήσεις που έγιναν στη Σύσκεψη Οργανώσεων του ΣΥΝ
Α’ και Β’ Αθήνας την περασμένη Δευτέρα. Είναι η τοποθέτηση του σ. Γ. Κολλιά, μέλους της Π.Κ. ΣΥΝ
Πατησίων 5ου Διαμερίσματος και του ΣΥΡΙΖΑ Πατησίων.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: "Σε μια περίοδο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κλιμάκωση η
νεοφιλελεύθερη επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στις κατακτήσεις και τα
δικαιώματα των εργαζομένων και του συνόλου των κοινωνικών στρωμάτων της
χώρας μας, το κεντρικό καθήκον του λαικού κινήματος,των δυνάμεων της
Αριστεράς,αλλά και κάθε αριστερού αγωνιστή, θα έπρεπε να ήταν η πιο
αποτελεσματική οργάνωση των αντιστάσεων στις επιλογές της κυβέρνησης..."
Το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, σ. Βαγγέλης Πιλάλης, με σημερινή δήλωσή του καλεί τον Φώτη Κουβέλη να παραιτηθεί από τη θέση του Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., καθώς το τελευταίο διάστημα συμπεριφέρεται ως "απλός παράγοντας και όχι ως μέλος του ΣΥΝ..." Ο σ. Πιλάλης συμμετέχει στην Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση του ΣΥΝ .
Διαβάστε στις
σημερινές επιλογές μας από τον Κυριακάτικο Τύπο : από την «Αυγή» ένα άρθρο των «FINANCIAL TIMES» που αποτελεί
μια ενδεικτική παρουσίαση των απόψεων των διεθνών επιτελείων του κεφαλαίου για
το μέλλον της ελληνικής και της ευρωπαϊκής οικονομίας, από την «Ελευθεροτυπία» μια
εξαιρετική έρευνα για τη ληστεία των ασφαλισμένων από τους φαρμακοβιομήχανους και
τέλος, από τον «Ριζοσπάστη» μια αποκαλυπτική ανάλυση για την κατάσταση στην Αιτή
που δείχνει ότι οι επιπτώσεις του σεισμού ήταν ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα του
ιμπεριαλισμού.
Σε δυο ημέρες ξεκινούν οι περιφερειακές συσκέψεις του ΣΥΝ στις μεγάλες
πόλεις της χώρας, σε μια περίοδο κατά την οποία η κρίση του ελληνικού
καπιταλισμού βαθαίνει, η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να τον σώσει
σφίγγοντας τη θηλιά της λιτότητας και της ανεργίας στο λαιμό των
εργαζομένων και από την άλλη πλευρά, το κόμμα με την πολιτική του
παρουσία εμφανίζεται κατώτερο των περιστάσεων.
Το τελευταίο μέρος του κειμένου των ελληνικών εξελίξεων και προοπτικών, όπως διαπιστώθηκαν από τη συντακτική ομάδα της "Μαρξιστικής Φωνής", αναφέρεται στην κατάσταση στα δύο κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς, το ΚΚΕ και τον ΣΥΝ.
Η συντριπτική, ιστορική ήττα της Ν.Δ στις εκλογές,
σε συνδυασμό με την αθροιστική πτώση των αστικών κομμάτων σε αντίθεση
με την αθροιστική άνοδο των εργατικών κομμάτων, αποτέλεσε την
αντανάκλαση ενός νέου αρνητικού συσχετισμού που διαμορφώνεται στην
κοινωνία και σήμανε «συναγερμό» στο στρατόπεδο της αστικής τάξης. Όπως
ακριβώς είχαμε προβλέψει πέρσι, ο μόνος δρόμος που είχαν οι αστοί μετά
από μια τέτοια ήττα, ήταν να επιχειρήσουν ένα γρήγορο «λίφτινγκ» στην
κορυφή, μέσα από την εκλογή μια νέας ηγεσίας.
Επιστρέφουμε αυτή την Κυριακή με τις επιλογές μας από τον Κυριακάτικο Τύπο. Από τον Ριζοσπάστη κείμενα σχετικά με το προνομοσχέδιο για τη "Δια Βίου Μάθηση" και τις προεκτάσεις του. Από την Αυγή η παρουσίαση μιας έρευνας που δείχνει πως η Ελλάδα είναι ουραγός στη νομοθεσία σχετικά με τα δικαιώματα των μεταναστών. Τέλος, από την Ελευθεροτυπία, ένα άρθρο σχετικά με την Υεμένη τις πραγματικές αιτίες της τρομοκρατίας.
Η γραφειοκρατία της ΠΑΣΚΕ λειτουργεί όλο αυτό το διάστημα, σύμφωνα με
μια πετυχημένη έκφραση των αναρχικών, σαν το «υπουργείο συνδικάτων» της
κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, η ηγεσία του ΠΑΜΕ με ένα ρεσιτάλ
σεχταρισμού που περιλαμβάνει ανούσιους ακτιβισμούς και τυχοδιωκτικές
«γενικές απεργίες» όπως αυτή της 17ης Δεκέμβρη, εκφράζει την
ανικανότητά της να κερδίσει με έναν υπομονετικό τρόπο και με την
κατάλληλη τακτική την πλειοψηφία των συνδικαλισμένων εργατών.
Το καθεστώς
Αχμαντινετζάντ είναι προϊόν της αυταρχικής εκτροπής της ισλαμικής Επανάστασης του 1979 και της επικράτησης ενός (σιΐτικου)
κλήρου και μιας μικρομεσαίας αστικής τάξης... Αυτή η
κοινωνικοπολιτική συμμαχία ευθύνεται για την κόλαση που ζουν οι
γυναίκες, την καταπίεση που υφίστανται οι αντιφρονούντες, για την ελέω
Θεού στέρηση βασικών πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων...Η Νεολαία Συνασπισμού εκφράζει την αλληλεγγύη
της στις εξεγερμένες/ους
Οι οργανώσεις της Αριστεράς ΑΚΟΑ,
Αντιεθνικιστική-Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία, Δίκτυο για τα Πολιτικά
και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κόκκινο, Νεολαία ΣΥNασπισμού και ΟΚΔΕ Σπάρτακος καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 5 Γενάρη, 6 μ.μ στο φάρο Ψυχικού και πορεία προς την Ιρανική πρεσβεία...
Η δεκαετία στην οποία σε λίγες μέρες μπαίνουμε, όλα δείχνουν ότι θα
είναι εντελώς διαφορετική από τις δύο προηγούμενες. Η δεκαετία του 1990
σημαδεύτηκε από την κατάρρευση του σταλινισμού, τη μεγάλη υποχώρηση της
συνείδησης και την στροφή των μαζικών εργατικών οργανώσεων προς τα
δεξιά. Η δεκαετία που τελειώνει σημαδεύτηκε από την αφύπνιση της
εργατικής τάξης και της νεολαίας, που φανερώθηκε σε μια σειρά μαζικών
αγώνων, από τις απανωτές γενικές απεργίες μέχρι την εξέγερση της
νεολαίας τον περασμένο Δεκέμβρη. Με μια απλή ματιά στην κοινωνία,
μπορεί να δει κανείς την εκρηκτική ύλη που συσσωρεύεται για το ξεκίνημα
μιας επαναστατικής περιόδου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε η κυβέρνηση στην πρόσφατη σύνοδο των
υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε («Ecofin»), το δημοσιονομικό έλλειμμα της
χώρας έχει αναρριχηθεί στο 12,5% του ΑΕΠ από 6,5% του που ήταν το πρώτο
εξάμηνο του έτους, ενώ το Δημόσιο Χρέος ξεπερνά το 120% από 99,2% του
ΑΕΠ που ήταν το 2008, αντανακλώντας σε τελική ανάλυση την αδυναμία του
διεφθαρμένου και σπάταλου αστικού κράτους να εξασφαλίσει την
βιωσιμότητά του σε περίοδο κρίσης του καπιταλισμού....
Μετά από διαπραγματεύσεις δύο εβδομάδων, η σύνοδος για το κλίμα στην
Κοπεγχάγη έληξε με πλήρη αποτυχία. Το αποτέλεσμα της συνόδου, ένα
κείμενο γνωστό ως «Σύμφωνο της Κοπεγχάγης», δεν αποτελεί παρά μία
συλλογή ρηχών και κενών δηλώσεων και δεν περιέχει καμία αναφορά σε
κάποια νομικά δεσμευτική συμφωνία.
Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε στην ελληνική οικονομία μια
διαδικασία εκρηκτικής όξυνσης των δομικών, διαχρονικών αντιφάσεων και
αδυναμιών του ελληνικού καπιταλισμού, κάτω από την αποφασιστική
επίδραση της παγκόσμιας ύφεσης. Οι παλιές, ανίατες «ασθένειες» της
αδύναμης παραγωγικής του βάσης και του κρατικοδίαιτου χαρακτήρα του,
έρχονται στην επιφάνεια ορμητικά, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι
ο ελληνικός καπιταλισμός συνεχίζει να είναι ο «αδύναμος κρίκος» του
Ευρώπης.
Ο φιλόδοξος τίτλος
«σχέδιο για την δημοσιονομική εξυγίανση και την έξοδο από την κρίση», με τον
οποίο περιέγραψε τα έκτακτα μέτρα της κυβέρνησης, στην ομιλία του την προηγούμενη εβδομάδα, ο Γ. Παπανδρέου, δεν
φάνηκε να πείθει ούτε την ελληνική, ούτε τη διεθνή άρχουσα τάξη, για την
ικανότητα αυτού του σχεδίου να απομακρύνει τον κίνδυνο της χρεοκοπίας του
ελληνικού καπιταλισμού.
Οι Δανοί Μαρξιστές που εκδίδουν το περιοδικό
«Σόσιαλιστ Στάντπακτ» μοίρασαν την ακόλουθη προκήρυξη στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας
που έγιναν έξω από την σύνοδο της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή. Εξηγούν
την ανάγκη να συνδυαστεί ο αγώνας ενάντια στην κλιματική καταστροφή με την πάλη
για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, για το δημοκρατικό σχεδιασμό
της παραγωγής σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζόμενων ανθρώπων και όχι για τα κέρδη.
Δημοσιεύουμε σήμερα την ανακοίνωση της "Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Ανασύνθεση του ΣΥΝ" που απαντά στην προκλητική ανακοίνωση του Συντονιστικού οργάνου της "Ανανεωτικής Πτέρυγας" . Υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα την κριτική που ασκεί η "Πρωτοβουλία" στις απόψεις και τις τακτικές της "Ανανεωτικής Πτέρυγας", καθώς και το αίτημα να προκηρυχθεί άμεσα έκτακτο συνέδριο του κόμματος. Πιστεύουμε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να ανοίξει μια συζήτηση εφ' όλης της ύλης για την πολιτική και την εσωτερική κατάσταση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία η αριστερή βάση του κόμματος πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο.
Στις σημερινές επιλογές μας από τον Κυριακάτικο Τύπο περιλαμβάνονται δύο από τη σειρά τεσσάρων άρθρων του Α. Πετρόπουλου στην Αυγή σχετικά με τις προτάσεις Λοβέρδου για το Ασφαλιστικό, όπου καταδεικνύεται ο επικίνδυνος και αντιδραστικός χαρακτήρας τους, μια ανάλυση από το Ριζοσπάστη για το υπό κατάρρευση καπιταλιστικό ιρλανδικό "θαύμα", ενώ τέλος από την Ελευθεροτυπία επελέγη ένα άρθρο του Χρ. Ιωάννου σχετικά με την ταυτότητα των διεθνών οίκων που ελέγχουν το αξιόχρεο των οικονομιών.
Με άλλοθι τις συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» που επιβάλουν τα ελλείμματα
του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων, για τα οποία η εργατική τάξη
δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη, η κυβέρνηση «ευθυγραμμίζεται» πρόθυμα
με τις ασφυκτικές πιέσεις των εγχώριων και ευρωπαϊκών επιτελείων του
κεφαλαίου και ετοιμάζεται να ξεριζώσει το σύστημα της κοινωνικής
ασφάλισης, προτείνοντας ένα καθεστώς που θα μοιάζει με εκείνο της
νεοφιλελεύθερης Χούντας του Πινοσέτ στη Χιλή - αντικαθιστώντας ουσιαστικά τις συντάξεις με πενιχρά επιδόματα. Σε αυτό το πλαίσιο, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί με ποιον τρόπο το εργατικό κίνημα θα δόσει τον αγώνα.
Το φαινόμενο των μαζικών προσαγωγών ήταν η αρχή της κατρακύλας του
κ.Χρυσοχοιδη στην απόλυτη υιοθέτηση του δόγματος της μηδενικής ανοχής.
Υπουργός Προστασίας του Πολίτη έκανε σαφείς τις προθέσεις του
διακηρύσσοντας σε όλους τους τόνους ότι προκειμένου να καθαρίσει ο
τόπος από τους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου θα προχωρήσει
σε 2000 προσαγωγές. Εξάλλου όπως ο ίδιος τόνισε το ποσό αυτό είναι
αμελητέο σε σχεση με τον όγκο των διαδηλωτών που ήταν 200.000.
