Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ 2η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ «ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»

Το Σαββατοκύριακο 2 και 3 Απρίλη διεξήχθη με μεγάλη συμμετοχή από όλη την Ελλάδα η 2η Πανελλαδική συνδιάσκεψη της συνδικαλιστικής παράταξης «Αυτόνομη Παρέμβαση». Η Μαρξιστική Τάση και η «Μαρξιστική Φωνή» συμμετείχαν ενεργά στην συνδιάσκεψη,  υποστηρίζοντας και προβάλλοντας τις ιδέες του μαρξισμού, σε μια γόνιμη διαδικασία στην οποία έλαβαν μέρος εκατοντάδες συντρόφων αγωνιστών από όλη την Ελλάδα. Το ενδιαφέρον για τις ιδέες του μαρξισμού και τη δράση της Μαρξιστικής Τάση και της «Μαρξιστικής Φωνής» ήταν αυξημένο και αυτό αποτυπώθηκε στον μεγάλο αριθμό εφημερίδων (80) και ανακοινώσεων (300) που πουλήθηκαν και μοιράστηκαν αντίστοιχα στο χώρο της συνδιάσκεψης κατά την πρώτη μέρα.

Στη συνέχεια παραθέτουμε τον χαιρετισμό που απηύθυνε η Μαρξιστική Τάση και η Μαρξιστική Φωνή στη συνδιάσκεψη:

«Σύντροφοι και συντρόφισσες της Αυτόνομης Παρέμβασης,

οι σύντροφοι της Μαρξιστικής Τάσης που εκδίδουμε την εφημερίδα «Μαρξιστική Φωνή», χαιρετίζουμε θερμά την 2η συνδιάσκεψη της Αυτόνομης Παρέμβασης.

Αυτή η συνδιάσκεψη διεξάγεται στην κορύφωση της αντεργατικής επίθεσης, με τη μορφή της ακρίβειας και της φορολογικής αφαίμαξης. Απέναντι σε αυτή την επίθεση οι εργαζόμενοι, με τη μεγάλη συμμετοχή τους στην απεργία της 17ης  Μαρτίου έδειξαν ότι θέλουν να αγωνιστούν.

Σε αυτές τις συνθήκες, η Αυτόνομη Παρέμβαση πρέπει να προβάλει μια ταξική πρόταση ικανή να δώσει διέξοδο στους εργαζόμενους, που απογοητεύονται από τη συναινετική στάση της ΠΑΣΚΕ και τη διαχωριστική τακτική του ΠΑΜΕ.

Η Μαρξιστική Τάση πιστεύει ότι η βάση αυτής της πρότασης πρέπει να είναι η διαπίστωση ότι η αντεργατική επίθεση που διεξάγεται διεθνώς δεν είναι απλά αποτέλεσμα κάποιων νεοφιλελεύθερων επιλογών, αλλά αντανακλά την ίδια την οργανική κρίση και παρακμή του καπιταλισμού.

Η πρόταση της Αυτόνομης Παρέμβασης λοιπόν, ξεκινώντας από ένα πλαίσιο ζωτικών εργατικών διεκδικήσεων όπως η Αυτόματη Αναπροσαρμογή των μισθών (ΑΤΑ) ενάντια στην ακρίβεια και το «35ωρο -5ημερο 7ωρο» ενάντια στην ανεργία, χρειάζεται να λέει όλη την αλήθεια στους εργαζόμενους. Ότι δηλαδή καμιά ζωτική ανάγκη της εργατικής τάξης δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί σταθερά, όσο αφήνεται άθικτος ο έλεγχος της οικονομίας στα χέρια της αστικής τάξης. Αυτό έδειξε άλλωστε πολύ χαρακτηριστικά και η τύχη που είχε το 35ωρο στη Γαλλία.

Γι’ αυτό, οι αγωνιστές της Αυτόνομης Παρέμβασης, στοχεύοντας να γίνουν το πιο πρωτοπόρο και συνειδητό τμήμα του εργατικού κινήματος, πρέπει διαρκώς να εξηγούν την ανάγκη σύνδεσης των εργατικών αιτημάτων του σήμερα με την πάλη για την κοινωνικοποίηση των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, κάτω από εργατικό έλεγχο  και το δημοκρατικό σχεδιασμό της οικονομίας,, την πάλη για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας, σαν τμήμα του αγώνα για μια Σοσιαλιστική Ενωμένη Ευρώπη.