O ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ RCP ΣΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΕΘΝΗ

Η ηγεσία του RCP γρήγορα μπόρεσε να αναλύσει σωστά την παγκόσμια κατάσταση όπως διαμορφώθηκε μετά τον πόλεμο, σε αντίθεση με την ηγεσία της Τέταρτης Διεθνούς. Σε αυτή την περίοδο ο Τέντ ανέπτυξε τη μαρξιστική θεωρία για το κράτος, τη μαρξιστική οικονομική θεωρία, ανέλυσε σωστά το φαινόμενο της αποικιακής επανάστασης και ανέπτυξε την μαρξιστική αντίληψη για το χτίσιμο του επαναστατικού κόμματος και για τον ρόλο των μαζικών εργατικών οργανώσεων.

Από το 1943 και μετά ο Τζέιμς Κάννον, ο ηγέτης με το μεγαλύτερο κύρος στην Τέταρτη Διεθνή μετά τη δολοφονία του Τρότσκι, σε συνεργασία με τον Τζέρυ Χήλι ξεκίνησαν έναν φραξιονιστικό αγώνα ενάντια στην ηγεσία της Λίγκας αρχικά και κατόπιν και του RCP, χρησιμοποιώντας γραφειοκρατικές μεθόδους. Παρότι ο Τέντ ήταν μέλος της ηγεσίας της Διεθνούς, διαγράφτηκε με συνοπτικές διαδικασίες για τις διαφωνίες του με τον κυρίαρχο ηγετικό πυρήνα. Η διαγραφή του ανακοινώθηκε στο τρίτο Διεθνές συνέδριο με πρωτοβουλία του Έρνεστ Μαντέλ.

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ

Το 1951 ο Τέντ βρέθηκε αναγκασμένος να πουλάει οδοντόβουρτσες «πόρτα-πόρτα» για να ζήσει. Το Μάη του 1951 με πρωτοβουλία του Τέντ Γκράντ έγινε στο Λονδίνο μια συνδιάσκεψη με τους συντρόφους που είχαν απομείνει από το RCP, που στο μεταξύ είχε διαλύσει εντελώς ο Χήλι. Το 1953 η ομάδα του Τέντ αναγνωρίστηκε ως το επίσημο τμήμα της Τέταρτης Διεθνούς στη Βρετανία, μετά τη διάσπαση της τάσης των Κάννον-Χήλι από τη Διεθνή, για να διαχωρίσει ξανά τη θέση του οριστικά με τα απομεινάρια της Τέταρτης Διεθνούς λίγο καιρό αργότερα.

Η δεκαετία του 1950 ήταν μια δεκαετία δραματικής υποχώρησης του εργατικού κινήματος και πολιτικής αποστασίας. Λίγοι σύντροφοι παρέμειναν πιστοί στο μαρξισμό σε ολόκληρη τη Βρετανία και με μπροστάρη τον Τέντ εξέδιδαν την εφημερίδα «Σοσιαλιστικός Αγώνας», με ακανόνιστη όμως συχνότητα λόγω περιορισμένων πόρων.

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ “MILITANT”

Με την έλευση της δεκαετίας του 1960 το κλίμα αλλάζει. Το 1960 δημιουργούνται οι «Νέοι Σοσιαλιστές» στο Εργατικό Κόμμα. Η μικρή ομάδα του Τέντ, αλλά και άλλες δύο ομάδες με σεχταριστικές θέσεις που επικαλούνταν τις ιδέες του Τρότσκι, η μεγαλύτερη του Τζέρι Χήλι και η μικρότερη του Τόνι Κλίφ, διεξήγαγαν δουλειά τάσης μέσα στο Εργατικό κόμμα και τη νεολαία του.

Το 1964 η ομάδα του Τέντ Γκράντ εξέδωσε την εφημερίδα «Μilitant» συνεχίζοντας την δουλειά στο Εργατικό κόμμα την ίδια στιγμή που τα άλλα δύο σεχταριστικά γκρουπ εγκατέλειψαν το Εργατικό Κόμμα, ακριβώς την περίοδο που άρχισε να στρέφεται προς τ’ αριστερά. 