Η συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου
σημαδεύτηκε από δύο κυρίαρχα στοιχεία. Από τη μια πλευρά
παρακολουθήσαμε την εκδήλωση μιας αυθόρμητης, μαζικής διάθεσης της
νεολαίας να τιμήσει τη μνήμη του δολοφονημένου μαθητή, να διαμαρτυρηθεί
για την κρατική καταστολή που γεννάει εγκλήματα όπως το περσινό, να
βγάλει συμπεράσματα από την εξέγερση του Δεκέμβρη και να συνδεθεί στη
πράξη με το ριζοσπαστικό της μήνυμα. Από την άλλη πλευρά, είχαμε την
άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς και ιδεολογικούς υπηρέτες της μέσα από
την κυβέρνηση, τη Δεξιά και τα ΜΜΕ, που δημιούργησαν ένα σκηνικό τρόμου
και καταστολής ενάντια στην πρωτοπόρα νεολαία, αλλά και μεθοδικής
κατάπνιξης και διαστρέβλωσης κάθε προοδευτικού, επαναστατικού στοιχείου
του περσινού Δεκέμβρη.
Στο πλαίσιο της καθιερωμένης επιλογής μας από τον Κυριακάτικο Τύπο
δημοσιεύουμε σήμερα ένα άρθρο του καθηγητή Μανόλη Δρεττάκη στην "Αυγή" που αναλύει τον "κοινωνικά ελλειμματικό" χαρακτήρα του φετινού προϋπολογισμού, καθώς και ένα ενδιαφέρον άρθρο από από τον Ριζοσπάστη, όπου παρουσιάζεται η προκλητική κερδοφορία των εισηγμένων στο χρηματηστήριο Ανωνύμων Εταιριών κατά το 9μηνο του 2009.
Δυστυχώς, αντιμέτωπη με τα καταιγιστικά πολιτικά «πυρά» της ηγεσίας των
«ανανεωτικών», η αριστερή πλειοψηφία του ΣΥΝ δεν πορεύεται ενωμένη,
αλλά δίνει την εικόνα διάσπασης σε τρία βασικά «μπλοκ». Η τριχοτόμηση
στην αριστερή πλειοψηφία της μόνης μαζικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως
είναι φυσικό, αντανακλάται στο σύνολο του ΣΥΡΙΖΑ και αναπόφευκτα έκανε
την εμφάνισή της στη Συνδιάσκεψη.
Η στάση της ηγεσίας της «ανανεωτικής πτέρυγας» του ΣΥΝ έναντι του
ΣΥΡΙΖΑ και της Συνδιάσκεψής του, αποτέλεσε τη φυσική συνέχεια του
συστηματικού πολέμου που διεξάγει ενάντια στο εγχείρημα : ανοικτή
άρνηση συμμετοχής στις διαδικασίες της Συνδιάσκεψης και αποδοχής της
ιδιότητας του μέλους του ΣΥΡΙΖΑ. Για την ηγεσία της «ανανεωτικής πτέρυγας», είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ
αποτελεί βασικό εμπόδιο στην διαρκή προσπάθειά της να σύρει τον ΣΥΝ
στον δρόμο της κυβερνητικής διαχείρισης του καπιταλισμού, μέσα από μια
συνεργασία «κορυφής» με τη δεξιά ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ
συμβολίζει την αριστερή στροφή του ΣΥΝ, την οποία οι ηγέτες της
«ανανεωτικής πτέρυγας» δεν χάνουν την ευκαιρία να ειρωνεύονται και να
την χαρακτηρίζουν ως την πηγή «όλων των δεινών του κόμματος».
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, έφερε στην επιφάνεια και όξυνε
όλες τις αντιφάσεις και αντιθέσεις που υπάρχουν στο ευρύτερο πολιτικό
φάσμα του σχήματος. Με μια πρώτη ματιά, η κατάληξη της Συνδιάσκεψης οδήγησε στην εξής
χτυπητή αντίφαση : ενώ όλες οι ηγεσίες των συνιστωσών μέχρι πρότινος
αποκήρυσσαν την επιλογή ενός ενιαίου κόμματος, το τελικό πόρισμα – που
πρέπει να τονιστεί ότι προέκυψε με έναν εντελώς αντιδημοκρατικό τρόπο –
κατέληξε στην δημιουργία οργανωτικών δομών που έχουν όλα τα
χαρακτηριστικά ενός ενιαίου κόμματος, με οργανώσεις βάσης, ενδιάμεσα
και ανώτερα όργανα. Το σημαντικότερο ζήτημα όμως, είναι ότι οι δομές
αυτές, αντικειμενικά έχουν μια βαθύτατα αντιδημοκρατική μορφή...
Η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην θέση του προέδρου της Ν.Δ, σηματοδοτεί
ένα νέο στάδιο για το παραδοσιακό κόμμα του κεφαλαίου στην Ελλάδα, μετά
την ιστορική ήττα που υπέστη στις πρόσφατες εκλογές. Το ίδιο το γεγονός
ότι οι αστοί είναι σήμερα αναγκασμένοι να στηρίξουν τις ελπίδες για την
ανάκαμψη του κόμματός τους, στον ηγέτη που 16 χρόνια πριν, το «έριξε»
από την κυβέρνησή και του προκάλεσε μια σοβαρή διάσπαση, αντανακλά το
μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η αστική τάξη...
Στο πλαίσιο της καθιερωμένης επιλογής μας από τον Κυριακάτικο Τύπο δημοσιεύουμε σήμερα ένα άρθρο του Δημήτρη Στρατούλη στην "Αυγή" για την ανάγκη ενωτικής αγωνιστικής απάντησης στα σχέδια της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, μια αποκαλυπτική συνέντευξη ενός επιστήμονα και στελέχους του ΚΚΕ για τη νέα γρίπη και τη "γύμνια" του Εθνικού Συστήματος Υγείας από τον "Ριζοσπάστη" και τέλος, τα αποτελέσματα μιας έρευνας για την θεαματική, παράλληλη συσσώρευση πλούτου και φτώχειας στις "αναδυόμενες" οικονομίες από την "Καθημερινή".
Διαβάστε το σχέδιο ομιλίας του μέλους του ΣΥΝ και μέλους της Συντακτικής Επιτροπής της "Μαρξιστικής Φωνής" Σταμάτη Καραγιαννόπουλου, στην πανελλήνια συνδιάσκεψη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δυστυχώς - όπως συνέβη και με δεκάδες άλλα απλά μέλη του ΣΥΝ και ανένταχτους - η ομιλία τελικά δεν εκφωνήθηκε, γιατί ο κατάλογος των ομιλητών διαμορφώθηκε κατόπιν επιλογής από τους επικεφαλής των συνιστωσών και οι παρόντες επικεφαλής του ΣΥΝ στο προεδρείο, επέλεξαν όπως μας ειπώθηκε "να μιλήσουν τα στελέχη του κόμματος".
Το πραγματικό ελαφρυντικό της έλλειψης χρονου λόγω της αναγκαστικής "συμπίεσης" των εργασιών της συνδιάσκεψης, δεν αναιρεί το τελικό αποτέλεσμα : έγινε μια συνδιάσκεψη χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων και χωρίς κατοχυρωμένο δικαίωμα λόγου για όσους συμμετέχοντες επιθυμούσαν να μιλήσουν.
Χτες το βράδυ, οργανωμένη ομάδα 40-50 κρανοφόρων επιτέθηκαν σε Άραβες
μετανάστες που ζουν στα προσφυγικά του Νέου Κόσμου. Χτύπησαν μετανάστες
(τέσσερις από αυτούς διακομίστηκαν στο νοσοκομείο), κατέστρεψαν
αυτοκίνητα, λεηλάτησαν μαγαζιά Αράβων, λήστεψαν τις εισπράξεις της
ημέρας. Για να μην υπάρξουν αμφιβολίες για το πολιτικό περιεχόμενο της
επίθεσης, οι κρανοφόροι φασίστες φώναζαν: «Έξω οι ξένοι» και «φύγετε
από την Ελλάδα»....
Συνεχίζοντας την καθιερωμένη μας επιλογή από τον Κυριακάτικο Τύπο,
αναδημοσιεύουμε σήμερα μια εύστοχη ανάλυση του "Ριζοσπάστη" για τον
ταξικό χαρακτήρα του νέου προϋπολογισμού, ένα άρθρο της "Αυγής"για τους αγώνες των φοιτητών στην Αυστρία και
τις εκτιμήσεις του σοβαρού αστικού περιοδικού"Economist" για
τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας από την "Καθημερινή".
Το ΠΑΣΟΚ τίμησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με
αυταρχισμό, βία και και καταστολή.Οι 300 προσαγωγές που σημάδεψαν την
χθεσινή πορεία αποτελούν επίδειξη ισχύος ενόψει των κινητοποιήσεων που
αναμένονται το Δεκέμβρη.
Μέσα στη δίνη της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, ο ελληνικός
καπιταλισμός, ο «αδύναμος κρίκος» της Ε.Ε, βρίσκεται πιθανότατα στο
μεγαλύτερο αδιέξοδο της σύγχρονης ιστορίας του. Τα εθισμένα στη χλιδή και την υπερ-αφθονία παράσιτα του μεγάλου
κεφαλαίου, τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανοι κ.α, για να μην χάσουν
ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους, πετάνε χωρίς ντροπή χιλιάδες
εργαζόμενους στο δρόμο, κλιμακώνουν την φοροδιαφυγή και την
εισφοροδιαφυγή και σταματούν ολοκληρωτικά να επενδύουν.
Νέοι-ες εργαζόμενοι-ες, 36 χρόνια έχουν περάσει από την εξέγερση του Πολυτεχνείου κι όμως το
μήνυμά της παραμένει ζωντανό και επίκαιρο. Ακτινοβολεί τη δύναμη του
μαζικού αγώνα, αποτελεί μια ενοχλητική υπενθύμιση για τους ισχυρούς
αυτού του κόσμου πως ο δρόμος του αγώνα, της αντίστασης, της
οργανωμένης πάλης μπορεί να υπερνικήσει κάθε αντίπαλο. Μα κυρίως
συνεχίζει να θυμίζει σε όλους μας πως την ιστορία τη γράφουν οι αγώνες.
Οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στα κοινωνικά
αδιέξοδα που δημιουργεί η πολιτική για τους λίγους. Οι αγώνες που
τολμούν και φέρνουν νίκες.
Συνεχίζοντας για
δεύτερη Κυριακή την αναδημοσίευση επιλεγμένων κειμένων από τον Κυριακάτικο Τύπο,
παρουσιάζουμε σήμερα τα ακόλουθα άρθρα. Από την «Αυγή» επιλέξαμε μια επίκαιρη
ανάλυση για την κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος και τα αντεργατικά σχέδια
της νέας κυβέρνησης. Από το «Βήμα» αναδημοσιεύουμε μια αποκαλυπτική έρευνα για
τις κρυφές πηγές παχυλής χρηματοδότησης επιφανών εκπροσώπων της συνδικαλιστικής
γραφειοκρατίας. Από την «Ελευθεροτυπία» επιλέξαμε ένα άρθρο για το περιεχόμενο των
πρόσφατων διαλέξεων του αμερικάνου διανοουμένου Νόαμ Τσόμσκι, που καταφέρθηκε
με σφοδρότητα ενάντια στη «μαφιόζικη» εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και τη
συνέχισή της από την προεδρία Ομπάμα. Τέλος, παραμένοντας στη διεθνή
επικαιρότητα, αναδημοσιεύουμε ένα αναλυτικό άρθρο για τις σοβαρές εξελίξεις
στις σχέσεις Κολομβίας - Βενεζουέλας μετά την αναβάθμιση της στρατιωτικής
παρουσίας των ΗΠΑ στην Κολομβιανή επικράτεια. Καλή ανάγνωση.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ διεξάγεται σε μια κρίσιμη πολιτική
συγκυρία. Η πρόσφατη εκλογική διάσωση του ΣΥΡΙΖΑ, που οφείλεται στην
ενεργή στήριξη χιλιάδων αριστερών αγωνιστών, δεν πρέπει να οδηγήσει σε
ανάπτυξη αισθημάτων εφησυχασμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε μια βαθειά κρίση το
καλοκαίρι. Αυτό που πάνω από όλα πρέπει να κάνει η Πανελλαδική
συνδιάσκεψη είναι να ασχοληθεί με τα πολιτικά αίτια αυτής της κρίσης,
έτσι ώστε να καταλήξει στις κατάλληλες αποφάσεις για το μέλλον.
Εγκαινιάζουμε από σήμερα και για κάθε Κυριακή, την αναδημοσίευση επιλεγμένων
άρθρων από τον Κυριακάτικο Τύπο, που κατά τη γνώμη μας περιέχουν στοιχεία και
απόψεις ιδιαίτερου πολιτικού ενδιαφέροντος. Καλή ανάγνωση...
Διαβάστε τη θέση των μελών του ΣΥΝ και της Νεολαίας ΣΥΝ
που συμμετέχουν στην συντακτική ομάδα της "Μαρξιστικής Φωνής" (www.marxismos.com) για την
πρόταση του Αλέξη Τσίπρα περί μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα.
Το κράτος που ορθώνεται πάνω στα θεμέλια του ελληνικού καπιταλισμού
είναι διεφθαρμένο, σπάταλο και καταπιεστικό για τους εργαζόμενους. Αλλά
η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όπως τόσο καλά έχει αποδείξει ότι γνωρίζει να κάνει
όλα αυτά τα χρόνια, δεν θέλει να συγκρουστεί ούτε στο ελάχιστο με τον
ταξικό χαρακτήρα του αστικού κράτους, αντίθετα θέλει να το
εκσυγχρονίσει, διατηρώντας την καταπιεστική του ουσία.
