IDOM: Αλλά όλα αυτά στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κατέρρευσαν. Πως συνέβη αυτό; Ήταν αποτέλεσμα της αντικειμενικής κατάστασης;

Τ. Γκ : Όχι , ήταν το αποτέλεσμα των λαθών ενός τμήματος της ηγεσίας.

IDOM : Όμως υπήρχε και ένα «κυνήγι μαγισσών» στο Εργατικό Κόμμα ενάντια στους μαρξιστές.

T. Γκ: Ασφαλώς υπήρξε ένα «κυνήγι μαγισσών». Αυτό ήταν αναπόφευκτο. Οι αστοί ήταν σοβαρά ανήσυχοι για την δράση μας. Δεν μπορούσαν να επιτρέψουν το Εργατικό Κόμμα να ξεφύγει από τον έλεγχό τους χωρίς να παλέψουν. Ήθελαν να επιτεθούν στην αριστερά και έβλεπαν ότι εμείς παίζαμε έναν σπουδαίο ρόλο σε αυτή. Έτσι ξεκίνησαν να μας επιτίθενται. Ο Κίνοκ ήταν αυτςό που ξεκίνησε το «κυνήγι μαγισσών».  Αυτό προκάλεσε τεράστια ζημιά στο Εργατικό Κόμμα και το οδήγησε στην μια εκλογική ήττα μετά την άλλη. Αλλά αυτό που ενδιέφερε τον Κίνοκ ήταν πάνω από όλα να απαλλαγεί από εμάς.

IDOM : Πόσοι τελικά διαγράφτηκαν ;

Τ. Γκ : Όχι πάρα πολλοί, καμιά εκατοστή σε όλη τη χώρα. Εγώ διαγράφτηκα ασφαλώς μαζί με την υπόλοιπη συντακτική επιτροπή. Παρότι η τοπική οργάνωση του Εργατικού Κόμματος όπου άνηκα αρνήθηκε να αποδεχθεί τη διαγραφή μου και είχε στη διάθεσή μου μια κάρτα μέλους για πολύ καιρό. Το «κυνήγι μαγισσών» μας έκανε πιο δημοφιλείς στα μέλη του Εργατικού Κόμματος. Η μεγάλη πλειοψηφία των υποστηριχτών μας δεν διαγράφτηκαν. Αυτό έγινε γιατί ποτέ τους δεν συμπεριφέρθηκαν σαν χούλιγκαν όπως οι σέχτες.

IDOM : Άρα δηλαδή δεν είναι αληθές ότι οι διαγραφές έκαναν αδύνατη τη δουλειά στο Εργατικό Κόμμα;

Τ.Γκ : Απολύτως όχι! Το «κυνήγι μαγισσών» ήταν ένα εμπόδιο, αλλά τίποτα παραπάνω. Μην ξεχνάμε πως είχαμε χιλιάδες υποστηριχτές και δεκάδες χιλιάδες συμπαθούντες. Το κυνήγι μαγισσών απέτυχε στο σκοπό του που ήταν να μας διαχωρίσει από το Εργατικό Κόμμα.  Ήμασταν οργανικό τμήμα του εργατικού κινήματος. 

IDOM; Τι είναι λοιπόν αυτό που κατέστρεψε το Militant;

Τ. Γκ: Το Militant καταστράφηκε από την ανυπομονησία και τον σεχταρισμό ενός τμήματος της ηγεσίας. Οι επιτυχίες μας τους φούσκωσαν τα μυαλά και άρχισαν να αναζητούν σύντομους δρόμους. Έλεγαν πως αν σπάσουμε από το Εργατικό Κόμμα θα γίνουν όλα «μέλι-γάλα». Υποστήριζαν πως θα μας προσέγγιζαν χιλιάδες αν διασπαζόμαστε. Εμείς είπαμε πως αυτό θα ήταν τρέλα. Προσπαθήσαμε να τους πείσουμε με επιχειρήματα, αλλά ήταν αποφασισμένοι να ακολουθήσουν το γνωστό μονοπάτι που διάβηκαν ο Χίλι, ο Κλίφ και οι άλλοι σεχταριστές. Οργάνωσαν έναν διάλογο - φάρσα και μετά μας διέγραψαν. Εγκατέλειψαν τις ιδέες μας και ενεπλάκησαν σε μια  σεχταριστική περιπέτεια. Τα φανταστικά οφέλη που είχαν προβλεφθεί δεν ήρθαν ποτέ. Οι υποστηρικτές τους σύντομα απογοητεύτηκαν και τους εγκατέλειψαν. Έφθασαν στο σημείο να εγκαταλείψουν ακόμα και το όνομα «Militant» που ήταν γνωστό από εκατομμύρια ανθρώπους! Οι σύντροφοι που το 1992 συνεχίσαμε τον αγώνα κρατώντας τις γνήσιες μεθόδους του Militant μέσα από την έκδοση ενός νέου περιοδικού, του «Socialist Appeal» («Σοσιαλιστική Έκκληση»),  είχαμε προβλέψει ότι αυτός ο δρόμος έξω από τις μαζικές εργατικές οργανώσεις - όπως ακριβώς η τυχοδιωκτική περιπέτεια του Χίλι κάποια χρόνια πριν - ήταν αδιέξοδος....

Έργα και κείμενα του Τέντ Γκραντ μπορείτε να βρείτε σε ειδική ιστοσελίδα στην διεύθυνση www.tedgrant.org