Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Όμως η νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Βενεζουέλα δεν μπορεί να έρθει από μια «φωτισμένη ηγεσία». Είναι απαραίτητο το πέρασμα της εξουσίας στα χέρια της εργατικής τάξης και η άσκησή της μέσα από τα δημοκρατικά της όργανα . Όπως αναφέραμε οι εργάτες είναι ενθουσιασμένοι με τις εξαγγελίες του Τσάβεζ και σε ορισμένα εργοστάσια όπως η Inverpal, η Inveval και η Alcasa έδειξαν πως είναι έτοιμοι να προχωρήσουν στην επιβολή εργατικού έλεγχου και εργατικής διοίκησης, χωρίς να περιμένουν την παρέμβαση της μπολιβαριανής ηγεσίας .

Το εμπόδιο στην ανεξάρτητη κίνηση της εργατικής τάξης είναι η ίδια η συνδικαλιστική της ηγεσία με την παθητική στάση απέναντι στις εκκλήσεις του Τσάβες για καταλήψεις των εργοστάσιων και για το σχηματισμό επαναστατικών και εργατικών φρουρών. Οι συνδικαλιστές ηγέτες της εργατικής συνομοσπονδίας UNT δεν πήραν καμία πρωτοβουλία για να αδράξουν την ευκαιρία. Παρόλα αυτά, το κύμα ενθουσιασμού που γέννησαν οι εξαγγελίες του Τσάβες, πιέζει αφόρητα την ηγεσία της UNT. Σαν αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης οργανώθηκαν συσκέψεις στο Υπουργείο Εργασίας μεταξύ της νέας αριστερής του ηγεσίας και των εργατικών ηγετών για το πώς θα δημιουργηθούν, πλάι στα κοινοτικά συμβούλια που εξήγγειλε ο Τσάβες, ανεξάρτητα εργατικά συμβούλια!

Αυτό που σήμερα λείπει από τη Βενεζουέλα είναι ένα επαναστατικό κόμμα της εργατικής πρωτοπορίας που με την αποφασιστική του δράση θα παλέψει να φέρει πιο κοντά την εγκαθίδρυση μιας εργατικής εξουσίας και τη νίκη του σοσιαλισμού.

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΤΑΣΗ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

Η αγωνιστές του εργατικού κινήματος και της νεολαίας σε όλο τον κόσμο έχουν κάθε λόγο να υποδέχονται με ενθουσιασμό τις εξαγγελίες του Τσάβες για εθνικοποιήσεις, σοσιαλισμό και για την εφαρμογή των ιδεών του μεγάλου μαρξιστή επαναστάτη Λέοντα Τρότσκι. Το ίδιο ασφαλώς πρέπει να κάνουν και οι μαρξιστές. Όμως χρέος των μαρξιστών πάνω από όλα, είναι να αγωνίζονται για την δημιουργία ενός επαναστατικού εργατικού κόμματος με σοσιαλιστικό πρόγραμμα, που θα δώσει στις λαϊκές μάζες την οριστική νίκη.

Τον αγώνα αυτό, δίνει με όλες της τις δυνάμεις η Διεθνής Μαρξιστική Τάση μέσα από το τμήμα της στη Βενεζουέλα, το CMR(Επαναστατικό Μαρξιστικό Ρεύμα). Οι σύντροφοι μας ήδη παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στο κίνημα καθοδηγώντας το Μέτωπο Εργατών από τα Κατειλημμένα  Εργοστάσια (FRETECO) και συμμετέχοντας ήδη ενεργά στις διεργασίες για την δημιουργία ενός ενιαίου σοσιαλιστικού κόμματος στη Βενεζουέλα.

Το ελληνικό εργατικό κίνημα και η νεολαία πρέπει να στρέψουν το βλέμμα τους και να διδαχθούν από τα πολύτιμα μαθήματα της επανάστασης στη Βενεζουέλα. Η επαναστατημένη Βενεζουέλα δεν είναι «μακριά». Δείχνει και για μας πως ο μόνος δρόμος για την έξοδο από τη καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η νίκη του σοσιαλισμού και η γνήσιες επαναστατικές ιδέες του Μαρξ, του Ένγκελς ,του Λένιν και του Τρότσκι .