«Κάλλιο αργά παρά ποτέ» φαίνεται να σιγοψιθυρίζει η αστική τάξη για την μετά 20ετίας εκλογή του κόμματός της, της Νέας Δημοκρατίας, στις τελευταίες εκλογές. Και λέμε σιγοψιθυρίζει γιατί το παραδοσιακό κόμμα της άρχουσας τάξης, από την εκλογή του έως σήμερα δείχνει «μετριοπάθεια» και «αυτοσυγκράτηση».

Αυτή η «μετριοπάθεια» της κυβέρνησης, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αντανάκλαση των ταξικών συσχετισμών υπέρ της εργατικής τάξης που υπάρχουν στην κοινωνία, μέσα στους κόλπους της ίδιας της κυβέρνησης, η οποία αντιλαμβάνεται πολύ καλά, ότι το εργατικό περιμένει έτοιμο να δώσει την άμεση απάντησή του στην οποιαδήποτε προσπάθεια επίθεσης στα κεκτημένα δικαιώματά του.

Επίσης, η αναβλητικότητα αυτή της κυβέρνησης σε μια σειρά ζητήματα, αποκαλύπτει την αδυναμία της να εκπληρώσει τις βασικές προεκλογικές της δεσμεύσεις απέναντι στους εργαζόμενους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνο των συμβασιούχων του Δημοσίου που παρά την υπόσχεση για μονιμοποίησή τους, ένας πολύ μικρός αριθμός από αυτούς πρόκειται να μονιμοποιηθούν.

Από την άλλη, το μπαράζ των επιθετικών δηλώσεων του ΣΕΒ για την αναγκαιότητα άμεσων διαρθρωτικών αλλαγών, όπως ελαστικοποίηση του ωραρίου, απελευθέρωση του ορίου απολύσεων στις επιχειρήσεις και μαζικές ιδιωτικοποιήσεις («χωρίς να υπολογίζεται το πολιτικό κόστος») βρίσκει την Ν.Δ. αμήχανη, παρά τις προθέσεις της. Αποκορύφωμα αυτής της στάσης η παντελής έλλειψη απάντησης στις δηλώσεις του προέδρου των βιομηχάνων για αυξήσεις στο 5% έναντι του 8% που προτείνει η ΓΣΕΕ, αλλά και τις εξαγγελίες της Ε.Ε. για επιτάχυνση των αλλαγών στο ασφαλιστικό εις βάρος των εργαζόμενων.

Όπως είναι προφανές, η κυβέρνηση με δικαιολογημένο το φόβο για πυροδότηση του κοινωνικού κλίματος, ψάχνει να βρει διέξοδο για να προετοιμάσει με έναν λιγότερο επώδυνο για αυτή και τους αστούς τρόπο, την νέα περίοδο λιτότητας που τόσο ανάγκη έχει η αστική τάξη για να μπορέσει να διατηρήσει τα κέρδη της. Έτσι, κρυμμένη πίσω από τις «μη κυβερνητικές» ωμές δηλώσεις του διευθυντή της Τράπεζας της Ελλάδος κου Γκαργκάνα, για περαιτέρω αντιμεταρρυθμίσεις και πατώντας στις αποκαλύψεις για τα ελλείμματα που άφησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην οικονομία, σύμφωνα με την απογραφή της δημοσιονομικής κατάστασης, προσπαθεί να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι η περιστολή των κοινωνικών δαπανών επιβάλλεται από τις αντικειμενικές συνθήκες σαν η μόνη λύση για να βγει η ελληνική οικονομία από την αβεβαιότητα. Χαρακτηριστική ήτανε η εντολή του πρωθυπουργού στο Υπουργικό συμβούλιο, για περιορισμό των δαπανών εκτός αυτών που αφορούν τα ολυμπιακά έργα.

Ακόμη και ο χειρισμός του Κυπριακού ζητήματος από τον Πρωθυπουργό, φανερώνει την αδυναμία και τον φόβο της κυβέρνησης να πάρει θέση. Ενώ ο πρωθυπουργός πίστευε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Κυπριακό για να ενισχύσει το κοινωνικό προφίλ της Ν.Δ., τόσο οι εσωκομματικές φωνές εθνικισμού, όσο και η δυσπιστία της πλειοψηφίας της κοινωνίας για το σχέδιο Ανάν, τον ανάγκασαν για ακόμη μια φορά να αποφύγει ξεκάθαρες δηλώσεις.

Η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας έρχεται σε μια περίοδο που η ελληνική αστική τάξη την έχει μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ. Σε παγκόσμια κλίμακα η πολιτική, κοινωνική και οικονομική αστάθεια, δημιουργούν νευρικότητα, ανασφάλεια και αμηχανία στην αστική τάξη. Στην Ελλάδα η οικονομική ύφεση, βρίσκεται προ των πυλών μετά το τέλος και των τελευταίων Ολυμπιακών έργων και οι εγχώριοι καπιταλιστές είναι αναγκασμένοι, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν την κρίση, να επιτεθούν στα εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις.

Η κυβέρνηση, παρά την προσπάθειά της να δείξει ήπιο ύφος, σύντομα θα αναγκαστεί να αποκαλύψει το πραγματικό της πρόσωπο. Το κόμμα της Ν.Δ. δημιουργήθηκε από τους ίδιους του αστούς για να υπηρετεί πιστά τα συμφέροντα τους και αυτό προτίθεται να κάνει. Η καθυστέρηση σε αυτό και η «προσεκτική» συμπεριφορά της κυβέρνησης, έγκειται στην αντίφαση της ταυτόχρονης ανόδου στην κίνηση του εργατικού κινήματος και του παραδοσιακού κόμματος του κεφαλαίου στην εξουσία. Η κίνηση της κοινωνίας προς τα αριστερά, η κυβέρνηση Ν.Δ. και τα διαρκώς αυξανόμενα αδιέξοδα του ελληνικού καπιταλισμού σε όλους τους τομείς, αποτελούν ένα ιδιαίτερα εκρηκτικό μίγμα για το άμεσο μέλλον.