(συνέχεια από Α' μέρος)

Mε μεγάλη ικανοποίηση διαβάσαμε στον «Ριζοσπάστη» της 30ης Σεπτέμβρη την έκκληση για Ενιαίο Μέτωπο Πάλης. Πραγματικά στην σημερινή περίοδο σφοδρής επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη το ζήτημα της ενότητας του εργατικού κινήματος έρχεται αντικειμενικά στο επίκεντρο της ταξικής πάλης...

Η άνοδος της εκλογικής απήχησης του ΚΚΕ ήταν αναμφισβήτητα ένα από τα πιο ελπιδοφόρα στοιχεία των εκλογικών αποτελεσμάτων. Το ΚΚΕ συγκεντρώνοντας 8,15%, αύξησε το ποσοστό του κατά 2,25% από το 2004 και τις ψήφους του κατά 147.000. Σημείωσε δηλαδή την μεγαλύτερη άνοδο από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Τα αποτελέσματα των προχθεσινών εκλογών έρχονται να επιβεβαιώσουν την διαφαινόμενη τάση κίνησης της ελληνικής κοινωνίας προς τ’ αριστερά και την αναπτυσσόμενη ταξική πόλωση. Η Ν.Δ αποδοκιμάστηκε χάνοντας πάνω από το 3,5 % της δύναμής της, απώλεια που είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί από το 1993 έως σήμερα για μια κυβέρνηση μέσα σε 3,5 χρόνια. Ο μεγάλος χαμένος όμως των εκλογών ήταν η δεξιά ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που χάνοντας 2,45 % της εκλογικής της δύναμης καταψηφίσθηκε για την προκλητική απροθυμία της να κάνει ουσιαστική, δηλαδή ταξική - αριστερή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της Δεξιάς.

Καλούμε κάθε αγωνιστή να δώσει τη μάχη για την ενίσχυση και τη νίκη του ΚΚΕ σε αυτές τις εκλογές. Όμως αυτή η μάχη αν στεφθεί με επιτυχία, θα είναι μόνο μια νικηφόρα μάχη στον συνεχιζόμενο, πραγματικό ταξικό αγώνα των εργαζόμενων μαζών ενάντια στην επίθεση του καπιταλισμού. Και σ’ αυτό τον αγώνα, πάνω από όλα η εργατική τάξη έχει ανάγκη την προάσπιση της ενότητάς της και την υιοθέτηση ενός γνήσιου προγράμματος πάλης για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Έχει ανάγκη δηλαδή, μια γνήσια λενινιστική πολιτική.

Δεκάδες άνθρωποι απανθρακώνονται, γυναικόπαιδα κλείνονται στις Εκκλησίες και παρακαλούν το θεό να μην καούν, παπάδες ξορκίζουν τις φλόγες με σταυρούς, απελπισμένες μανάδες με παιδιά στην αγκαλιά τρέχουν στους δρόμους αβοήθητες, άντρες με κλαδιά και κουβάδες παλεύουν με θεόρατες πύρινες γλώσσες, φλόγες ζώνουν αρχαία μνημεία. Ελλάδα 2007...

Το πρόγραμμα που ψηφίστηκε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ από 6.000 συνέδρους χωρίς καμία ουσιαστική αμφισβήτηση, επιβεβαίωσε την πλήρη υποταγή της πλειοψηφίας των στελεχών του κόμματος στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Εδώ θα περιοριστούμε στην παράθεση ορισμένων τμημάτων από ένα ολοκληρωμένο κείμενο μαρξιστικής κριτικής στο πρόγραμμα που θα κυκλοφορήσει σύντομα.

Το Συνέδριο του ΚΚΕ μας αφορά όλους, είτε είμαστε, είτε δεν είμαστε μέλη του Κόμματος. Μιλάμε για το παραδοσιακό Κόμμα της Εργατικής Τάξης και θεωρώ ότι οι αποφάσεις και η πολιτική του θα καθορίσουν αποφασιστικά την πορεία του Εργατικού Κινήματος.

Με έκπληξη και θυμό διαβάσαμε στις 30/5 άρθρο της εφημερίδας «ΑΥΓΗ» (δείτε www. avgi.gr) που καταφέρονταν ύπουλα ενάντια στον πρόεδρο Τσάβες και την κυβέρνηση της Βενεζουέλας και με το οποίο η εφημερίδα τάχθηκε ανοιχτά με το μέρος των υποκριτικών, τάχα «δημοκρατών» υποστηριχτών του ιδιωτικού καναλιού RCTV και ενάντια στην συντριπτική πλειοψηφία του λαού της Βενεζουέλας.

Το σκάνδαλο με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και την αυθαίρετη «επένδυση» τους σε «δομημένα» ομόλογα, δείχνει για άλλη μια φορά ότι για τα ελλείμματα της κοινωνικής ασφάλισης ευθύνεται η άρχουσα τάξη και οι κυβερνήσεις της, όπως η σημερινή της ΝΔ. Οι μίζες των ομολόγων είναι μονάχα η «κορυφή του παγόβουνου» στην διαχρονική καταλήστευση των ταμείων...

Διαβάζοντας το άρθρο του μέλους της Ιδεολογικής Επιτροπής του ΚΚΕ Κύριλλου Παπασταύρου με τίτλο «Το οπορτουνιστικό ρεύμα του Τροτσκισμού» στο τεύχος 6 της «Κομμουνιστικής Επιθεώρησης», με θλίψη διαπιστώσαμε...

Η σήψη και η παρακμή του καπιταλισμού βγαίνει μέρα με τη μέρα όλο και πιο έντονα στην επιφάνεια. Μπορεί οι νονοί και οι «κουμπάροι» της να αλλάζουν χρώματα και από πράσινοι να γίνονται μπλέ,  όμως η ουσία παραμένει : οι θεσμοί και οι άνθρωποι που...

Μπαίνουμε στην ευθεία των Δημοτικών και Νομαρχιακών Εκλογών. Μια Εκλογική Μάχη με μεγάλη Σημασία για τις Εξελίξεις στον Τόπο μας. μια αναμέτρηση, που θα κρίνει πάρα πολλά πράγματα για το άμεσο μέλλον του Λαού μας...

Στην σημερινή εποχή που ζούμε, που χαρακτηρίζεται από την έντονη πίεση του κεφαλαίου προς τα εργατικά στρώματα, το χτύπημα των κατακτήσεων δεκαετιών και την άμεση ιδιωτικοποίηση κάθε μη κερδοσκοπικού οργανισμού, καθήκον της εργατικής τάξης είναι να πολεμήσει τα φαινόμενα αυτά..
 

Κύριο άρθρο του 13ου τεύχους της "Μαρξιστικής Φωνής": Η Γενική απεργία της 15ης Μάρτη ήταν ένα σημείο σταθμός για την ταξική πάλη. Σηματοδότησε ξεκάθαρα την έναρξη μιας πιο μαζικής και αποφασιστικής εναντίωσης των εργαζόμενων στην επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου...