Του Alan Woods

Η μηχανή προπαγάνδας ήταν έτοιμη για δράση. Οι λόγοι είχαν γραφτεί εβδομάδες πριν στην Ουάσιγκτον. Οι ιρακινές εκλογές παρουσιάστηκαν σαν μια «νίκη για τη Δημοκρατία» και το μέλλον του Ιράκ φωτεινό…Οι οθόνες έδειχναν ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων να σπεύδουν στις κάλπες. Πόσο διαφορετικά φάνταζαν όλα από τις παλιές κακές μέρες του Σαντάμ Χουσείν…

Αρκετά μακριά από τον επίσημο θρύλο όμως, η πραγματικότητα ήταν αισθητά διαφορετική. Υπήρχαν ολόκληρες περιοχές στην επαρχία, κυρίως αυτές των Σουνιτών οπού κανένας δεν ψήφισε, ενώ η μεγάλη ανασφάλεια έκανε την εκλογική καμπάνια σχεδόν αδύνατη στις περιοχές των Κούρδων και των Σιιτών. Η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη παντού, οι δρόμοι έρημοι και η νεκρική σιωπή διαταράσσονταν μόνο από ήχους εκρήξεων. Σχεδόν 50 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους την ημέρα των εκλογών. Αν αυτό είναι επιστροφή στην δημοκρατική ομαλότητα τότε αυτή ήταν μια πολύ παράξενη ομαλότητα…

Από τη στιγμή που περισσότερες από 111 κομματικές ομάδες αναγκάστηκαν να κρατήσουν μυστικά τα ονόματα των υποψηφίων τους έως την ημέρα των εκλογών, οι Ιρακινοί που ψήφισαν ήξεραν πολύ λίγα για αυτούς που επέλεξαν για να καλύψουν τις 275 θέσεις του Εθνικού συμβουλίου και των 18 περιφερειακών συμβουλίων. Αλλά υπήρχε ένας υποψήφιος του οποίου το όνομα ήταν πια πολύ γνωστό. Ο κ. Αλάουι ήταν αυτός και χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ, έχοντας το μονοπώλιο της προβολής από τα ΜΜΕ.  

Οι Ιρακινές εκλογές ήταν λοιπόν μια γιγαντιαία απάτη. Οι Ιρακινοί που ψήφισαν, ψήφιζαν για ειρήνη, εργασία και στέγη. Ψήφιζαν για αυτοδιάθεση και για να ξεφορτωθούν ξένους κατακτητές. Αλλά δε θα λάβουν τίποτα από αυτά τελικά, όπως και να ονομάζεται ο νέος πρόεδρος του Ιράκ.

Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Οι Αμερικάνοι είναι βέβαιο ότι θα κρατήσουν τον έλεγχο της εξουσίας στα δικά τους χέρια. Έτσι το πιθανότερο είναι η ότι πρώτη πράξη της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης θα είναι να τους καλέσει να μείνουν για λόγους «ασφαλείας». Αλλά η πλειοψηφία αυτών που ψήφισαν της Κυριακή έχει διαφορετική άποψη. Ο Αμερικάνος ανταποκριτής Ρόμπερ Φίσκ σχολίασε : «Κανένας από αυτούς που συνάντησα την Κυριακή δεν πιστεύει ότι η αντίσταση θα σταματήσει και οι Σιίτες στα εκλογικά κέντρα υποστήριζαν ότι και αυτοί ψήφιζαν για να απαλλάξουν το Ιράκ από τους Αμερικάνους».

Η νέα κυβέρνηση υποτίθεται ότι θα θεσπίσει ένα νέο σύνταγμα. Αλλά στην ουσία αυτό θα θεσπιστεί από τους Αμερικανούς και από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν ελέγχει τις ένοπλες δυνάμεις, την αστυνομία και την οικονομία τότε το σύνταγμα θα είναι ένα κουρελόχαρτο. Ο Αλάουι ετοιμάζει τον εαυτό του για το ρόλο ενός Βοναπάρτη δικτάτορα, του οποίου οι δεσποτικοί νόμοι θα είναι καμουφλαρισμένοι από την ύπαρξη ενός υποτιθέμενου κοινοβουλίου και μίας κυβέρνησης που θα στηρίζεται σε αμερικανικά όπλα και χρήματα.

Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

Στην πραγματικότητα οι Αμερικανοί είναι σε δυσχερή θέση. Η κατοχή του Ιράκ τους κοστίζει αστρονομικά ποσά - τουλάχιστον ένα δις δολάρια την εβδομάδα. Αυτό σε συνδυασμό με τις απώλειες ζωών  θα αυξήσει την πίεση στον Μπους για να θέσει ένα ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα για την απόσυρση των στρατευμάτων. Αν αυτό γίνει σύντομα η κυβέρνηση μαριονέτα θα καταρρεύσει και όποια κυβέρνηση θα τη διαδεχτεί δεν θα είναι φιλική στην Ουάσιγκτον. Αυτό θα έχει οδηγήσει σε ήττα την εκστρατεία των Αμερικάνων. Οι ΗΠΑ θα υποστούν εξευτελισμό στα μάτια όλου του κόσμου όπως έγινε στο Βιετνάμ. Από την άλλη αν η κατοχή συνεχιστεί, η κολοσσιαία αιματοχυσία και οι οικονομικές απώλειες θα συνεχιστούν επίσης και θα γίνουν αιτίες καταστροφής πολιτικά και οικονομικά.

Έχοντας μπλέξει άσχημα, οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές προσπαθούν να επιταχύνουν την εκπαίδευση των ιρακινών δυνάμεων και να ξεκινήσουν μια διαδικασία ανάθεσης των ευθυνών για ασφάλεια σε αυτούς, έτσι ώστε τα αμερικάνικα στρατεύματα να αποσυρθούν σε στρατόπεδα έξω από πόλεις, που είναι πιο ευαίσθητες σε επιθέσεις. Αλλά αυτό είναι πολύ εύκολο να το λες, αλλά εντελώς διαφορετικό να το κάνεις.

Δεν υπάρχει έξοδος από το αδιέξοδο εκτός από την συνολική  απόσυρση όλων των δυνάμεων κατοχής από το Ιράκ. Σχεδόν 1.400 αμερικάνοι στρατιώτες έχουν ήδη σκοτωθεί στο Ιράκ. Πολύ περισσότεροι έχουν τραυματιστεί και πολλοί έχουν να υπηρετήσουν ακόμα θητεία πολύ μεγαλύτερη από την αναμενόμενη μακριά από τα σπίτια τους. Το επίπεδο των στρατιωτικών δυνάμεων έχει εκτοξευθεί από 138.000 στις αρχές αυτού του χρόνου σε περίπου 150.000, για να παράσχουν πρόσθετη ασφάλεια για τις εκλογές.

Το αμερικάνικο στρατιωτικό επιτελείο παραδέχτηκε πρόσφατα ότι αυτές οι δυνάμεις χάνουν ταχύτατα το ηθικό τους. Κάθε συμβάν κακομεταχείρισης και βασανισμού, κάθε σπίτι άμαχου που καταστρέφεται από μια βόμβα, κάθε πυροβολισμός πρόσφυγα ο οποίος προσπαθεί να διαφύγει, είναι ένα ακόμα καρφί στο φέρετρο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στο Ιράκ.

Οι ΗΠΑ είναι η ισχυρότερη δύναμη στον πλανήτη. Όμως ηττήθηκε στο Βιετνάμ από έναν ξυπόλητο στρατό ανταρτών και θα ηττηθεί τελικά και στο Ιράκ από έναν ρακένδυτο στρατό εθελοντών. Και στις δύο περιπτώσεις η πραγματική ήττα θα συμβεί στην πατρίδα. Υπάρχει μια αλλαγή στη διάθεση του αμερικανικού λαού. Έχουν εξαπατηθεί, τους έχουν πει ψέματα και τους έχουν εξαρχής αποπροσανατολίσει. Αλλά όπως έλεγε και ο Αβραάμ Λίνκολν «μπορείς να ξεγελάς κάποιους από τους ανθρώπους συνέχεια, μπορείς να ξεγελάς όλους τους ανθρώπους κάποιες φορές, αλλά όχι όλους τους ανθρώπους συνεχώς».

Ήδη το 70% των Αμερικάνων πολιτών πιστεύουν ότι ο πόλεμος στο Ιράκ έχει επιφέρει ένα δυσβάσταχτο κόστος σε απώλειες. Για πρώτη φορά μια μεγάλη πλειοψηφία του Αμερικάνικου λαού – 56% - έχουν βγάλει το συμπέρασμα ότι αυτός ο πόλεμος δεν έπρεπε να γίνει (μια αύξηση 8% σε σύγκριση με πέρυσι το καλοκαίρι). Τα γεράκια του Λευκού Οίκου χάνουν υποστήριξη και αργά ή γρήγορα αυτή η διάθεση αμφισβήτησης θα μετατραπεί σε ένα μαζικό κύμα διαμαρτυρίας, το οποίο θα ταρακουνήσει την Αμερική συθέμελα.