ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Από τη Συντακτική Επιτροπή 

Μετά το πέρασμα της ελληνικής οικονομίας κάτω από την επιτήρηση της Ε.Ε, η έκθεση της τράπεζας της Ελλάδος που δημοσιεύθηκε στις 2 Μάρτη επιβεβαιώνει και αυτή την εκτίμηση για μια ραγδαία κίνηση της ελληνικής οικονομίας προς την ύφεση. Όλα τα βασικά μεγέθη σύμφωνα με αυτή την  έκθεση σημειώνουν επιδείνωση. Ο ρυθμός ανάπτυξης πέφτει στο 3,3% φέτος, από 3,8% που ήταν πέρυσι. Παράλληλα εκτιμάται ότι ο πληθωρισμός, τα ελλείμματα, η ανεργία και η ανταγωνιστικότητα θα επιδεινωθούν περαιτέρω. Τέλος, τονίζεται η ανάγκη να ανοίξει το ασφαλιστικό, συγκεκριμένα με αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση και για μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας, προδιαγράφοντας έτσι τα 2 κύρια σημεία της επερχόμενης επίθεσης της κυβέρνησης.

 Τα πρώτα βήματα της σκληρής επίθεσης στους εργαζόμενους ήδη γίνονται στον τομέα της εισοδηματικής πολιτικής και των ιδιωτικοποιήσεων. Επίσημα πια είχαμε την εγκατάλειψη της «ήπιας προσαρμογής» και την επίδειξη του αληθινού προσώπου της κυβέρνησης στη θλιβερή υπόθεση του ΛΑΦΚΑ και στις ανακοινώσεις για τις φετινές αυξήσεις που θα κυμανθούν στο 3,6% με πληθωρισμό να τρέχει κοντά στο 4%. Ταυτόχρονα, καθημερινά στις οικονομικές στήλες των εφημερίδων δημοσιεύονται στοιχεία για την προκλητική αύξηση των κερδών των καπιταλιστών. Έτσι ενδεικτικά, τα καθαρά κέρδη των εφοπλιστών το 20054 ήταν 11,7 δις ευρώ. Τα κέρδη των 5 μεγαλύτερων τραπεζών αυξήθηκαν το 2004 κατά 21%, ενώ κατά 40% αυξήθηκαν τα κέρδη των 60 ισχυρότερων εισηγμένων στο χρηματιστήριο επιχειρήσεων, εκτός χρηματοπιστωτικού τομέα.

 Από την άλλη πλευρά όλο και περισσότερο γίνεται φανερή η διαρκής συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζόμενων. Σύμφωνα με μια έρευνα που παρουσιάζει στο βιβλίο του «Η κατάσταση της εργατικής τάξη» (εκδόσεις Αλήθεια) ο Κώστας Κάππος πρώην ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ «..αν υποθέσουμε ότι το 1984 ο κατώτερος μισθός κάλυπτε τις ανάγκες μιας εργατικής οικογένειας, λόγω του πληθωρισμού και της αύξησης των αναγκών θα έπρεπε το 2004 ο κατώτερος μισθός να είναι 1175 ευρώ, ενώ είναι μόνο 566! Κατά συνέπεια είμαστε αντιμέτωποι με την απόλυτη εξαθλίωση της εργατικής τάξης!».

 Τέλος, στο μέτωπο των «διαρθρωτικών» αλλαγών, η αρχή του νέου σαρωτικού κύματος ιδιωτικοποιήσεων ήδη γίνεται με την «εξυγίανση» του ΟΤΕ και την «εθελούσια» (στην πραγματικότητα εξαναγκαστική) έξοδο χιλιάδων υπάλληλων στην πρόωρη συνταξιοδότηση και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, με άρση μονιμότητας για τους νεοπροσλαμβανόμενους. Αυτή η «εξυγίανση» στόχο έχει ασφαλώς την εξασφάλιση σίγουρων και εύκολων κερδών για τον υποψήφιο αγοραστή. Ήδη ευρωπαϊκές πολυεθνικές τηλεπικοινωνιών κατέχουν πλέον το 31% του ΟΤΕ.