Η θέση της κυβέρνησης Παπανδρέου σήμερα, είναι σαφώς δυσκολότερη από
εκείνη της κυβέρνησης Σημίτη. Η κυβέρνηση Σημίτη ήρθε στην εξουσία σε
μια περίοδο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, διεθνούς οικονομικής
ευφορίας, αλλά και σημαντικής υποχώρησης του εργατικού κινήματος.
Αντίθετα, η κυβέρνηση Παπανδρέου έρχεται στην εξουσία λίγους μήνες μετά
από την είσοδο της ελληνικής οικονομίας σε μια βαθειά ύφεση και στον
«απόηχο» της αγωνιστικής αφύπνισης που προκάλεσε στις μάζες του
εργατικού κινήματος και της πρωτοπόρας νεολαίας η αντεργατική επίθεση
της κυβέρνησης της Ν.Δ.
Οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με τη
συστηματική αρωγή μιας καλοστημένης επικοινωνιακής εκστρατείας,
δημιούργησαν στις εργαζόμενες μάζες, λιγοστές και συγκρατημένες
προσδοκίες για μια ηπιότερη αντιμετώπιση των δικαιωμάτων τους και μια
ελαφρά βελτίωση της δεινής θέσης στην οποία τους έχει οδηγήσει ο
καπιταλισμός. Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε το περιεχόμενο και τη
λογική της πολιτικής που εξήγγειλε η νέα κυβέρνηση και θα εστιάσουμε
στο κρίσιμο ζήτημα της στάσης που πρέπει να κρατήσει απέναντί της η
Αριστερά.
Η απάντηση ίσως θα έπρεπε να αναζητηθεί στον ίδιο το ρόλο που παίζει το
κόμμα στους αγώνες της τάξης και της νεολαίας. Αυτό που κρίνουν οι
εργαζόμενοι στους αγώνες τους δεν είναι μόνο η συνέπεια στην αντίσταση
ενάντια στις αντεργατικές πολιτικές, αλλά και η αποτελεσματικότητα του
κόμματος να οργανώσει τους αγώνες, να τους δώσει
προοπτική και να τους οδηγήσει σε νίκες.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, το ΚΚΕ έλαβε ποσοστό 7,54%, 517.154
ψήφους και 21 έδρες. Υπέστη λοιπόν, μικρή πτώση της απήχησής του,
χάνοντας συγκριτικά με το 2007 περίπου 65.000 ψήφους και ποσοστό 0,61%. Το αποτέλεσμα βεβαίως μιας εκλογικής αναμέτρησης από μόνο του δεν
μπορεί να οδηγήσει σε κανένα συμπέρασμα, αν δεν λάβουμε υπ’ όψη την
περίοδο μέσα στην οποία έλαβε χώρα η αναμέτρηση, την ιδιαίτερη πολιτική
συγκυρία, αλλά και άλλα στοιχεία, όπως η ταξική σύνθεση των ψηφοφόρων,
οι μετακινήσεις κλπ.
Η χαμηλή συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ όμως, όπως ήδη αναφέραμε, δεν είχε σαν
έκφραση μόνο διαρροές προς το ΠΑΣΟΚ, αλλά εκφράστηκε και με μια
αξιοσημείωτη απώλεια ψήφων προς το ΚΚΕ και τους «Οικολόγους –
Πράσινους», με 10 και 8% αντίστοιχα επί του αποτελέσματος του 2007, την
ίδια ώρα που και τα δύο μαζικά κόμματα της «παραδοσιακής» αριστεράς,
προσέλκυσαν το ίδιο χαμηλό ποσοστό των μετακινούμενων από το ΠΑΣΟΚ
ψηφοφόρων (1% της εκλογικής του δύναμης του 2007).
Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ήταν μια κρίσιμη δοκιμασία για το ΣΥΡΙΖΑ
και τη μεγαλύτερη συνιστώσα του, το ΣΥΝ. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε σε αυτή τη μάχη
βαριά λαβωμένος από τις συγκρούσεις στις «κορυφές» του και χωρίς να
έχουν αναζητηθεί και συζητηθεί με ένα διεξοδικό τρόπο στο εσωτερικό του
τα πολιτικά αίτια της ήττας των Ευρωεκλογών του Ιουνίου. Με δεδομένη
αυτή τη δυσμενή κατάσταση, το αποτέλεσμα που σημείωσε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν
πολύ ανώτερο του αναμενομένου, καταγράφοντας τελικά - ευτυχώς για το
ηθικό και τις ελπίδες χιλιάδων αγωνιστών της Αριστεράς - μια
αξιοσημείωτη εκλογική διάσωση.
Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης δεν αποτελεί ασφαλώς τον αποφασιστικό
παράγοντα για την πολιτική της κατεύθυνση. Οι βασικές πολιτικές
επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ έχουν εδώ και καιρό διακηρυχτεί και
αποτελούν δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές διαχείρισης του σάπιου
καπιταλιστικού συστήματος και του διαφθαρμένου κράτους του. Ακόμα και
τις καλύτερες των προθέσεων να είχαν όσοι απαρτίζουν τη νέα κυβέρνηση,
χωρίς μια πολιτική ριζικών, ταξικών αλλαγών στην οικονομία και τους
θεσμούς εξουσίας, που θα στρέφονται ενάντια στα θεμέλια του
καπιταλισμού, είναι σε τελική ανάλυση καταδικασμένοι να γίνουν και
αυτοί, όπως οι προκάτοχοί τους, εκφραστές της πολιτικής και ηθικής
παρακμής του συστήματος...
Η εκτίμηση που κάναμε στο χθεσινό μας άρθρο για τη σαφέστατη κίνηση του
εκλογικού σώματος προς τ’ αριστερά επιβεβαιώνεται με τα στοιχεία της
έρευνας που ανακοίνωσε η εταιρεία VPRC σχετικά με τις μετακινήσεις
ψηφοφόρων και την «κοινωνική ανατομία» της ψήφου και δημοσιεύονται στην
ιστοσελίδα της (www.vprc.gr ).
Τα αποτελέσματα των εκλογών αποτελούν μια ιστορική συντριβή για το
κόμμα του κεφαλαίου και μια σαφή ένδειξη της αριστερής στροφής της
κοινωνίας. Η «Νέα Δημοκρατία» έλαβε ποσοστό 33,48%,
2.300.000 ψήφους και μόλις 91 έδρες, σημειώνοντας την μεγαλύτερη
εκλογική αποτυχία της ιστορίας της. Συγκριτικά με τις βουλευτικές
εκλογές του 2007, έχασε σχεδόν 700.000 ψήφους και το 8,36% της
εκλογικής της δύναμης. Μέσα σε 5,5 χρόνια από το ξεκίνημα της θητείας
της το 2004, η Ν.Δ απώλεσε πάνω από 1 εκατομμύριο ψήφους και το 11,9 %
της εκλογικής της δύναμης. Ενδεικτικό για το μέγεθος της ήττας της ΝΔ,
είναι το γεγονός ότι έλαβε ποσοστό κατά 2,4 % μικρότερο συγκριτικά με
την προηγούμενη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας της, που συνέβη το 1981...
Η πεντάχρονη διακυβέρνηση της χώρας από την Δεξιά δεν ήταν τίποτε άλλο
παρά λιτότητα και συνεχείς επιθέσεις στο εισόδημα των εργαζομένων. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας
με ένα πρόγραμμα, το οποίο αν και έχει αρκετές ασάφειες, επιχειρείται
να διαμορφωθεί στο πλαίσιο μιας αριστερής στροφής νεοκεϊνσιανού τύπου,
με βασικό άξονα την αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ασθενέστερων. Όμως, αν η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θέλει να αποδείξει ότι οι προθέσεις της
είναι ειλικρινείς, τότε θα πρέπει να καταργήσει μια σειρά νόμους που
εφαρμόστηκαν επί δικών της κυβερνήσεων.
Πολλοί, τον τελευταίο καιρό, μας
ρωτάνε: «Γιατί να στηρίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ;
Καταρχήν να ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Το γεγονός
ότι το τελευταίο διάστημα φανήκαμε κατώτεροι των προσδοκιών ενός κόσμου που έδειξε
τη διάθεση να μας εμπιστευτεί, αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι είμαστε ίδιοι ή ότι
το όλο εγχείρημα είναι από την ίδρυσή του αδιέξοδο...
Μετά τα δυσάρεστα για αυτήν
αποτελέσματα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου η κυβέρνηση «έλαβε το μήνυμα» πως η
αιτία για την απώλεια της εκλογικής της απήχησης ήταν η όξυνση του «προβλήματος»
των μεταναστών. Φυσικά αυτό ήταν το βολικότερο μήνυμα που μπορούσε να λάβει....
Η συνέντευξη του συντρόφου Τσίπρα στη ΔΕΘ,
έδωσε μια πρώτη γεύση για τις θέσεις με τις οποίες η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ
προτίθεται να δώσει τη μάχη των εκλογών. Οι προτάσεις που παρουσίασε
χρειάζεται να διορθωθούν, να βελτιωθούν και να συμπληρωθούν.
Παρεμπιπτόντως, για αυτό το θέμα δυστυχώς, δεν βλέπουμε να
πολυσκοτίζονται οι γεμάτες μαχητικότητα όταν πρόκειται για τη
υπεράσπιση της «αυτονομίας» τους, ηγεσίες των μικρότερων συνιστωσών του
ΣΥΡΙΖΑ…
Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου είναι μια κρίσιμη μάχη για το ΣΥΝ, το
ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά. Ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνουν σε αυτές τις
εκλογές τραυματισμένοι από μια βαθειά εσωτερική κρίση, που απογοήτευσε
χιλιάδες αριστερούς αγωνιστές και απείλησε με διάσπαση τόσο το ιστορικό
κόμμα της αριστεράς, όσο και το πολιτικό σχήμα του οποίου αυτό αποτελεί
τη βασική δύναμη.
Κύριο χαρακτηριστικό των προγραμματικών εξαγγελιών της ηγεσίας του
ΠΑΣΟΚ, τόσο στη ΔΕΘ, όσο και στα προγραμματικά της ντοκουμέντα, είναι
οι γενικόλογες αναφορές στο κοινωνικό κράτος και την αναδιανομή του
πλούτου. Για την καπιταλιστική μάστιγα της ανεργίας, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ
αναφέρει ότι οι «πολιτικές που θα δώσουν περισσότερες και ποιοτικές
θέσεις εργασίας είναι η υπεράσπιση του «ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου» και η ασφάλεια στην εργασία που επιτρέπει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα».
Στις σημερινές συνθήκες κρίσης του συστήματος και αύξησης της
αμφισβήτησης του από τους εργαζόμενους και τη νεολαία, θα περίμενε
κανείς η αριστερά και ιδιαίτερα το πιο μεγάλο κόμμα της, το ΚΚΕ, να
ήταν σε μια τροχιά ανόδου της απήχησης του στις λαϊκές μάζες. Αντ’
αυτού όμως, είδαμε την εκλογική απήχηση του κόμματος να μειώνεται
(διαρροή 150.000 ψήφων) στις Ευρωεκλογές, όπου παραδοσιακά η αριστερά
καταγράφει μεγαλύτερα ποσοστά από τις εθνικές εκλογές και σήμερα να
παραμένει στάσιμη ή και καθοδική στις δημοσκοπήσεις...
Τις τελευταίες εβδομάδες, παρατηρείται μία αυξανόμενη τάση εκλογικής
συσπείρωσης στο ΠΑΣΟΚ. Σαν αποτέλεσμα και της παρούσας κατάστασης
κρίσης στις τάξεις της παραδοσιακής Αριστεράς, το ΠΑΣΟΚ διατηρεί
μεγάλη εκλογική απήχηση μέσα στις εργατικές μάζες, σαν ο πιο ισχυρός
πόλος συσπείρωσης ενάντια στη ΝΔ. Οι εργαζόμενοι αναζητούν τον πιο
γρήγορο δρόμο για να «ρίξουν» την κυβέρνηση, χωρίς όμως κανέναν
ενθουσιασμό και με τις λιγότερες από κάθε άλλη φορά αυταπάτες για την
πολιτική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ...
...Το ΛΑΟΣ δεν αποτελεί ένα φασιστικό κόμμα, γιατί δεν στηρίζεται σε ένα
μαζικό κίνημα μικροαστών. Δεν έχει ένα πρόγραμμα με υπέρτατη αρχή την
φυλετική καθαρότητα, ούτε και αποπειράται να συγκροτήσει στρατιωτικά
αποσπάσματα ενάντια στο εργατικό κίνημα. Είναι ένα αστικό, ακροδεξιό
κόμμα, που με σημαία την εθνικιστική προπαγάνδα, αλλά και την
λαϊκίστικη δημαγωγία, προσπαθεί να προσεγγίσει ψηφοθηρικά τσακισμένους
μικροαστούς...
