ΣΥΝΕΔΡΙΟ  ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ:

ΑNTΙΦΑΤΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ

Στις 29-31/3 στην Αθήνα, στο ΣΕΦ διεξήχθη το συνέδριο επανίδρυσης της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.  Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ είχε διαλυθεί ως αυτόνομη απ' το κόμμα οργάνωση πριν από δυο χρόνια, με απόφαση της νεοεκλεγείσας τότε ηγεσίας του Γ. Παπανδρέου, σε μια απαράμιλλη επίδειξη αυταρχισμού και βοναπαρτίστικων πρακτικών στην εσωκομματική ζωή, με το πρόσχημα της «αλλαγής» και της «συμμετοχικής δημοκρατίας». Δεν ήταν βέβαια καθόλου αναπάντεχο το ότι η προκλητική αυτή κίνηση, δεν πήρε ούτε μια απάντηση, δεν ξεσήκωσε την παραμικρή αντίδραση από την ηγεσία ή τη βάση της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Δεν ήταν καθόλου αναπάντεχο, γιατί όλη την προηγούμενη περίοδο εξαιτίας της δεξιάς στροφής της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, οι οργανώσεις βάσης του κόμματος έμειναν άδειες, η οργανωμένη του βάση αδρανοποιήθηκε, το κόμμα και η νεολαία έμειναν «αποστεωμένα» και γραφειοκρατικά εκφυλισμένα, χωρίς καμία ζωή σε επίπεδο βάσης. Έτσι ακριβώς και η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, αφότου ελέγχθηκε σταδιακά από τους «εκσυγχρονιστές» και με το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται στην εξουσία, άδειασε από κάθε πρωτοπόρο αγωνιστικό στοιχείο και απέμεινε ένας αποστεωμένος μηχανισμός παραγοντισμού και παζαριών για «καρέκλες» στο κόμμα, από τα ηγετικά στελέχη του.

Έτσι λοιπόν όταν ο Γ. Παπανδρέου θέλησε να θέσει υπό τον πλήρη έλεγχο του το κόμμα και κινήθηκε στη διάλυση της νεολαίας, προσπαθώντας να αποφύγει κάθε υποψία εσωτερικής αντιπολίτευσης, ήταν πολύ εύκολο να «τα βρει» με την ηγεσία της, αφήνοντας τα λιγοστά και απογοητευμένα ενεργά κομμάτια της βάσης έξω από κάθε διαδικασία.

Τι έδειξαν οι διαδικασίες

Το συνέδριο δύο χρόνια μετά, έγινε σε μια διαφορετική περίοδο από αυτή της διάλυσης της Νεολαίας. Η αντιδραστική και απομονωμένη κοινωνικά κυβέρνηση της Ν.Δ. βρίσκεται ήδη 3 χρόνια στην εξουσία, έχοντας πυροδοτήσει πολλά ξεσπάσματα ταξικής πάλης, απελευθερώνοντας με τις βίαιες επιθέσεις της την δυσαρέσκεια που συσσωρεύεται εδώ και χρόνια στα θεμέλια της κοινωνίας. Επίσης το συνέδριο έγινε ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη το μεγαλύτερο φοιτητικό κίνημα των τελευταίων 20 χρόνων, ενάντια στην αναθεώρηση του Άρθρου 16 και στην κατάθεση του «νόμου - πλαίσιο». Κατά πόσο επηρέασαν όμως αυτά τις διαδικασίες;

Σίγουρα η πρωτοφανής για τα δεδομένα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ μαζικότητα στις διαδικασίες (90.000 εκλογείς, 6.000 σύνεδροι) δείχνει ότι ένα σημαντικό κομμάτι της νεολαίας κινείται ξανά προς αυτήν, αναζωογονώντας τις δομές και τις διαδικασίες της, ανεξάρτητα αν οι «εικονικοί ψήφοι» ήταν για ακόμη μια φορά πραγματικότητα.

Η στροφή της κοινωνικής συνείδησης προς τα αριστερά και το βάρος του φοιτητικού κινήματος αντανακλάστηκε σίγουρα στην υιοθέτηση διακήρυξης ενάντια στην αναθεώρηση του Άρθρου 16 και στα κείμενα για την Παιδεία.

