Η Λατινική Αμερική είναι ένα ενεργό ηφαίστειο που δημιουργεί συνεχώς νέες εστίες φωτιάς, νέες γιγάντιες εκρήξεις και ρήγματα στην αυλή του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Τα τελευταία χρόνια, η κοινωνική δυσαρέσκεια που έχει συσσωρευτεί εξ' αιτίας της έντασης της εκμετάλλευσης και των συνεχών επιθέσεων στο βιοτικό επίπεδο και τα δημοκρατικά δικαιώματα του πληθυσμού όλων των χωρών της ηπείρου, έχει πυροδοτήσει εξεγέρσεις στη μια χώρα μετά την άλλη. Μετά την Αργεντινή, τη Βολιβία και το Περού, και με αναμμένο το φάρο της Μπολιβαριανής επανάστασης στη Βενεζουέλα, τη σκυτάλη παίρνει το Μεξικό.

      Το καλοκαίρι διεξήχθησαν στο Μεξικό οι προεδρικές εκλογές, και οι μάζες είδαν στο πρόσωπο του αριστερού υποψηφίου του εργατικού κόμματος PRD, Λόπεζ Ομπραδόρ, την ελπίδα για πραγματική αλλαγή. Με τη μαζική υποστήριξη στο PRD, καταδίκασαν τις αστικές κυβερνήσεις των προηγούμενων χρόνων και το δεξιό συνασπισμό των κομμάτων PRI και PAN που τις αντιπροσώπευε. Ωστόσο η νίκη του Ομπραδόρ ακυρώθηκε, με την εκτεταμένη νοθεία που διεξήχθη, ώστε να βγει πρόεδρος ο αντίπαλος υποψήφιος Λ. Καλντερόν. Τότε είδαμε μαζικές διαδηλώσεις ενός, δύο και τριών εκατομμυρίων ανθρώπων στην πόλη του Μεξικού, που διαμαρτύρονταν για τη νοθεία, αλλά και το σχηματισμό της Εθνικής Δημοκρατικής Συνέλευσης (Ε.Δ.Σ.) με αντιπροσώπους από χιλιάδες εργατικά συνδικάτα και οργανώσεις, που ξεκίνησε μια εκστρατεία ενάντια στο εκλογικό αποτέλεσμα και υποστήριξης του Ομπραδόρ. Μια αληθινή εξέγερση έχει αρχίσει.

      Η εξέγερση αυτή στο ομόσπονδο κρατίδιο της Οαξάκα έχει πάρει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Στην Οαξάκα οι εργάτες έχουν σχηματίσει το Λαϊκό Συμβούλιο του Λαού της Οαξάκα (ΑΡΡΟ στα ισπανικά) με αντιπροσώπους από τα εργατικά σωματεία και τις οργανώσεις, που συζητούν δημοκρατικά και αποφασίζουν για τα ζητήματα του κινήματος, αποτελώντας την φυσική και αναμφισβήτητη ηγεσία του. Παρόμοια λαϊκά συμβούλια έχουν δημιουργηθεί σε όλη τη χώρα, ωστόσο στην Οαξάκα, η ΑΡΡΟ έχει αυτοανακηρυχθεί σε νόμιμη εξουσία αρχίζοντας να παίρνει τον έλεγχο της δημόσιας τάξης και των μεταφορών, και απαιτώντας την παραίτηση του κυβερνήτη Ουλίς Ρουίζ, και την ικανοποίηση των αιτημάτων των εκπαιδευτικών που βρίσκονται εδώ και εβδομάδες σε απεργία. Ο κυβερνήτης σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Μεξικού, απάντησε στην απεργία και την ίδρυση της ΑΡΡΟ, με βίαιη καταστολή. Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου, ομοσπονδιακή φρουρά εισέβαλλε στην πόλη και δημιούργησε πραγματικό μακελειό, σκοτώνοντας 19 ανθρώπους και συλλαμβάνοντας ή εξαφανίζοντας άλλους 120! Η ΑΡΡΟ απάντησε με οδοφράγματα και την κατάληψη του αυτόνομου απ' όπου και ανάγκασε τους στρατιώτες να υποχωρήσουν μετά από οδομαχίες ωρών! Βρισκόμαστε μπροστά στην Κομμούνα της Οαξάκα!

      H σημαντικότερη πτυχή της εξέγερσης στο Μεξικό, είναι οι ταχύτατοι ρυθμοί συνειδητοποίησης της εργατικής τάξης. Ο Τρότσκι εξήγησε κάποτε ότι σε μια επαναστατική διαδικασία, αυτό που μεταβάλλεται πιο γρήγορα είναι η συνείδηση των εκατομμυρίων ανθρώπων που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, σπάνε τα δεσμά της συνήθειας και βγαίνουν στο δρόμο να παλέψουν  και να μοιραστούν τις εμπειρίες τους με χιλιάδες εργάτες. Σε κάθε πραγματική επανάσταση, η ανάπτυξη της συνείδησης φέρνει γρήγορα στο προσκήνιο το ζήτημα της εξουσίας. Όταν οι εργαζόμενες μάζες βγαίνουν στο δρόμο και συνειδητοποιούν τη δύναμη τους, δοκιμάζουν την καταστολή, έρχονται αντιμέτωποι με τους θεσμούς του αστικού κράτους και γρήγορα φτάνουν στο ερώτημα; Ποιος διοικεί αυτό το κράτος?

      Συνειδητοποιούν λοιπόν μέσα από την εμπειρία την ταξική φύση του κράτους και την αναγκαιότητα της αυτοοργάνωσης τους για να το αντιμετωπίσουν. Έτσι σε κάθε επανάσταση εμφανίζεται το φαινόμενο της δυαδικής εξουσίας, της εξουσίας δηλαδή που μοιράζεται ανάμεσα στο επίσημο αστικό κράτος και τους θεσμούς του, και στα λαϊκά συμβούλια και τις εργατικές επιτροπές, ενώ διεξάγεται ανειρήνευτη πάλη μεταξύ των δύο πόλων. Τα λαϊκά συμβούλια δεν είναι εφεύρεση κανενός κόμματος ή θεωρητικού. Είναι τα όργανα που ενστικτωδώς δημιουργεί η εργατική τάξη, όταν αποφασίζει να πάρει τη μοίρα της στα χέρια της. Είναι το γέννημα της ενστικτώδους αυτοοργάνωσης των μαζών που προσπαθούν να δώσουν μια δημοκρατική ηγεσία στο κίνημα τους. Εκεί εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους που είναι άμεσα ανακλητοί. Τα συμβούλια αυτά ξεκινούν με την οργάνωση της επανάστασης, αλλά αναπόφευκτα ολοκληρώνουν το έργο τους με την κατάληψη της εξουσίας.Τέτοια συμβούλια έχουν αυθόρμητα γεννηθεί σε πραγματική επανάσταση , έχοντας την ίδια ουσία πάντα άσχετα αν παίρνουν διαφορετικά ονόματα:εκφράζουν την αναγκαιότητα αυτοοργανωσης  και κατάληψης της εξουσίας .Είναι το έμβρυο της νέας κοινωνίας μέσα στη παλια.Για αυτό το λόγο η δημιουργία της ΑΡΡΟ είναι το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα που μας έρχεται από το Μεξικό .