Η κυβέρνηση της Ν.Δ κατέρρευσε. Το «ισχυρό χαρτί» του Καραμανλή, πάνω
στο οποίο πόνταρε με θέρμη η άρχουσα τάξη το 2004 για την εφαρμογή του
προγράμματος των συμφερόντων της τουλάχιστον για μια 8ετία, «κάηκε»
τελικά στα πεντέμισι χρόνια. Κάτω από το βάρος της μεγάλης λαϊκής
δυσαρέσκειας και της ορμητικής εισόδου του ελληνικού καπιταλισμού στην
ύφεση, η κυβέρνηση της Ν.Δ πήρε το δρόμο για την έξοδο, έχοντας
κερδίσει επάξια τον τίτλο της πιο διεφθαρμένης και κοινωνικά ανάλγητης
κυβέρνησης των τελευταίων 30 χρόνων...
Οι μετέχοντες στην Πολιτική Κίνηση «Μαρξιστική Τάση», μετά από σχετική σύσκεψη αποφασίσαμε :
Τη διάλυση της Πολιτικής μας Κίνησης.
Την κριτική υποστήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ στην επερχόμενη κρίσιμη για την εργατική τάξη και την Αριστερά εκλογική αναμέτρηση.
Την ένταξή μας ως άτομα στο «Συνασπισμό της Αριστεράς, των
Κινημάτων και της Οικολογίας» (ΣΥΝ), στη βάση της πλήρους αποδοχής της
κομματικής πειθαρχίας.
Την ετοιμότητά μας να διδαχθούμε από την κοινή δράση με τους συντρόφους του ΣΥΝ.
Τη συνέχιση μέσα από τις γραμμές του ΣΥΝ, του αγώνα για την
νίκη του σοσιαλισμού στην Ελλάδα και διεθνώς, στη βάση της αταλάντευτης
υπεράσπισης των αρχών και ιδεών του επιστημονικού σοσιαλισμού που
ενέπνευσαν τη δράση μας μέχρι σήμερα.
Τη μετατροπή της μηνιαίας εφημερίδας «Μαρξιστική Φωνή» (www.marxismos.com)
σε μια περιοδική επιθεώρηση συμβολής στην υπεράσπιση της μαρξιστικής
θεωρίας και το άνοιγμα της συντακτικής της ομάδας σε κάθε αριστερό
αγωνιστή που εμπνέεται από τα σοσιαλιστικά ιδανικά.
Μετά το κατώτερο των προσδοκιών 4,7% της 07.06.09 επί δυόμισι μήνες
επιχειρείται σε καθημερινή βάση η αποδόμηση του εγχειρήματός μας από
ραδιόφωνα T.V. και έγκυρα κίτρινες εφημερίδες. Όλες αυτές οι
προσπάθειες πατάνε στην προφάνεια της απόρριψης από την «εκλογική
αγορά». Υπονοείται ότι ο ψηφοφόρος ως «πελάτης» έχει πάντα δίκιο...
Με έντονο προβληματισμό χιλιάδες αριστεροί αγωνιστές παρακολουθούν τη
νέα σύγκρουση που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή τη φορά
σχετικά με το ποιος θα είναι επικεφαλής του σχήματος στην προεκλογική
εκστρατεία. Μια σύγκρουση που όπως τις τελευταίες ώρες διαφαίνεται,
απειλεί να οδηγήσει το σχήμα σε διάσπαση...
Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από ένα κείμενο της «Μαρξιστικής
Φωνής» που γράφτηκε τρία χρόνια πριν, το Φθινόπωρο του 2006, με θέμα
τις ελληνικές πολιτικές προοπτικές και αναφέρεται συγκεκριμένα στις
προοπτικές της κυβέρνησης Καραμανλή.
Η χθεσινή ανακοίνωση του απερχόμενου πλέον, πρωθυπουργού για πρόωρη
προσφυγή στην κάλπη, επιβεβαίωσε τις προβλέψεις αυτού του κειμένου, το
οποίο γράφτηκε σε μια περίοδο που ο αστικός Τύπος και οι περισσότεροι
πολιτικοί και ιδεολογικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου μιλούσαν με
βεβαιότητα για την «8ετή κυριαρχία της ΝΔ και του Καραμανλή»...
Η Μαρξιστική Φωνή δηλώνει την πλήρη αλληλεγγύη της στην καμπάνια που συνεχίζουν να διεξάγουν δεκάδες αγωνιστές του ΣΥΝ για ένα έκτακτο συνέδριο, παρά την απορριπτική απόφαση της ΚΠΕ του κόμματος. Δημοσιεύουμε σήμερα την έκκληση που κάνουν οι σύντροφοι μετά την απόφαση της ΚΠΕ.
Η προκλητική καθιέρωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση της 23ης Αυγούστου ως
ημέρας «μνήμης για τα θύματα ολοκληρωτικών καθεστώτων» που επιχειρεί να
εξισώσει τον κομμουνισμό με τον φασισμό, αποτελεί ένα ακόμα πειστήριο
για την αντιδραστική της φύση. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, ως κόμματα με κομμουνιστικές αναφορές και καταβολές,
πρέπει να παλέψουν ενωμένα για την υπεράσπιση των ιδεών του
κομμουνισμού από την αντιδραστική επίθεση της Ε.Ε.
Το περασμένο Σάββατο, η ΚΠΕ (Κεντρική Πολιτική Επιτροπή) του ΣΥΝ, μετά
από μια παραλίγο ισοψηφία (49 υπέρ, 48 κατά, 6 λευκά), κατέληξε στην
απόρριψη της πρότασης του προέδρου Αλέξη Τσίπρα για τη διεξαγωγή
έκτακτου συνεδρίου. Η απόφαση αυτή είναι βαθειά λαθεμένη και επιφέρει
ένα ακόμα πλήγμα στο πολύπαθο κόμμα της Αριστεράς. Στην πράξη η απόφαση της ΚΠΕ αρνείται το δημοκρατικό δικαίωμα της βάσης
του κόμματος να παρέμβει ενεργά στις εξελίξεις και την περιορίζει σε
ρόλο σχολιαστή.
Δημοσιεύουμε σήμερα τη δημόσια παρέμβαση 30 γραμματέων νομαρχιακών
επιτροπών του ΣΥΝ υπέρ της διεξαγωγής έκτακτου συνεδρίου. Θεωρούμε ότι
η παρέμβαση αυτή εκφράζει την αυξανόμενη διάθεση της βάσης του κόμματος
να θέσει ένα τέλος στα απανωτά σοβαρά λάθη της ηγεσίας που έχουν
οδηγήσει το κόμμα στη σημερινή δύσκολη κατάσταση.
Θέλοντας να αναδείξουμε ορισμένα από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα απόψεων δεκάδων αγωνιστών του ΣΥΝ για το μέλλον του κόμματος όπως δημοσιεύονται εδώ και αρκετές μέρες στην εφημερίδα «Αυγή», ξεκινάμε από σήμερα την αναδημοσίευσή τους στην ιστοσελίδα μας.
Παράλληλα, απευθύνουμε έκκληση στους συντρόφους του ΣΥΝ, να χρησιμοποιήσουν το βήμα της ιστοσελίδας μας για να εκφράσουν δημόσια τις απόψεις τους, στέλνοντάς μας τα δικά τους κείμενα στο πλαίσιο του διαλόγου για το επερχόμενο έκτακτο συνέδριο του κόμματος. Κάνουμε την αρχή με το κείμενο - ψήφισμα της Πολιτικής Κίνησης Κάτω Πατησίων.
Η εφημερίδα «Μαρξιστική Φωνή» πιστεύει ότι η πρωτοβουλία του προέδρου του ΣΥΝ για έκτακτο συνέδριο είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι ώρα οι αγωνιστές της βάσης του ΣΥΝ να πάρουν την κατάσταση στα
χέρια τους. Πρέπει να αξιοποιήσουν την ευκαιρία του έκτακτου συνεδρίου
για να διορθώσουν τα λάθη της ηγεσίας. Να συζητήσουν ελεύθερα και
δημοκρατικά, με σκοπό να αλλάξει η πολιτική και η τακτική που οδήγησε
το κόμμα στην πρόσφατη εκλογική ήττα.
Δύο χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά στη Πάρνηθα, η Ανατολική
Αττική έζησε ξανά τον πύρινο εφιάλτη. Μετά τη «πρόβα τζενεράλε» στον
Υμηττό στις αρχές του καλοκαιριού ήρθε η σειρά της Βόρειοανατολικής
Αττικής. Με συντριβή παρακολουθήσαμε για μια ακόμη φορά «το χρονικό ενός
προανεγγελθέντος εγκλήματος» σε βάρος της ζωής μας, σε βάρος του
περιβάλλοντος.
Το βράδυ της 19ης Αυγούστου η ΕΤ3 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Ποιος
πλήρωσε τον Τρότσκι;» (!!!). Η σκηνοθεσία είναι κάποιας Gallina
Ogumaya, αγνώστων λοιπών στοιχείων και βιογραφικού. Η παραγωγή είναι
ρωσική...Από σχετική αναζήτηση προέκυψε πως μόνο η ΕΤ3 φαίνεται να
έχει ενδιαφερθεί για αυτό το «σοβαρό» ντοκιμαντέρ...
Ανεξάρτητα όμως από το αν οι σύντροφοι της ηγεσίας θα δείξουν την
επόμενη περίοδο ότι θέλουν να μάθουν από τα λάθη τους, ο ρόλος της
βάσης του ΣΥΝ είναι σήμερα καθοριστικός. Η «Μαρξιστική Φωνή»
υποστηρίζει την πρωτοβουλία αγωνιστών της βάσης του ΣΥΝ για ένα έκτακτο
συνέδριο. Αν όμως τελικά αυτή η πρωτοβουλία δεν ευοδωθεί, τότε με
αφετηρία το Διαρκές συνέδριο του Σεπτεμβρίου, οι αριστεροί αγωνιστές
της βάσης πρέπει να αγωνιστούν συντονισμένα για έναν αριστερό,
σοσιαλιστικό ΣΥΝ. Ένα ΣΥΝ που σε κοινό μέτωπο με το ΚΚΕ θα αγωνιστεί
για μια αριστερή κυβέρνηση, η οποία κοινωνικοποιώντας τους στρατηγικούς
τομείς της οικονομίας, θα βάλει στέρεα θεμέλια για την οικοδόμηση μιας
σοσιαλιστικής Ελλάδας σε μια σοσιαλιστική Ευρώπη.
Νέα μέτρα έντασης της κρατικής καταστολής εξήγγειλε (όχι τυχαία) μέσα
στο καλοκαίρι η κυβέρνηση, η οποία απ’ ότι φαίνεται προτίθεται να βάλει
ακόμα πιο βαθιά το χέρι στα ήδη ελλειμματικά κρατικά ταμεία,
προκειμένου να τρομοκρατήσει το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα...
Μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η άποψη του κειμένου για την
κατάσταση του κόμματος : «η σημερινή πραγματικότητα στο κόμμα
χαρακτηρίζεται από μειωμένη συμμετοχή των μελών στη ζωή και τη δράση
των οργανώσεων --όπως και από σχετικά μικρή συμμετοχή στα κοινωνικά
δρώμενα-- από τον χαλαρό τρόπο λειτουργίας των πολιτικών κινήσεων και
των νομαρχιακών επιτροπών --πράγμα που υποβαθμίζει συχνά την πολιτική
συζήτηση--, από ελλείμματα στην αμφίδρομη σχέση μελών--ηγεσίας, και
από τον σχετικά υψηλό ηλικιακό μέσο όρο των κομματικών μελών.»
Στο κείμενό της η ΚΠΕ αναφέρει : «Από την ίδρυσή του, ο ΣΥΝ έχει
διακηρύξει ότι στρατηγικός του στόχος είναι ο σοσιαλισμός με δημοκρατία
και ελευθερία, δηλαδή η ανατροπή και υπέρβαση των κυρίαρχων
καπιταλιστικών σχέσεων, ανατροπή και υπέρβαση που θα επιτευχθούν μέσα
από την προώθηση τομών και ριζικών αλλαγών σε όλους τους τομείς...». Μέσα σε τόσο λίγες γραμμές γίνεται κατορθωτό να συνυπάρχουν τόσα πολλά
λάθη και τόσο μεγάλη σύγχυση. Ο σοσιαλισμός για άλλη μια φορά
συμπληρώνεται από τους εύηχους όρους «δημοκρατία και ελευθερία»,
δημιουργώντας όλων των ειδών τις παρανοήσεις και τα λαθεμένα
συμπεράσματα.
Δημοσιεύουμε εκ νέου την αναλυτική κριτική της "Μαρξιστικής Φωνής" στο κείμενο θέσεων της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ για το 5ο Συνέδριο του κόμματος που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2008. Παρόλο που έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τη διεξαγωγή του συνεδρίου, οι εξελίξεις που δρομολογήθηκαν στο κόμμα αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή την ήττα στις ευρωεκλογές, καθιστούν αυτή τη μαρξιστική κριτική ιδιαίτερα επίκαιρη. Το κείμενο παρουσιάζεται σε τρεις συνέχειες.
Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στην Πρωτοβουλία μελών του ΣΥΝ για τη διεξαγωγή ενός έκτακτου συνεδρίου. Το δημοσιεύουμε γιατί εκφράζει με χαρακτηριστικό τρόπο τους έντονους
προβληματισμούς που αναπτύσσονται στη βάση του κόμματος για το μέλλον
του και τον ρόλο των διαφόρων ομάδων στην ηγεσία.
Πολιτική 
Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε τρία άρθρα : Από την Αυγή ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Δημήτρη Καζάκη με θέμα την ελληνική χρεοκοπία και από το Ριζοσπάστη επιλέξαμε ένα άρθρο του Χρήστου Μανταβόλα σχετικά με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας. Τέλος, από την Ελευθεροτυπία τα αποτελέσματα μιας έρευνας για το πόσο κοστίζουν τα μέτρα της κυβέρνησης στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η κυβέρνηση με την προκλητική διαδικασία της κατάθεσης
κατεπείγοντος νομοσχεδίου στη Βουλή, κλιμάκωσε την επίθεσή της στην
εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας, συνεχίζοντας να
λειτουργεί σαν εκτελεστικό όργανο του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Οι
εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν με περικοπές μισθών,
πάγωμα συντάξεων και νέους φόρους τα εγκλήματα του καπιταλισμού και
τους τόκους των κερδοσκόπων.Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες των εργαζομένων πρέπει να αντιδράσουν άμεσα.
Αυτή την Κυριακή επιλέξαμε τέσσερα άρθρα : Από το "Ριζοσπάστη" ένα άρθρο του Γιώργου Κακουλίδη που αναλύει γιατί στην περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης οι εργαζόμενοι στην πραγματικότητα δεν ωφελούνται. Στη συνέχεια δύο άρθρα από την "Αυγή" : Στο πρώτο αναλύονται οι συνέπειες της πολιτικής "αποκέντρωσης" της παιδείας που σχεδιάζει η υπουργός παιδείας - πολιτική που έχει ήδη εφαρμοστεί στην Ευρώπη με πολύ δυσμενείς συνέπειες για την εργατική τάξη. Το δεύτερο ανήκει στον καθηγητή Μ. Δρεττάκη και αφορά στις διαφορές στους ρυθμούς αύξησης του δημόσιου χρέους και του ΑΕΠ. Τέλος, ένα άρθρο από το "Βήμα", όπου αναλύονται τα συμπεράσματα έρευνας σχετικά με το "κρυφό χρέος" του προϋπολογισμού της περιόδου 2000-2009 και ποιους ωφέλησε...Καλή ανάγνωση!
Με άλλοθι το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων,
η κυβέρνηση ανακοίνωσε την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης, μέσα
από την εγκαθίδρυση του περίφημου «κεφαλαιοποιητικού» συστήματος, με
βάση μια σύνταξη πείνας (360 ευρώ από 486 ευρώ που είναι σήμερα η
κατώτατη σύνταξη), το οποίο θα οδηγήσει σε γενική ύψωση των ορίων
ηλικίας, αποφασιστική μείωση των συντάξεων και αύξηση των εισφορών των
εργαζομένων. Παράλληλα, ήδη έχει εξαγγείλει το χάρισμα των εισφορών για
4 χρόνια στους εργοδότες που προσλαμβάνουν νέους εργαζόμενους, δήθεν
για να καταπολεμηθεί η ανεργία...
Η σημερινή μας επιλογή από τον
Κυριακάτικο Τύπο είναι ένα άρθρο από την "Αυγή" για τη Γενική Απεργία
της Τετάρτης, μια ανάλυση της "Ελευθεροτυπίας" με ενδιαφέροντα στοιχεία
για την ελληνική και την ευρωπαική οικονομία και ένα ενδιαφέρον
ρεπορτάζ για τα αντεργατικά μέτρα στην Ιρλανδία από τον "Ριζοσπάστη". Καλή ανάγνωση.
Ο υπουργός Εργασίας ανακοίνωσε ότι μέσα στους πρώτους 3 μήνες του
έτους, ο αριθμός των ανέργων πιθανότατα θα ανέλθει στο 1 εκατομμύριο.
Είναι βέβαιο, ότι λόγω της ύφεσης του ελληνικού καπιταλισμού, η ανεργία
όλο και πιο πολύ θα αυξάνεται. Έτσι η επίλυση του προβλήματος της
ανεργίας μεταβάλλεται σε κομβικό ζήτημα για την εργατική τάξη και την
επιβίωσή της.
Στη σελ. 32, κάτω από τον τίτλο «συμπεράσματα από τις φοιτητικές και
σπουδαστικές κινητοποιήσεις..» διαβάζουμε: «…Από το 9ο συνέδριο μέχρι
σήμερα, είχαμε δύο σημαντικά ξεσπάσματα κινητοποιήσεων στα πανεπιστήμια
και τα ΤΕΙ…». Στη συνέχεια, αφού πληροφορηθούμε ότι η ΚΝΕ ήταν έτοιμη
να ανταποκριθεί στην άνοδο των φοιτητικών αγώνων, διαβάζουμε μια σειρά
πρωτότυπα συμπεράσματα όπως, ότι «Αποδείχτηκε προετοιμασμένη και η
Σοσιαλδημοκρατία, με επεξεργασμένη την παρέμβασή της για την ενσωμάτωση
των νεολαιίστικων αγώνων..»...
Το πρώτο μέρος του κειμένου - το 1/3 περίπου σε έκταση - σωστά
ασχολείται με τις προγραμματικές θέσεις και την εκτίμηση για το
σοσιαλισμό, ένα κομβικό ζήτημα, και επίσης σωστά, εκτιμά ότι η αντίληψη
για το σοσιαλισμό πρέπει να αποτελεί το βασικό όπλο των κομμουνιστών
στην αντιπαράθεση τους με τα άλλα κόμματα και τις οργανώσεις. Συνδέει
την αντίληψη αυτή, με την πολιτική απόφαση του 18ου συνεδρίου του ΚΚΕ
για τον σοσιαλισμό και τις αιτίες κατάρρευσης της ΕΣΣΔ («ανατροπής»
όπως την βαφτίζει το κόμμα), ανακεφαλαιώνοντας με έναν συνοπτικό τρόπο,
κάποια από τα συμπεράσματα του κειμένου. Σε αυτό το μέρος συνυπάρχουν
σωστές και λάθος αντιλήψεις για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Από τις αρχές Γενάρη, δημοσιεύτηκαν οι θέσεις του
Κ.Σ. της ΚΝΕ, σηματοδοτώντας την έναρξη του προσυνεδριακού διαλόγου για
το 10ο συνέδριο της οργάνωσης, που θα διεξαχθεί στις 7, 8 και 9 Μάη. Το
συνέδριο αυτό, διεξάγεται σε μια περίοδο εξαιρετικά κρίσιμη για την
εργατική τάξη και τη νεολαία, και βέβαια για την Αριστερά, που οφείλει
να εκπροσωπεί και να καθοδηγεί τον αγώνα τους.
Η κλιματική αλλαγή είναι μία από τις καπιταλιστικές μάστιγες που
απειλούν την ανθρωπότητα. Αν και δεκάδες μελέτες επιστημόνων
προειδοποιούσαν εδώ και αρκετές δεκαετίες για τη σοβαρότητα του
προβλήματος, η κλιματική αλλαγή άρχισε να εμφανίζεται στην «πολιτική
ατζέντα» των αστικών κυβερνήσεων από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και
μετά.
Η σημερινή μας επιλογή από τον
κυριακάτικο Τύπο είναι τα παρακάτω ενδιαφέροντα άρθρα: από την
"Ελευθεροτυπία" ένα αποκαλυπτικό κείμενο με στοιχεία για το όργιο της
διεθνούς κερδοσκοπίας που αντανακλά γλαφυρά την παρασιτική φύση του
καπιταλισμού, από την "Αυγή" ένα ρεπορτάζ για την αδιέξοδη
πολιτική διαχείρισης της κρίσης του αμερικάνικου καπιταλισμού που
ακολουθεί ο Ομπάμα και τέλος, από την Καθημερινή ένα άρθρο -
αναδημοσίευση από τον "Εκόνομιστ" για την όξυνση της ιμπεριαλιστικής
σύγκρουσης ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα. Καλή ανάγνωση.
Παρά την έντονη σύγκρουση ανάμεσα στις διαφορετικές ομάδες στην ηγεσία
της αριστερής πλειοψηφίας του ΣΥΝ πάνω σε οργανωτικά ή άλλου είδους
δευτερεύοντα ζητήματα, ένα κοινό νήμα φαίνεται να συνδέει τη στάση
τους. Είναι η πολιτική σύγχυση και αμηχανία μπροστά στη βαθειά
καπιταλιστική κρίση και τα καθήκοντα που αντικειμενικά αυτή θέτει στην
Αριστερά.
Ο ΣΥΝ έχει μπει ήδη στην τροχιά του έκτακτου συνεδρίου του που θα
διεξαχθεί το Μάιο. Χιλιάδες αριστεροί αγωνιστές του κόμματος στρέφουν
τώρα το βλέμμα τους με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις συζητήσεις και τις
διεργασίες που συντελούνται στο κόμμα. Αυτό που πάνω από όλα ποθεί η αριστερή βάση του ΣΥΝ – όπως ξεκάθαρα
έδειξαν οι έως τώρα συζητήσεις στις οποίες έλαβε ενεργά μέρος η βάση σε
όλη την Ελλάδα – είναι το έκτακτο συνέδριο να αποτελέσει εφαλτήριο για
ένα νέο ξεκίνημα για το κόμμα, χωρίς τη διαρκή υπονόμευση της αριστερής
στροφής και με μια πολιτική που θα υπηρετεί αποτελεσματικά τις ανάγκες
των εργαζομένων.
Ο πρωθυπουργός με το αποψινό του διάγγελμα, στο
όνομα του αγώνα ενάντια στους κερδοσκόπους που «επιβουλεύονται τη χώρα»
εξήγγειλε την αγαπημένη τους πολιτική : γενική αύξηση των ορίων ηλικίας
για συνταξιοδότηση, πάγωμα των προσλήψεων στους τομείς της Υγείας και
της Παιδείας, ακόμα πιο δραστική μείωση των αποδοχών των δημοσίων
υπαλλήλων, αύξηση των έμμεσων φόρων. Και όλα αυτά με περισσό θράσος,
διανθίστηκαν για άλλη μια φορά με μπόλικες «κορώνες» και «κροκοδείλια
δάκρυα» για τους «φτωχούς και τους αδύνατους». Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να ξεγελαστεί!
Η σημερινή επιλογή μας από τον
κυριακάτικο Τύπο είναι ένα αρθρο από το "Βήμα" με τις εκτιμήσεις
κορυφαίων στελεχών του διεθνούς κεφαλαίου για τις προοπτικές της
ελληνικής οικονομίας, ένα σύντομο δημοσίευμα της "Ελευθεροτυπίας" με τα
αποκαλυπτικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο προέδρος της
Παγκόσμιας Τράπεζας για την πρωτοφανή αύξηση της φτώχειας και τέλος,
μια συνέντευξη που παραχώρησε στην "Αυγή" η δασκάλα που σύρθηκε στα
ελληνικά δικαστήρια γιατί "τόλμησε" να διδάξει στους μετανάστες τη
μητρική τους γλώσσα. Καλή ανάγνωση.
Ο σ. Αλέκος Αλαβάνος παρουσίασε χτες τις δέκα πολιτικές προτάσεις του για
την κρίση και τα καθήκοντα της Αριστεράς. Δυστυχώς όμως, οι χιλιάδες
αριστεροί αγωνιστές που περίμεναν από εκείνον να ανακοινώσει μια
αριστερή πολιτική εναλλακτική λύση που θα διορθώνει τα λάθη της
σημερινής πολιτικής γραμμής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν κανένα
λόγο να είναι ικανοποιημένοι.
Χθες διεξήχθη πολύωρη σύσκεψη του Αριστερού
Ρεύματος του ΣΥΝ, δηλαδή της οργανωμένης έκφρασης της αριστερής
πλειοψηφίας του κόμματος, με τη συμμετοχή δεκάδων μελών και στελεχών. Μέλη του ΣΥΝ που συμμετέχουν στη
συντακτική επιτροπή της «Μαρξιστικής Φωνής» έδωσαν το παρών στη
σύσκεψη, διανέμοντας ένα κείμενο προτάσεων για μια αριστερή διέξοδο από
την κρίση του κόμματος και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και λαμβάνοντας το λόγο στη
συζήτηση.
Στο πλαίσιο των καθιερωμένων μας
επιλογών από τον κυριακάτικο Τύπο αναδημοσιεύουμε τρία ενδιαφέροντα
άρθρα για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας από την
"Ελευθεροτυπία", το "Βήμα" και την "Καθημερινή". Αυτό που ξεχωρίζει και
στα τρία, είναι ο πανικός των αστικών κύκλων για το μέλλον και η έλλειψη
πίστης στις προοπτικές του ελληνικού καπιταλισμού. Αυτά τα στοιχεία
υπογραμμίζουν την επιτακτική ανάγκη η Αριστερά να απαντήσει ΤΩΡΑ με ένα
συγκεκριμένο πρόγραμμα πάλης για τη σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση,
προβάλλοντας τις ζωτικές διεκδικήσεις της εθνικοποίησης των τραπεζών
και των μονοπωλίων, στην προοπτική της εγκαθίδρυσης μιας σοσιαλιστικά
σχεδιασμένης οικονομίας, που θα μεταβάλει την εργαζόμενη κοινωνία από
έρμαιο στις τυφλές, κερδοσκοπικές δυνάμεις της καπιταλιστικής αγοράς σε
συνειδητό δημιουργό της προόδου.
Αναδημοσιεύουμε το εύστοχο σχόλιο της "Αυγής" για ένα απαράδεκτο
δημοσίευμα του "Ριζοσπάστη", στο οποίο διαστρεβλώθηκε η αλήθεια σχετικά
με την στάση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή έναντι της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για
την κοινωνική ασφάλιση. Τέτοιες ενέργειες αποτελούν εσωτερική
υπονόμευση της ενότητας της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της.
