ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΣΗΣ:

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Τις πρώτες εβδομάδες του Αυγούστου του 2004, πραγματοποιήθηκε στην Βαρκελώνη της Ισπανίας μια συνδιάσκεψη 300 περίπου Μαρξιστών από 26 χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Βενεζουέλας και της Κούβας, για να συζητήσει την παγκόσμια κατάσταση και τα καθήκοντα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης. Η Συνδιάσκεψη αποτέλεσε για πολλούς λόγους ιστορικό σημείο καμπής που κατέγραψε μια ποιοτική αναβάθμιση των δυνάμεων του Μαρξισμού σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το πρώτο πράγμα που θα παρατηρούσε κάποιος σε αυτή την συνδιάσκεψη ήταν η ανάπτυξή των μαρξιστικών δυνάμεων σε όλο τον κόσμο. Υπήρχαν αντιπρόσωποι από τις παρακάτω χώρες: Καναδά, ΗΠΑ, Μεξικό, Βενεζουέλα, Κούβα, Ισραήλ, Ιράν, Πακιστάν, Σρί Λάνκα, Ρωσία, Πολωνία, Σερβία, Κροατία, Μακεδονία, Ελλάδα, Ιταλία, Αυστρία, Γερμανία, Δανία, Σουηδία, Βέλγιο, Γαλλία, Ισπανία, Ιρλανδία και Βρετανία. Συνολικά αντιπροσωπεύτηκαν στο Συνέδριο 26 χώρες. Άλλες 10 χώρες ακόμα δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν για αντικειμενικούς λόγους. Έτσι, δικαιολογημένα απόντες ήσαν σύντροφοι απ’ την Τουρκία, την Κύπρο, το Περού, την  Νιγηρία, το Μαρόκο, τον Λίβανο, την Ινδία, και την Αυστραλία. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι σύντροφοι από αυτές τις χώρες ήταν αδύνατο να παραβρεθούν λόγω προβλημάτων στην έκδοση βίζας και άλλων νομικών προβλημάτων. Δεν παρευρέθη επίσης λόγω προβλήματος βίζας, ο επίσημος εκπρόσωπος μιας σημαντικής κομμουνιστικής οργάνωσης από τις Φιλιππίνες. Ο Εστεμπάν Βολκόφ, εγγονός του Τρότσκι και ο Πιέρ Μπρουέ γνωστός Μαρξιστής ιστορικός, δεν κατόρθωσαν ούτε αυτοί να παρευρεθούν, αλλά έστειλαν μηνύματα συμπαράστασης στο Συνέδριο τα οποία και δημοσιεύουμε στο τέλος του άρθρου.

Η πιο σημαντική εξέλιξη για την Διεθνή Μαρξιστική Τάση ήταν η παρουσία δύο συντρόφων, της Σήλια Χάρτ από την Κούβα και του Τζέρρυ Ράντυ πολιτικού γραμματέα του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, το οποίο και εκπροσωπούσε. Η Σήλια Χάρτ προέρχεται από μια οικογένεια βετεράνων Κουβανών επαναστατών που αγωνίστηκαν ενάντια στην δικτατορία του Μπατίστα μαζί με τον Φιντέλ Κάστρο και τον Τσε Γκεβάρα. Έχει γράψει μια σειρά άρθρων στην υπεράσπιση του Τρότσκι τα οποία δημοσιεύτηκαν στην Κούβα, αλλά και διεθνώς και έχουν προκαλέσει συζητήσεις.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η παρουσία των συντρόφων του Επαναστατικού Μαρξιστικού Ρεύματος της Βενεζουέλας(CRM), ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο σύντροφος Ρικάρντο Γκαλίντες, βετεράνος μαρξιστής από την Βενεζουέλα, μαχόμενος εργάτης και εκδότης της Μαρξιστικής εφημερίδας «Ελ Τόπο Ομπρέρο».

Οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι ήταν νεολαίοι σύντροφοι, γεμάτοι ενθουσιασμό για τις μαρξιστικές ιδέες και αποφασιστικότητα για το χτίσιμο των δυνάμεων του επαναστατικού Μαρξισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς επίσης και έμπειρα εργατικά στελέχη, βετεράνοι του μαρξιστικού κινήματος από πολλές χώρες. Ανάμεσά τους ένα μέλος της Κ.Ε του ιταλικού συνδικάτου Μετάλλου FIOM και ηγετικά μέλη της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης». Στην μεγάλη σε αριθμό ομάδα των Ισπανών συντρόφων υπήρχαν πολλοί ηγετικοί συνδικαλιστές, αγωνιστές από το κομμουνιστικό κίνημα και την νεολαία, με επικεφαλής την Γραμματέα του Συνδικάτου Μαθητών Μύριαμ Μουνιόθ. Από την Βρετανία και την Γαλλία παρευρέθηκαν ηγετικοί συνδικαλιστές από μεγάλα συνδικάτα όπως το «ΑΜΙΚΟΥΣ» (Συνδικάτο Μετάλλου) και την «ΣΕ-ΖΕ-ΤΕ» (Συνδικάτο του Κ.Κ Γαλλίας). Από το Πακιστάν παρευρέθηκαν ο ηγετικός Μαρξιστής και εκδότης του περιοδικού Asian Marxist Review ( Ασιατική Μαρξιστική Επιθεώρηση ) Λα Kαν και ο γνωστός Μαρξιστής βουλευτής Αχμέντ Μανζούρ. Δύο ακόμη βουλευτές και πολλοί άλλοι σύντροφοι από χώρες εκτός Πακιστάν δεν μπόρεσαν να έρθουν λόγω προβλημάτων της τελευταίας στιγμής και των ρατσιστικών κανονισμών για τους μετανάστες που έχει επιβάλει η «δημοκρατική» Ευρωπαϊκή Ένωση. 

 ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Μία μαρξιστική Συνδιάσκεψη δεν έχει σχέση με τις αντίστοιχες των ρεφορμιστών ή των Σταλινικών γραφειοκρατών. Είναι ένα πολιτικό γεγονός το οποίο επικεντρώνεται σε ιδέες, προσπαθεί να αναλύσει τις γενικές προοπτικές της παγκόσμιας επανάστασης, σαν οδηγό δράσης των Μαρξιστών στις διάφορες χώρες. Χωρίς την κατανόηση των γενικότερων τάσεων είναι αδύνατο να αναπτυχθεί αποτελεσματικά ο επαναστατικός αγώνας σε οποιαδήποτε χώρα. Αυτή είναι η ουσία του πραγματικού διεθνισμού.

Έτσι το Συνέδριο άνοιξε με δύο ημέρες συζήτηση πάνω στις διεθνείς εξελίξεις και τις προοπτικές, με εισήγηση και κλείσιμο από τον σ. Άλλαν Γουντς, συγγραφέα και υπεύθυνο της ιστοσελίδας «In defence of Marxism» (www.marxist.com). Η επόμενη συζήτηση αφορούσε την κατάσταση στην Βενεζουέλα με εισηγητές τους συντρόφους Ρικάρντο Γκαλίντες και Χόρχε Μαρτίν. Ο σ. Γκαλίντες είχε πυροβοληθεί πέρυσι στο στήθος από έμμισθους μπράβους των αφεντικών εξαιτίας του ρόλου του στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργατών. Μέσα απ’ την συζήτηση αυτού του θέματος έγινε ξεκάθαρο σε όλους ότι σε αυτή την χρονική στιγμή η Βενεζουέλα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας επανάστασης. Απ’ την εξέλιξη της επανάστασης στην Βενεζουέλα εξαρτάται και το μέλλον της επανάστασης στην Λατινική Αμερική, καθώς και αυτό της Κούβας.

Τις τελευταίες μέρες συζητήθηκαν οργανωτικά ζητήματα. Η διεθνής ενημέρωση που έγινε από τον σύντροφο Φρέντ Γουέστον έδειξε τα σημαντικά προχωρήματα που έχουν γίνει τα τελευταία δύο χρόνια. Η ιστοσελίδα της Διεθνούς μαρξιστικής Τάσης απέκτησε ένα πολύ μεγάλο αριθμό επισκεπτών αποτελούμενο από πολλές χιλιάδες αγωνιστών, κυριολεκτικά από όλες τις χώρες του κόσμου. Το ίντερνετ είναι όμως μόνο ένα μέρος της δουλειάς μας. Η διάδοση των ιδεών και του προγράμματος του επαναστατικού Μαρξισμού προχωράει με επιτυχία. Η τάση μας γίνεται γνωστότερη και πιο σεβαστή παντού. Το θεωρητικό υλικό μας κυκλοφορεί ακόμα και στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν Καμπούλ. Αυτές οι επιτυχίες μας βάζουν καινούργια πιο σοβαρά καθήκοντα και μας κάνουν να ατενίζουμε το μέλλον με αυτοπεποίθηση.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ

ΠΙΕΡ ΜΠΡΟΥΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

Σε εσάς, φίλοι μου και σύντροφοι που συναντιέστε στην δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της εργατικής τάξης μετά την Πετρούπολη με σκοπό να προετοιμάσετε ένα φωτεινό μέλλον, στέλνω όλη μου την συμπάθεια και τον θαυμασμό μου για την δουλειά σας τον τελευταίο αιώνα και την αρχή του νέου. Είστε ένα από τα καλύτερα εργαλεία της ανθρωπότητας και πιθανόν το καλύτερο. Σας ευχαριστώ για την ύπαρξή σας, τον αγώνα σας και την βοήθειά σας σε όλους τους ταξικούς αγωνιστές στο κόσμο.

 Πιέρ Μπρουέ

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΕΓΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΤΣΚΙ

ΕΣΤΕΜΠΑΝ ΒΟΛΚΟΦ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

Από το Μεξικό, 64 χρόνια από τότε που ο Λέον Τρότσκι έπεσε στην πρώτη γραμμή του επαναστατικού αγώνα, επιθυμώ να σας μεταφέρω την ικανοποίηση που αισθάνομαι όταν βλέπω ότι οι ιδέες του και οι αρχές του βγαίνουν πάλι στο προσκήνιο με ορμητικότητα και ενθουσιασμό από την νέα γενιά.

Σύντροφοι αγωνιστές. Υπάρχει ένας δρόμος – ο δρόμος του αγώνα, ο δρόμος που άνοιξε από τους Μάρξ, Ένγκελς, Λένιν και Τρότσκι και έναν αναρίθμητο πλήθος επαναστατών ηρώων οι οποίοι κράτησαν και ακόμα κρατούν ψηλά την σημαία του αγώνα για το σοσιαλισμό. Η ρωμαλέα, ενεργητική και ακατάβλητη προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη Λέοντα Τρότσκι και η απόλυτη πίστη του στο σοσιαλιστικό μέλλον της ανθρωπότητας, την οποία διατήρησε μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, είναι μια ακατάλυτη πηγή έμπνευσης και ένα φωτεινό παράδειγμα για όσους αγωνίζονται για ένα κόσμο δίχως βία, καταπίεση και εκμετάλλευση. Ένα κόσμο που θα χαρακτηρίζεται από την δικαιοσύνη και το κοινό καλό.

Εστέμοαν Βολκόφ