 Το πιο σημαντικό στοιχείο των εξελίξεων όμως είναι η σταδιακή άνοδος των εργατικών αγώνων. Μόνο το Φλεβάρη γίναμε μάρτυρες 17 εργατικών κινητοποιήσεων, στην μεγάλη τους πλειοψηφία απεργιακών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Τραπεζοϋπάλληλοι, σιδηροδρομικοί, καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων, εργάτες στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και στη Ζώνη του Περάματος, ναυτεργάτες, εμποροϋπάλληλοι, οι σκληρά εκμεταλλευόμενοι «κούριερ», εργαζόμενοι στον ραδιοσταθμό Φλας, εργάτες της βιομηχανίας «Καραμολέγκος», εργάτες στο «Φυρογένη», εργάτες στην κλωστοϋφαντουργία «Ελατέξ», εργαζόμενοι στην εταιρία διανομής ποτών «Φουντρίγκο» ήταν κάποιες από τις ομάδες εργαζομένων που έδωσαν με τις απεργιακές κινητοποιήσεις τους μια πρόγευση της αγωνιστικής άνοιξης που έρχεται για το εργατικό κίνημα, μετά από μια σύντομη περίοδο ύφεσης των αγώνων.

 Οι αγώνες αυτοί βάζουν το καθήκον για κλιμάκωση και συντονισμό στη συνδικαλιστική ηγεσία. Ένα χρόνο τώρα οι ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αρνούνται να πάρουν ουσιαστικές αγωνιστικές πρωτοβουλίες για να αποκρουστεί η λαίλαπα, της ακρίβειας, της φτώχειας, της ανεργίας και των ιδιωτικοποιήσεων. Άλλοτε κάθονταν στο τραπέζι του διαλόγου με την κυβέρνηση και την εργοδοσία και άλλοτε επιδίδονταν σε αγωνιστικές διακηρύξεις από τις οποίες έως σήμερα οι εργαζόμενοι δεν είδαν κάτι σοβαρό να υλοποιείται. Το τριήμερο δράσης (17/3-19/3) της ΓΣΣΕ έρχεται καθυστερημένα κι ενώ η κυβέρνηση εδώ και καιρό υλοποιεί ανενόχλητη την αντεργατική της πολιτική. Είναι εξαιρετικά ανεπαρκές μπροστά στο μέγεθος της επίθεσης, απροετοίμαστο και χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο συντονισμού και πρόγραμμα κλιμάκωσης. Το μέγεθος της επίθεσης της κυβέρνησης της Ν.Δ επιβάλει μια καλά συντονισμένη 24ωρη Γενική απεργία με αποφασιστική προετοιμασία στους χώρους δουλειάς, με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα κλιμάκωσης και επιθετικό διεκδικητικό πλαίσιο ενάντια σε ανεργία, ακρίβεια, φτώχεια και ιδιωτικοποιήσεις.

Σε πολιτικό επίπεδο τα γκάλοπ ήδη αποτυπώνουν την απομόνωση της κυβέρνησης, καταγράφοντας πτώση της δημοτικότητάς της Ν.Δ κατά 2,5% σε σχέση με τον προηγούμενο Οκτώβρη. Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ήταν μια ευκαιρία για την νέα ηγεσία να διασκεδάσει τις εντυπώσεις της μειωμένης απήχησής του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία,  με μια φιέστα, επαναεπιβεβαιώνοντας μέσα από την ομιλία του προέδρου και των βασικών στελεχών την παρατεταμένη δεξιά της πορεία. Ειδικά το «μανιφέστο κατά του κρατισμού» που εκφώνησε στα πλαίσια της ομιλίας του ο Παπανδρέου δείχνει πως η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αντί να φροντίσει για την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζόμενων, προσπαθεί να δώσει τα διαπιστευτήριά της στην αστική τάξη.

Η κατάσταση στα 2 κόμματα της λεγόμενης παραδοσιακής Αριστεράς είναι άκρως ενδιαφέρουσα. Έντονες πολιτικές διεργασίες χαρακτηρίζουν την εσωκομματική κατάσταση τόσο στο ΚΚΕ (βλ. σχετικό άρθρο), όσο και στον ΣΥΝ στα πλαίσια της αριστερής του στροφής υπό την νέα ηγεσία. Οι διεργασίες αυτές θέτουν αντικειμενικά το αίτημα της επανένωσής τον δύο αυτών κομμάτων πάνω στη βάση ενός σοσιαλιστικού προγράμματος, ως μια αναγκαία προυπόθεση για να εκφραστούν στο πολιτικό πεδίο με έναν δυναμικό τρόπο τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και για να επιταχυνθούν οι διεργασίες προς τα αριστερά, που αναπόφευκτα θα τείνουν να αναπτυχθούν σε κάποιο μελλοντικό στάδιο στο ΠΑΣΟΚ.