Παράλληλα όμως, για άλλη μια φορά υπενθυμίζουν την επιτακτική
αναγκαιότητα για την οικοδόμηση της ενότητας ΣΥΡΙΖΑ - ΚΚΕ ενάντια στην
ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, παρά την υστερική εναντίωση της
σταλινικής ηγεσίας του ΚΚΕ, αλλά και την υποτίμηση αυτής της ζωτικής
υπόθεσης από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Δημοσιεύουμε σήμερα μια από τις πιο εύστοχες και μαχητικές τοποθετήσεις που έγιναν στη Σύσκεψη Οργανώσεων του ΣΥΝ
Α’ και Β’ Αθήνας την περασμένη Δευτέρα. Είναι η τοποθέτηση του σ. Γ. Κολλιά, μέλους της Π.Κ. ΣΥΝ
Πατησίων 5ου Διαμερίσματος και του ΣΥΡΙΖΑ Πατησίων.
Το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε σήμερα στη 
Το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, σ. Βαγγέλης Πιλάλης, με σημερινή δήλωσή του καλεί τον Φώτη Κουβέλη να παραιτηθεί από τη θέση του Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., καθώς το τελευταίο διάστημα συμπεριφέρεται ως "απλός παράγοντας και όχι ως μέλος του ΣΥΝ..." Ο σ. Πιλάλης 
Διαβάστε στις
σημερινές επιλογές μας από τον Κυριακάτικο Τύπο : από την «Αυγή» ένα άρθρο των «FINANCIAL TIMES» που αποτελεί
μια ενδεικτική παρουσίαση των απόψεων των διεθνών επιτελείων του κεφαλαίου για
το μέλλον της ελληνικής και της ευρωπαϊκής οικονομίας, από την «Ελευθεροτυπία» μια
εξαιρετική έρευνα για τη ληστεία των ασφαλισμένων από τους φαρμακοβιομήχανους και
τέλος, από τον «Ριζοσπάστη» μια αποκαλυπτική ανάλυση για την κατάσταση στην Αιτή
που δείχνει ότι οι επιπτώσεις του σεισμού ήταν ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα του
ιμπεριαλισμού.
Το τελευταίο μέρος του κειμένου των ελληνικών εξελίξεων και προοπτικών, όπως διαπιστώθηκαν από τη συντακτική ομάδα της "Μαρξιστικής Φωνής", αναφέρεται στην κατάσταση στα δύο κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς, το ΚΚΕ και τον ΣΥΝ.
Η συντριπτική, ιστορική ήττα της Ν.Δ στις εκλογές,
σε συνδυασμό με την αθροιστική πτώση των αστικών κομμάτων σε αντίθεση
με την αθροιστική άνοδο των εργατικών κομμάτων, αποτέλεσε την
αντανάκλαση ενός νέου αρνητικού συσχετισμού που διαμορφώνεται στην
κοινωνία και σήμανε «συναγερμό» στο στρατόπεδο της αστικής τάξης. Όπως
ακριβώς είχαμε προβλέψει πέρσι, ο μόνος δρόμος που είχαν οι αστοί μετά
από μια τέτοια ήττα, ήταν να επιχειρήσουν ένα γρήγορο «λίφτινγκ» στην
κορυφή, μέσα από την εκλογή μια νέας ηγεσίας.
Επιστρέφουμε αυτή την Κυριακή με τις επιλογές μας από τον Κυριακάτικο Τύπο. Από τον Ριζοσπάστη κείμενα σχετικά με το προνομοσχέδιο για τη "Δια Βίου Μάθηση" και τις προεκτάσεις του. Από την Αυγή η παρουσίαση μιας έρευνας που δείχνει πως η Ελλάδα είναι ουραγός στη νομοθεσία σχετικά με τα δικαιώματα των μεταναστών. Τέλος, από την Ελευθεροτυπία, ένα άρθρο σχετικά με την Υεμένη τις πραγματικές αιτίες της τρομοκρατίας.
Η γραφειοκρατία της ΠΑΣΚΕ λειτουργεί όλο αυτό το διάστημα, σύμφωνα με
μια πετυχημένη έκφραση των αναρχικών, σαν το «υπουργείο συνδικάτων» της
κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, η ηγεσία του ΠΑΜΕ με ένα ρεσιτάλ
σεχταρισμού που περιλαμβάνει ανούσιους ακτιβισμούς και τυχοδιωκτικές
«γενικές απεργίες» όπως αυτή της 17ης Δεκέμβρη, εκφράζει την
ανικανότητά της να κερδίσει με έναν υπομονετικό τρόπο και με την
κατάλληλη τακτική την πλειοψηφία των συνδικαλισμένων εργατών.
Το καθεστώς
Αχμαντινετζάντ είναι προϊόν της αυταρχικής εκτροπής της ισλαμικής Επανάστασης του 1979 και της επικράτησης ενός (σιΐτικου)
κλήρου και μιας μικρομεσαίας αστικής τάξης... Αυτή η
κοινωνικοπολιτική συμμαχία ευθύνεται για την κόλαση που ζουν οι
γυναίκες, την καταπίεση που υφίστανται οι αντιφρονούντες, για την ελέω
Θεού στέρηση βασικών πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων...Η Νεολαία Συνασπισμού εκφράζει την αλληλεγγύη
της στις εξεγερμένες/ους
Οι οργανώσεις της Αριστεράς ΑΚΟΑ,
Αντιεθνικιστική-Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία, Δίκτυο για τα Πολιτικά
και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κόκκινο, Νεολαία ΣΥNασπισμού και ΟΚΔΕ Σπάρτακος καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 5 Γενάρη, 6 μ.μ στο φάρο Ψυχικού και πορεία προς την Ιρανική πρεσβεία...
Η δεκαετία στην οποία σε λίγες μέρες μπαίνουμε, όλα δείχνουν ότι θα
είναι εντελώς διαφορετική από τις δύο προηγούμενες. Η δεκαετία του 1990
σημαδεύτηκε από την κατάρρευση του σταλινισμού, τη μεγάλη υποχώρηση της
συνείδησης και την στροφή των μαζικών εργατικών οργανώσεων προς τα
δεξιά. Η δεκαετία που τελειώνει σημαδεύτηκε από την αφύπνιση της
εργατικής τάξης και της νεολαίας, που φανερώθηκε σε μια σειρά μαζικών
αγώνων, από τις απανωτές γενικές απεργίες μέχρι την εξέγερση της
νεολαίας τον περασμένο Δεκέμβρη. Με μια απλή ματιά στην κοινωνία,
μπορεί να δει κανείς την εκρηκτική ύλη που συσσωρεύεται για το ξεκίνημα
μιας επαναστατικής περιόδου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε η κυβέρνηση στην πρόσφατη σύνοδο των
υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε («Ecofin»), το δημοσιονομικό έλλειμμα της
χώρας έχει αναρριχηθεί στο 12,5% του ΑΕΠ από 6,5% του που ήταν το πρώτο
εξάμηνο του έτους, ενώ το Δημόσιο Χρέος ξεπερνά το 120% από 99,2% του
ΑΕΠ που ήταν το 2008, αντανακλώντας σε τελική ανάλυση την αδυναμία του
διεφθαρμένου και σπάταλου αστικού κράτους να εξασφαλίσει την
βιωσιμότητά του σε περίοδο κρίσης του καπιταλισμού....
Μετά από διαπραγματεύσεις δύο εβδομάδων, η σύνοδος για το κλίμα στην
Κοπεγχάγη έληξε με πλήρη αποτυχία. Το αποτέλεσμα της συνόδου, ένα
κείμενο γνωστό ως «Σύμφωνο της Κοπεγχάγης», δεν αποτελεί παρά μία
συλλογή ρηχών και κενών δηλώσεων και δεν περιέχει καμία αναφορά σε
κάποια νομικά δεσμευτική συμφωνία.
Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε στην ελληνική οικονομία μια
διαδικασία εκρηκτικής όξυνσης των δομικών, διαχρονικών αντιφάσεων και
αδυναμιών του ελληνικού καπιταλισμού, κάτω από την αποφασιστική
επίδραση της παγκόσμιας ύφεσης. Οι παλιές, ανίατες «ασθένειες» της
αδύναμης παραγωγικής του βάσης και του κρατικοδίαιτου χαρακτήρα του,
έρχονται στην επιφάνεια ορμητικά, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι
ο ελληνικός καπιταλισμός συνεχίζει να είναι ο «αδύναμος κρίκος» του
Ευρώπης.
Οι Δανοί Μαρξιστές που εκδίδουν το περιοδικό
«Σόσιαλιστ Στάντπακτ» μοίρασαν την ακόλουθη προκήρυξη στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας
που έγιναν έξω από την σύνοδο της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή. Εξηγούν
την ανάγκη να συνδυαστεί ο αγώνας ενάντια στην κλιματική καταστροφή με την πάλη
για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, για το δημοκρατικό σχεδιασμό
της παραγωγής σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζόμενων ανθρώπων και όχι για τα κέρδη.
Στις σημερινές επιλογές μας από τον Κυριακάτικο Τύπο περιλαμβάνονται δύο από τη σειρά τεσσάρων άρθρων του Α. Πετρόπουλου στην Αυγή σχετικά με τις προτάσεις Λοβέρδου για το Ασφαλιστικό, όπου καταδεικνύεται ο επικίνδυνος και αντιδραστικός χαρακτήρας τους, μια ανάλυση από το Ριζοσπάστη για το υπό κατάρρευση καπιταλιστικό ιρλανδικό "θαύμα", ενώ τέλος από την Ελευθεροτυπία επελέγη ένα άρθρο του Χρ. Ιωάννου σχετικά με την ταυτότητα των διεθνών οίκων που ελέγχουν το αξιόχρεο των οικονομιών.
Με άλλοθι τις συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» που επιβάλουν τα ελλείμματα
του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων, για τα οποία η εργατική τάξη
δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη, η κυβέρνηση «ευθυγραμμίζεται» πρόθυμα
με τις ασφυκτικές πιέσεις των εγχώριων και ευρωπαϊκών επιτελείων του
κεφαλαίου και ετοιμάζεται να ξεριζώσει το σύστημα της κοινωνικής
ασφάλισης, προτείνοντας ένα καθεστώς που θα μοιάζει με εκείνο της
νεοφιλελεύθερης Χούντας του Πινοσέτ στη Χιλή - αντικαθιστώντας ουσιαστικά τις συντάξεις με πενιχρά επιδόματα. Σε αυτό το πλαίσιο, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί με ποιον τρόπο το εργατικό κίνημα θα δόσει τον αγώνα.
Το φαινόμενο των μαζικών προσαγωγών ήταν η αρχή της κατρακύλας του
κ.Χρυσοχοιδη στην απόλυτη υιοθέτηση του δόγματος της μηδενικής ανοχής.
Υπουργός Προστασίας του Πολίτη έκανε σαφείς τις προθέσεις του
διακηρύσσοντας σε όλους τους τόνους ότι προκειμένου να καθαρίσει ο
τόπος από τους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου θα προχωρήσει
σε 2000 προσαγωγές. Εξάλλου όπως ο ίδιος τόνισε το ποσό αυτό είναι
αμελητέο σε σχεση με τον όγκο των διαδηλωτών που ήταν 200.000.
Η συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου
σημαδεύτηκε από δύο κυρίαρχα στοιχεία. Από τη μια πλευρά
παρακολουθήσαμε την εκδήλωση μιας αυθόρμητης, μαζικής διάθεσης της
νεολαίας να τιμήσει τη μνήμη του δολοφονημένου μαθητή, να διαμαρτυρηθεί
για την κρατική καταστολή που γεννάει εγκλήματα όπως το περσινό, να
βγάλει συμπεράσματα από την εξέγερση του Δεκέμβρη και να συνδεθεί στη
πράξη με το ριζοσπαστικό της μήνυμα. Από την άλλη πλευρά, είχαμε την
άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς και ιδεολογικούς υπηρέτες της μέσα από
την κυβέρνηση, τη Δεξιά και τα ΜΜΕ, που δημιούργησαν ένα σκηνικό τρόμου
και καταστολής ενάντια στην πρωτοπόρα νεολαία, αλλά και μεθοδικής
κατάπνιξης και διαστρέβλωσης κάθε προοδευτικού, επαναστατικού στοιχείου
του περσινού Δεκέμβρη.
Στο πλαίσιο της καθιερωμένης επιλογής μας από τον Κυριακάτικο Τύπο
δημοσιεύουμε σήμερα ένα άρθρο του καθηγητή Μανόλη Δρεττάκη στην "Αυγή" που αναλύει τον "κοινωνικά ελλειμματικό" χαρακτήρα του φετινού προϋπολογισμού, καθώς και ένα ενδιαφέρον άρθρο από από τον Ριζοσπάστη, όπου παρουσιάζεται η προκλητική κερδοφορία των εισηγμένων στο χρηματηστήριο Ανωνύμων Εταιριών κατά το 9μηνο του 2009.