Κατά τα άλλα όμως, είχαμε για άλλη μια φορά είχαμε κυρίαρχη την πάλη γραφειοκρατικών μηχανισμών και μάλιστα με την επικράτηση απ' ότι φαίνεται της δεξιάς εκσυγχρονιστικής πτέρυγας (44 θέσεις σε σύνολο 120 εκλεγμένων από το συνέδριο στην εθνική αντιπροσωπεία, με το μοίρασμα των υπολοίπων στις άλλες πτέρυγες).

Αλλά και στο καταστατικό που υιοθέτησε το σώμα, βλέπουμε την καθιέρωση δομών, που όπως φαίνεται και από την ονομασία τους (Εθνική αντιπροσωπεία, θεματικά δίκτυα, εθνική συνέλευση κλπ) αλλά και από τη νομιμοποίηση της συμμετοχής «φίλων» στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ακολουθούν ο πρότυπο της επιχειρούμενης μεταμόρφωσης της δομής του κόμματος σε αστικά πρότυπα, δηλαδή τη μετατροπή του σε κόμμα εκλεκτόρων για τη νομιμοποίηση των αποφάσεων του παντοδύναμου προέδρου.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός ότι το συνέδριο δεν υιοθέτησε κείμενο κεντρικών προγραμματικών θέσεων και η αντιπαράθεση των τάσεων δεν έγινε σε πολιτικές πλατφόρμες, υιοθετήθηκαν απλώς κείμενα για επιμέρους ζητήματα (εργασιακό, παιδεία κλπ) που βγήκαν από «ομάδες εργασίας».

Στα κείμενα αυτά έχουμε ένα θόλο ρεφορμιστικό και όχι ριζοσπαστικό λόγο με πολλές παραχωρήσεις στα δόγματα της κυρίαρχης ιδεολογίας όπως «η δια βίου εκπαίδευση και κατάρτιση»  τα  « κίνητρα σε νέους επιχειρηματίες» κ.α.

Θα ήταν βέβαια παράλογο, να περιμένουμε μια ευθεία αντανάκλαση της ανάπτυξης  της ταξικής πάλης στη Νεολαία ενός εργατικού κόμματος που είχε γνωρίσει την πιο συντηρητική, την πιο δεξιά στροφή και την μεγαλύτερη αστικοποίηση της ηγεσίας του όλη την προηγούμενη περίοδο, ειδικά από τη στιγμή που αυτή η «επανίδρυση» σχεδιάστηκε να γίνει υπό τον πλήρη έλεγχο της ηγεσίας του κόμματος, για να εξυπηρετήσει το δικό της μηχανισμό εξουσίας μελλοντικά και τις προεκλογικές της ανάγκες σήμερα.

Ωστόσο, έστω και αντιφατικά, εκφράστηκε εμβρυακά η τάση για μια μελλοντική ριζοσπαστικοποίηση της βάσης της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Το γεγονός είναι ότι μέσω της ΠΑΣΠ η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, έχει «μολυνθεί από το μικρόβιο του φοιτητικού κινήματος» και ένα κομμάτι των αγωνιστών φοιτητών, έστω το λιγότερο προχωρημένο πολιτικά, έχει κινηθεί προς αυτήν. Καθόλου τυχαία η «ψυχή» της εσωκομματικής κίνησης μελών του ΠΑΣΟΚ το χειμώνα ενάντια στο «Άρθρο 16» ήταν αυτά τα μέλη της ΠΑΣΠ. Αναπόφευκτα λοιπόν αυτό το τμήμα θα κληθεί να διαδραματίσει την επόμενη περίοδο σημαντικό ρόλο στην πιθανή συγκρότηση μιας εσωκομματικής αριστερής αντιπολίτευσης απέναντι στη δεξιά ηγεσία και με αυτή την έννοια, οι διεργασίες στη επανιδρυμένη Νεολαία ΠΑΣΟΚ στο εξής θα παρουσιάζουν πολιτικό ενδιαφέρον.