Εκείνη την περίοδο μπήκαν οι βάσεις για την δημιουργία της μαζικότερης και ισχυρότερης σε απήχηση στο εργατικό κίνημα τροτσκιστικής τάσης από την εποχή της Ρωσικής Αριστερής αντιπολίτευσης.

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ “MILITANT” ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

Από το 1974 το «Μilitant» κέρδισε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των μελών της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος. Από 100 μέλη το 1966 εκτοξεύθηκε στα 500 το 1975. Το 1972 το «Μilitant» έγινε εβδομαδιαίο. Το 1974 με άξονα το «Μilitant» ιδρύθηκε η CWI, η Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή .

Το 1980 το «Μilitant» αριθμούσε  πλέον 1000 μέλη. Η άνοδος του Τροτσκισμού στο Εργατικό Κόμμα ανησύχησε τους αστούς στη Βρετανία. Ξεκίνησαν έτσι μια ανελέητη πίεση προς την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος για να διαγράψει τους μαρξιστές, που εκφράστηκε μέσα από εκτεταμένα καθημερινά δημοσιεύματα στον αστικό Τύπο.

Το 1983 ο Τέντ διαγράφτηκε μαζί με την συντακτική επιτροπή του «Μilitant», καταφέρνοντας όμως να αποσπάσει στο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος στο Μπράιτον 1600 ψήφους ενάντια στις διαγραφές, με 2800 συνέδρους να υπερψηφίζουν την πρόταση της ηγεσίας των Εργατικών. Οι διαγραφές της συντακτικής επιτροπής όμως δεν εμπόδισαν την ανάπτυξη της δουλειάς του «Μilitant», τόσο στο εσωτερικό όσο και εκτός του Εργατικού Κόμματος.

Το 1984 η παράταξη της οποίας ηγούνταν το «Μilitant» στα συνδικάτα, το Αριστερό Μπλόκ, ήταν η ισχυρότερη αριστερή δύναμη στα συνδικάτα. Μόνο κατά τη διάρκεια της απεργίας των ανθρακωρύχων το «Μilitant» στρατολόγησε 500 απεργούς στις γραμμές του!

Το 1988 στο αποκορύφωμα του «Μilitant» ο Τέντ Γκράντ μίλησε μαζί με το εγγονό του Τρότσκι, Εστεμπάν Βολκώφ σε μια συγκέντρωση 8.000 υποστηρικτών. Τότε στις γραμμές του «Μilitant» υπήρχαν 3 βουλευτές, ενώ η Τάση έλεγχε πολιτικά ολόκληρο το Δημοτικό συμβούλιο της πόλης του Λίβερπουλ. Η Μαρξιστική Τάση διέθετε εκείνη την εποχή περισσότερα επαγγελματικά πολιτικά στελέχη ακόμα και από το ίδιο το Εργατικό Κόμμα.

Κάτω από την πολιτική καθοδήγηση του Τέντ Γκράντ λοιπόν χτίσθηκε μια πανίσχυρη τροτσκιστική τάση, αποδεικνύοντας ότι στη βάση των γνήσιων ιδεών και μεθόδων του μαρξισμού, η πρωτοπορία του εργατικού κινήματος μπορεί να βρει αποφασιστικά το δρόμο προς τις ιδέες της σοσιαλιστικής επανάστασης .

Το 1990 το «Μilitant» καθοδήγησε ένα τεράστιο κίνημα, χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στον περίφημο «Poll Tax», τον κεφαλικό φόρο που είχε επιβάλει η Θάτσερ. Ήταν το μεγαλύτερο κίνημα κοινωνικής ανυπακοής στην ιστορία της Βρετανίας. Εκατομμύρια άνθρωποι δεν κατέβαλαν τον φόρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι διακόσιες πενήντα χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στο Λονδίνο ενάντια στο νόμο και πενήντα χιλιάδες στη Γλασκώβη.