Δυστυχώς, αντιμέτωπη με τα καταιγιστικά πολιτικά «πυρά» της ηγεσίας των
«ανανεωτικών», η αριστερή πλειοψηφία του ΣΥΝ δεν πορεύεται ενωμένη,
αλλά δίνει την εικόνα διάσπασης σε τρία βασικά «μπλοκ». Η τριχοτόμηση
στην αριστερή πλειοψηφία της μόνης μαζικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως
είναι φυσικό, αντανακλάται στο σύνολο του ΣΥΡΙΖΑ και αναπόφευκτα έκανε
την εμφάνισή της στη Συνδιάσκεψη.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, έφερε στην επιφάνεια και όξυνε
όλες τις αντιφάσεις και αντιθέσεις που υπάρχουν στο ευρύτερο πολιτικό
φάσμα του σχήματος. Με μια πρώτη ματιά, η κατάληξη της Συνδιάσκεψης οδήγησε στην εξής
χτυπητή αντίφαση : ενώ όλες οι ηγεσίες των συνιστωσών μέχρι πρότινος
αποκήρυσσαν την επιλογή ενός ενιαίου κόμματος, το τελικό πόρισμα – που
πρέπει να τονιστεί ότι προέκυψε με έναν εντελώς αντιδημοκρατικό τρόπο –
κατέληξε στην δημιουργία οργανωτικών δομών που έχουν όλα τα
χαρακτηριστικά ενός ενιαίου κόμματος, με οργανώσεις βάσης, ενδιάμεσα
και ανώτερα όργανα. Το σημαντικότερο ζήτημα όμως, είναι ότι οι δομές
αυτές, αντικειμενικά έχουν μια βαθύτατα αντιδημοκρατική μορφή...
Η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην θέση του προέδρου της Ν.Δ, σηματοδοτεί
ένα νέο στάδιο για το παραδοσιακό κόμμα του κεφαλαίου στην Ελλάδα, μετά
την ιστορική ήττα που υπέστη στις πρόσφατες εκλογές. Το ίδιο το γεγονός
ότι οι αστοί είναι σήμερα αναγκασμένοι να στηρίξουν τις ελπίδες για την
ανάκαμψη του κόμματός τους, στον ηγέτη που 16 χρόνια πριν, το «έριξε»
από την κυβέρνησή και του προκάλεσε μια σοβαρή διάσπαση, αντανακλά το
μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η αστική τάξη...
Στο πλαίσιο της καθιερωμένης επιλογής μας από τον Κυριακάτικο Τύπο δημοσιεύουμε σήμερα ένα άρθρο του Δημήτρη Στρατούλη στην "Αυγή" για την ανάγκη ενωτικής αγωνιστικής απάντησης στα σχέδια της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, μια αποκαλυπτική συνέντευξη ενός επιστήμονα και στελέχους του ΚΚΕ για τη νέα γρίπη και τη "γύμνια" του Εθνικού Συστήματος Υγείας από τον "Ριζοσπάστη" και τέλος, τα αποτελέσματα μιας έρευνας για την θεαματική, παράλληλη συσσώρευση πλούτου και φτώχειας στις "αναδυόμενες" οικονομίες από την "Καθημερινή".
Διαβάστε το σχέδιο ομιλίας του μέλους του ΣΥΝ και μέλους της Συντακτικής Επιτροπής της "Μαρξιστικής Φωνής" Σταμάτη Καραγιαννόπουλου, στην πανελλήνια συνδιάσκεψη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δυστυχώς - όπως συνέβη και με δεκάδες άλλα απλά μέλη του ΣΥΝ και ανένταχτους - η ομιλία τελικά δεν εκφωνήθηκε, γιατί ο κατάλογος των ομιλητών διαμορφώθηκε κατόπιν επιλογής από τους επικεφαλής των συνιστωσών και οι παρόντες επικεφαλής του ΣΥΝ στο προεδρείο, επέλεξαν όπως μας ειπώθηκε "να μιλήσουν τα στελέχη του κόμματος".
Χτες το βράδυ, οργανωμένη ομάδα 40-50 κρανοφόρων επιτέθηκαν σε Άραβες
μετανάστες που ζουν στα προσφυγικά του Νέου Κόσμου. Χτύπησαν μετανάστες
(τέσσερις από αυτούς διακομίστηκαν στο νοσοκομείο), κατέστρεψαν
αυτοκίνητα, λεηλάτησαν μαγαζιά Αράβων, λήστεψαν τις εισπράξεις της
ημέρας. Για να μην υπάρξουν αμφιβολίες για το πολιτικό περιεχόμενο της
επίθεσης, οι κρανοφόροι φασίστες φώναζαν: «Έξω οι ξένοι» και «φύγετε
από την Ελλάδα»....
Συνεχίζοντας την καθιερωμένη μας επιλογή από τον Κυριακάτικο Τύπο,
αναδημοσιεύουμε σήμερα μια εύστοχη ανάλυση του "Ριζοσπάστη" για τον
ταξικό χαρακτήρα του νέου προϋπολογισμού, ένα άρθρο της "Αυγής"για τους αγώνες των φοιτητών στην Αυστρία και
τις εκτιμήσεις του σοβαρού αστικού περιοδικού"Economist" για
τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας από την "Καθημερινή".
Το ΠΑΣΟΚ τίμησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου με
αυταρχισμό, βία και και καταστολή.Οι 300 προσαγωγές που σημάδεψαν την
χθεσινή πορεία αποτελούν επίδειξη ισχύος ενόψει των κινητοποιήσεων που
αναμένονται το Δεκέμβρη.
Συνεχίζοντας για
δεύτερη Κυριακή την αναδημοσίευση επιλεγμένων κειμένων από τον Κυριακάτικο Τύπο,
παρουσιάζουμε σήμερα τα ακόλουθα άρθρα. Από την «Αυγή» επιλέξαμε μια επίκαιρη
ανάλυση για την κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος και τα αντεργατικά σχέδια
της νέας κυβέρνησης. Από το «Βήμα» αναδημοσιεύουμε μια αποκαλυπτική έρευνα για
τις κρυφές πηγές παχυλής χρηματοδότησης επιφανών εκπροσώπων της συνδικαλιστικής
γραφειοκρατίας. Από την «Ελευθεροτυπία» επιλέξαμε ένα άρθρο για το περιεχόμενο των
πρόσφατων διαλέξεων του αμερικάνου διανοουμένου Νόαμ Τσόμσκι, που καταφέρθηκε
με σφοδρότητα ενάντια στη «μαφιόζικη» εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και τη
συνέχισή της από την προεδρία Ομπάμα. Τέλος, παραμένοντας στη διεθνή
επικαιρότητα, αναδημοσιεύουμε ένα αναλυτικό άρθρο για τις σοβαρές εξελίξεις
στις σχέσεις Κολομβίας - Βενεζουέλας μετά την αναβάθμιση της στρατιωτικής
παρουσίας των ΗΠΑ στην Κολομβιανή επικράτεια. Καλή ανάγνωση.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ διεξάγεται σε μια κρίσιμη πολιτική
συγκυρία. Η πρόσφατη εκλογική διάσωση του ΣΥΡΙΖΑ, που οφείλεται στην
ενεργή στήριξη χιλιάδων αριστερών αγωνιστών, δεν πρέπει να οδηγήσει σε
ανάπτυξη αισθημάτων εφησυχασμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε μια βαθειά κρίση το
καλοκαίρι. Αυτό που πάνω από όλα πρέπει να κάνει η Πανελλαδική
συνδιάσκεψη είναι να ασχοληθεί με τα πολιτικά αίτια αυτής της κρίσης,
έτσι ώστε να καταλήξει στις κατάλληλες αποφάσεις για το μέλλον.
γκαινιάζουμε από σήμερα και για κάθε Κυριακή, την αναδημοσίευση επιλεγμένων
άρθρων από τον Κυριακάτικο Τύπο, που κατά τη γνώμη μας περιέχουν στοιχεία και
απόψεις ιδιαίτερου πολιτικού ενδιαφέροντος. Καλή ανάγνωση...
Διαβάστε τη θέση των μελών του ΣΥΝ και της Νεολαίας ΣΥΝ
που συμμετέχουν στην συντακτική ομάδα της "Μαρξιστικής Φωνής" (
Το κράτος που ορθώνεται πάνω στα θεμέλια του ελληνικού καπιταλισμού
είναι διεφθαρμένο, σπάταλο και καταπιεστικό για τους εργαζόμενους. Αλλά
η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όπως τόσο καλά έχει αποδείξει ότι γνωρίζει να κάνει
όλα αυτά τα χρόνια, δεν θέλει να συγκρουστεί ούτε στο ελάχιστο με τον
ταξικό χαρακτήρα του αστικού κράτους, αντίθετα θέλει να το
εκσυγχρονίσει, διατηρώντας την καταπιεστική του ουσία.
Η θέση της κυβέρνησης Παπανδρέου σήμερα, είναι σαφώς δυσκολότερη από
εκείνη της κυβέρνησης Σημίτη. Η κυβέρνηση Σημίτη ήρθε στην εξουσία σε
μια περίοδο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, διεθνούς οικονομικής
ευφορίας, αλλά και σημαντικής υποχώρησης του εργατικού κινήματος.
Αντίθετα, η κυβέρνηση Παπανδρέου έρχεται στην εξουσία λίγους μήνες μετά
από την είσοδο της ελληνικής οικονομίας σε μια βαθειά ύφεση και στον
«απόηχο» της αγωνιστικής αφύπνισης που προκάλεσε στις μάζες του
εργατικού κινήματος και της πρωτοπόρας νεολαίας η αντεργατική επίθεση
της κυβέρνησης της Ν.Δ.
Οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με τη
συστηματική αρωγή μιας καλοστημένης επικοινωνιακής εκστρατείας,
δημιούργησαν στις εργαζόμενες μάζες, λιγοστές και συγκρατημένες
προσδοκίες για μια ηπιότερη αντιμετώπιση των δικαιωμάτων τους και μια
ελαφρά βελτίωση της δεινής θέσης στην οποία τους έχει οδηγήσει ο
καπιταλισμός. Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε το περιεχόμενο και τη
λογική της πολιτικής που εξήγγειλε η νέα κυβέρνηση και θα εστιάσουμε
στο κρίσιμο ζήτημα της στάσης που πρέπει να κρατήσει απέναντί της η
Αριστερά.
Η απάντηση ίσως θα έπρεπε να αναζητηθεί στον ίδιο το ρόλο που παίζει το
κόμμα στους αγώνες της τάξης και της νεολαίας. Αυτό που κρίνουν οι
εργαζόμενοι στους αγώνες τους δεν είναι μόνο η συνέπεια στην αντίσταση
ενάντια στις αντεργατικές πολιτικές, αλλά και η αποτελεσματικότητα του
κόμματος να οργανώσει τους αγώνες, να τους δώσει
προοπτική και να τους οδηγήσει σε νίκες.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, το ΚΚΕ έλαβε ποσοστό 7,54%, 517.154
ψήφους και 21 έδρες. Υπέστη λοιπόν, μικρή πτώση της απήχησής του,
χάνοντας συγκριτικά με το 2007 περίπου 65.000 ψήφους και ποσοστό 0,61%. Το αποτέλεσμα βεβαίως μιας εκλογικής αναμέτρησης από μόνο του δεν
μπορεί να οδηγήσει σε κανένα συμπέρασμα, αν δεν λάβουμε υπ’ όψη την
περίοδο μέσα στην οποία έλαβε χώρα η αναμέτρηση, την ιδιαίτερη πολιτική
συγκυρία, αλλά και άλλα στοιχεία, όπως η ταξική σύνθεση των ψηφοφόρων,
οι μετακινήσεις κλπ.
Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης δεν αποτελεί ασφαλώς τον αποφασιστικό
παράγοντα για την πολιτική της κατεύθυνση. Οι βασικές πολιτικές
επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ έχουν εδώ και καιρό διακηρυχτεί και
αποτελούν δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές διαχείρισης του σάπιου
καπιταλιστικού συστήματος και του διαφθαρμένου κράτους του. Ακόμα και
τις καλύτερες των προθέσεων να είχαν όσοι απαρτίζουν τη νέα κυβέρνηση,
χωρίς μια πολιτική ριζικών, ταξικών αλλαγών στην οικονομία και τους
θεσμούς εξουσίας, που θα στρέφονται ενάντια στα θεμέλια του
καπιταλισμού, είναι σε τελική ανάλυση καταδικασμένοι να γίνουν και
αυτοί, όπως οι προκάτοχοί τους, εκφραστές της πολιτικής και ηθικής
παρακμής του συστήματος...
Η εκτίμηση που κάναμε στο χθεσινό μας άρθρο για τη σαφέστατη κίνηση του
εκλογικού σώματος προς τ’ αριστερά επιβεβαιώνεται με τα στοιχεία της
έρευνας που ανακοίνωσε η εταιρεία VPRC σχετικά με τις μετακινήσεις
ψηφοφόρων και την «κοινωνική ανατομία» της ψήφου και δημοσιεύονται στην
ιστοσελίδα της (
Τα αποτελέσματα των εκλογών αποτελούν μια ιστορική συντριβή για το
κόμμα του κεφαλαίου και μια σαφή ένδειξη της αριστερής στροφής της
κοινωνίας. Η «Νέα Δημοκρατία» έλαβε ποσοστό 33,48%,
2.300.000 ψήφους και μόλις 91 έδρες, σημειώνοντας την μεγαλύτερη
εκλογική αποτυχία της ιστορίας της. Συγκριτικά με τις βουλευτικές
εκλογές του 2007, έχασε σχεδόν 700.000 ψήφους και το 8,36% της
εκλογικής της δύναμης. Μέσα σε 5,5 χρόνια από το ξεκίνημα της θητείας
της το 2004, η Ν.Δ απώλεσε πάνω από 1 εκατομμύριο ψήφους και το 11,9 %
της εκλογικής της δύναμης. Ενδεικτικό για το μέγεθος της ήττας της ΝΔ,
είναι το γεγονός ότι έλαβε ποσοστό κατά 2,4 % μικρότερο συγκριτικά με
την προηγούμενη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας της, που συνέβη το 1981...
Δημοσιεύουμε σήμερα την συνέντευξη που έδωσε στην Αυγή ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Περιφέρεια της Αθήνας, Δημήτρης Στρατούλης.
Μετά τα δυσάρεστα για αυτήν
αποτελέσματα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου η κυβέρνηση «έλαβε το μήνυμα» πως η
αιτία για την απώλεια της εκλογικής της απήχησης ήταν η όξυνση του «προβλήματος»
των μεταναστών. Φυσικά αυτό ήταν το βολικότερο μήνυμα που μπορούσε να λάβει....
Η συνέντευξη του συντρόφου Τσίπρα στη ΔΕΘ,
έδωσε μια πρώτη γεύση για τις θέσεις με τις οποίες η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ
προτίθεται να δώσει τη μάχη των εκλογών. Οι προτάσεις που παρουσίασε
χρειάζεται να διορθωθούν, να βελτιωθούν και να συμπληρωθούν.
Παρεμπιπτόντως, για αυτό το θέμα δυστυχώς, δεν βλέπουμε να
πολυσκοτίζονται οι γεμάτες μαχητικότητα όταν πρόκειται για τη
υπεράσπιση της «αυτονομίας» τους, ηγεσίες των μικρότερων συνιστωσών του
ΣΥΡΙΖΑ…
Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου είναι μια κρίσιμη μάχη για το ΣΥΝ, το
ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά. Ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνουν σε αυτές τις
εκλογές τραυματισμένοι από μια βαθειά εσωτερική κρίση, που απογοήτευσε
χιλιάδες αριστερούς αγωνιστές και απείλησε με διάσπαση τόσο το ιστορικό
κόμμα της αριστεράς, όσο και το πολιτικό σχήμα του οποίου αυτό αποτελεί
τη βασική δύναμη.
Κύριο χαρακτηριστικό των προγραμματικών εξαγγελιών της ηγεσίας του
ΠΑΣΟΚ, τόσο στη ΔΕΘ, όσο και στα προγραμματικά της ντοκουμέντα, είναι
οι γενικόλογες αναφορές στο κοινωνικό κράτος και την αναδιανομή του
πλούτου. Για την καπιταλιστική μάστιγα της ανεργίας, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ
αναφέρει ότι οι «πολιτικές που θα δώσουν περισσότερες και ποιοτικές
θέσεις εργασίας είναι η υπεράσπιση του «ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου» και η ασφάλεια στην εργασία που επιτρέπει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα».
Στις σημερινές συνθήκες κρίσης του συστήματος και αύξησης της
αμφισβήτησης του από τους εργαζόμενους και τη νεολαία, θα περίμενε
κανείς η αριστερά και ιδιαίτερα το πιο μεγάλο κόμμα της, το ΚΚΕ, να
ήταν σε μια τροχιά ανόδου της απήχησης του στις λαϊκές μάζες. Αντ’
αυτού όμως, είδαμε την εκλογική απήχηση του κόμματος να μειώνεται
(διαρροή 150.000 ψήφων) στις Ευρωεκλογές, όπου παραδοσιακά η αριστερά
καταγράφει μεγαλύτερα ποσοστά από τις εθνικές εκλογές και σήμερα να
παραμένει στάσιμη ή και καθοδική στις δημοσκοπήσεις...
Τις τελευταίες εβδομάδες, παρατηρείται μία αυξανόμενη τάση εκλογικής
συσπείρωσης στο ΠΑΣΟΚ. Σαν αποτέλεσμα και της παρούσας κατάστασης
κρίσης στις τάξεις της παραδοσιακής Αριστεράς, το ΠΑΣΟΚ διατηρεί
μεγάλη εκλογική απήχηση μέσα στις εργατικές μάζες, σαν ο πιο ισχυρός
πόλος συσπείρωσης ενάντια στη ΝΔ. Οι εργαζόμενοι αναζητούν τον πιο
γρήγορο δρόμο για να «ρίξουν» την κυβέρνηση, χωρίς όμως κανέναν
ενθουσιασμό και με τις λιγότερες από κάθε άλλη φορά αυταπάτες για την
πολιτική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ...
...Το ΛΑΟΣ δεν αποτελεί ένα φασιστικό κόμμα, γιατί δεν στηρίζεται σε ένα
μαζικό κίνημα μικροαστών. Δεν έχει ένα πρόγραμμα με υπέρτατη αρχή την
φυλετική καθαρότητα, ούτε και αποπειράται να συγκροτήσει στρατιωτικά
αποσπάσματα ενάντια στο εργατικό κίνημα. Είναι ένα αστικό, ακροδεξιό
κόμμα, που με σημαία την εθνικιστική προπαγάνδα, αλλά και την
λαϊκίστικη δημαγωγία, προσπαθεί να προσεγγίσει ψηφοθηρικά τσακισμένους
μικροαστούς...
Μετά το κατώτερο των προσδοκιών 4,7% της 07.06.09 επί δυόμισι μήνες
επιχειρείται σε καθημερινή βάση η αποδόμηση του εγχειρήματός μας από
ραδιόφωνα T.V. και έγκυρα κίτρινες εφημερίδες. Όλες αυτές οι
προσπάθειες πατάνε στην προφάνεια της απόρριψης από την «εκλογική
αγορά». Υπονοείται ότι ο ψηφοφόρος ως «πελάτης» έχει πάντα δίκιο...
Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από ένα κείμενο της «Μαρξιστικής
Φωνής» που γράφτηκε τρία χρόνια πριν, το Φθινόπωρο του 2006, με θέμα
τις ελληνικές πολιτικές προοπτικές και αναφέρεται συγκεκριμένα στις
προοπτικές της κυβέρνησης Καραμανλή. 
Η προκλητική καθιέρωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση της 23ης Αυγούστου ως
ημέρας «μνήμης για τα θύματα ολοκληρωτικών καθεστώτων» που επιχειρεί να
εξισώσει τον κομμουνισμό με τον φασισμό, αποτελεί ένα ακόμα πειστήριο
για την αντιδραστική της φύση. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, ως κόμματα με κομμουνιστικές αναφορές και καταβολές,
πρέπει να παλέψουν ενωμένα για την υπεράσπιση των ιδεών του
κομμουνισμού από την αντιδραστική επίθεση της Ε.Ε.
Το περασμένο Σάββατο, η ΚΠΕ (Κεντρική Πολιτική Επιτροπή) του ΣΥΝ, μετά
από μια παραλίγο ισοψηφία (49 υπέρ, 48 κατά, 6 λευκά), κατέληξε στην
απόρριψη της πρότασης του προέδρου Αλέξη Τσίπρα για τη διεξαγωγή
έκτακτου συνεδρίου. Η απόφαση αυτή είναι βαθειά λαθεμένη και επιφέρει
ένα ακόμα πλήγμα στο πολύπαθο κόμμα της Αριστεράς. Στην πράξη η απόφαση της ΚΠΕ αρνείται το δημοκρατικό δικαίωμα της βάσης
του κόμματος να παρέμβει ενεργά στις εξελίξεις και την περιορίζει σε
ρόλο σχολιαστή.
Η εφημερίδα «Μαρξιστική Φωνή» πιστεύει ότι η πρωτοβουλία του προέδρου του ΣΥΝ για έκτακτο συνέδριο είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι ώρα οι αγωνιστές της βάσης του ΣΥΝ να πάρουν την κατάσταση στα
χέρια τους. Πρέπει να αξιοποιήσουν την ευκαιρία του έκτακτου συνεδρίου
για να διορθώσουν τα λάθη της ηγεσίας. Να συζητήσουν ελεύθερα και
δημοκρατικά, με σκοπό να αλλάξει η πολιτική και η τακτική που οδήγησε
το κόμμα στην πρόσφατη εκλογική ήττα.
Η ανεξέλεγκτη πύρινη λαίλαπα που για άλλη μια φορά αποτέφρωσε δεκάδες
χιλιάδες στρέμματα δάσους, αποτελεί ένα συνειδητό έγκλημα του
καπιταλισμού.
Δύο χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά στη Πάρνηθα, η Ανατολική
Αττική έζησε ξανά τον πύρινο εφιάλτη. Μετά τη «πρόβα τζενεράλε» στον
Υμηττό στις αρχές του καλοκαιριού ήρθε η σειρά της Βόρειοανατολικής
Αττικής. Με συντριβή παρακολουθήσαμε για μια ακόμη φορά «το χρονικό ενός
προανεγγελθέντος εγκλήματος» σε βάρος της ζωής μας, σε βάρος του
περιβάλλοντος.
Το βράδυ της 19ης Αυγούστου η ΕΤ3 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Ποιος
πλήρωσε τον Τρότσκι;» (!!!). Η σκηνοθεσία είναι κάποιας Gallina
Ogumaya, αγνώστων λοιπών στοιχείων και βιογραφικού. Η παραγωγή είναι
ρωσική...Από σχετική αναζήτηση προέκυψε πως μόνο η ΕΤ3 φαίνεται να
έχει ενδιαφερθεί για αυτό το «σοβαρό» ντοκιμαντέρ...
Ανεξάρτητα όμως από το αν οι σύντροφοι της ηγεσίας θα δείξουν την
επόμενη περίοδο ότι θέλουν να μάθουν από τα λάθη τους, ο ρόλος της
βάσης του ΣΥΝ είναι σήμερα καθοριστικός. Η «Μαρξιστική Φωνή»
υποστηρίζει την πρωτοβουλία αγωνιστών της βάσης του ΣΥΝ για ένα έκτακτο
συνέδριο. Αν όμως τελικά αυτή η πρωτοβουλία δεν ευοδωθεί, τότε με
αφετηρία το Διαρκές συνέδριο του Σεπτεμβρίου, οι αριστεροί αγωνιστές
της βάσης πρέπει να αγωνιστούν συντονισμένα για έναν αριστερό,
σοσιαλιστικό ΣΥΝ. Ένα ΣΥΝ που σε κοινό μέτωπο με το ΚΚΕ θα αγωνιστεί
για μια αριστερή κυβέρνηση, η οποία κοινωνικοποιώντας τους στρατηγικούς
τομείς της οικονομίας, θα βάλει στέρεα θεμέλια για την οικοδόμηση μιας
σοσιαλιστικής Ελλάδας σε μια σοσιαλιστική Ευρώπη.
Νέα μέτρα έντασης της κρατικής καταστολής εξήγγειλε (όχι τυχαία) μέσα
στο καλοκαίρι η κυβέρνηση, η οποία απ’ ότι φαίνεται προτίθεται να βάλει
ακόμα πιο βαθιά το χέρι στα ήδη ελλειμματικά κρατικά ταμεία,
προκειμένου να τρομοκρατήσει το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα...
Μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η άποψη του κειμένου για την
κατάσταση του κόμματος : «η σημερινή πραγματικότητα στο κόμμα
χαρακτηρίζεται από μειωμένη συμμετοχή των μελών στη ζωή και τη δράση
των οργανώσεων --όπως και από σχετικά μικρή συμμετοχή στα κοινωνικά
δρώμενα-- από τον χαλαρό τρόπο λειτουργίας των πολιτικών κινήσεων και
των νομαρχιακών επιτροπών --πράγμα που υποβαθμίζει συχνά την πολιτική
συζήτηση--, από ελλείμματα στην αμφίδρομη σχέση μελών--ηγεσίας, και
από τον σχετικά υψηλό ηλικιακό μέσο όρο των κομματικών μελών.»
Στο κείμενό της η ΚΠΕ αναφέρει : «Από την ίδρυσή του, ο ΣΥΝ έχει
διακηρύξει ότι στρατηγικός του στόχος είναι ο σοσιαλισμός με δημοκρατία
και ελευθερία, δηλαδή η ανατροπή και υπέρβαση των κυρίαρχων
καπιταλιστικών σχέσεων, ανατροπή και υπέρβαση που θα επιτευχθούν μέσα
από την προώθηση τομών και ριζικών αλλαγών σε όλους τους τομείς...». Μέσα σε τόσο λίγες γραμμές γίνεται κατορθωτό να συνυπάρχουν τόσα πολλά
λάθη και τόσο μεγάλη σύγχυση. Ο σοσιαλισμός για άλλη μια φορά
συμπληρώνεται από τους εύηχους όρους «δημοκρατία και ελευθερία»,
δημιουργώντας όλων των ειδών τις παρανοήσεις και τα λαθεμένα
συμπεράσματα.
Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στην Πρωτοβουλία μελών του ΣΥΝ για τη διεξαγωγή ενός έκτακτου συνεδρίου. Το δημοσιεύουμε γιατί εκφράζει με χαρακτηριστικό τρόπο τους έντονους
προβληματισμούς που αναπτύσσονται στη βάση του κόμματος για το μέλλον
του και τον ρόλο των διαφόρων ομάδων στην ηγεσία.
