Ο λόγος του Τσόρτσιλ για την Ελλάδα δείχνει ξεκάθαρα τους φόβους και τους στόχους της Βρετανικής άρχουσας τάξης: κήρυτταν τον πόλεμο ενάντια στο Σοσιαλισμό και τη Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ευρώπη.

 «Για τρεις ή τέσσερις μέρες, ή και περισσότερες, κάναμε έναν αγώνα για την αποφυγή μιας ειδεχθούς σφαγής στο κέντρο της Αθήνας, στην οποία κάθε είδος κυβέρνησης θα είχε ανατραπεί και θα είχε επιβληθεί ένας καθαρός θριαμβευτής Τροτσκισμός».

«Νομίζω πως ‘Τροτσκιστές‘ είναι ένας καλύτερος προσδιορισμός για τους Έλληνες Κομμουνιστές και συγκεκριμένες άλλες σέχτες παρά η κανονική λέξη και έχει (η λέξη αυτή) το πλεονέκτημα να είναι το ίδιο μισητή και στη Ρωσία. (Γέλια και επευφημίες)».

Έτσι ο Τσόρτσιλ δείχνει ξεκάθαρα ποιον θεωρεί εχθρό του: τη Σοσιαλιστική Επανάσταση, την οποία σωστά χαρακτηρίζει ως «Τροτσκισμό». Τα ποταπά ψεύδη και οι συκοφαντίες του Σταλινισμού παραμερίζονται από αυτόν τον μεγαλύτερο εχθρό του Σοσιαλισμού και της εργατικής τάξης. Κάνοντας έναν απολογισμό της πολιτείας του, ο Τσόρτσιλ προσπαθεί να δικαιολογήσει την πολιτική της κτηνώδους βίας, φανερώνοντας τους κινδύνους που διέτρεχε η τάξη του λόγω της κατάστασης στην Ελλάδα. Ασφαλώς δεν αναφέρει πουθενά πως η γενική απεργία και ο ξεσηκωμός της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργατών και μεγάλων τμημάτων της μεσαίας τάξης στην Αθήνα προκλήθηκε από την αστυνομία, η οποία άναψε πυρ εναντίον αόπλων ανδρών, γυναικών και παιδιών. Ούτε λέει πως οι Έλληνες εργάτες είχαν πολλές πικρές μνήμες από τη φασιστική αστυνομία, η οποία χρησιμοποιήθηκε σαν εργαλείο καταπίεσης από το φασίστα δικτάτορα Μεταξά και έπειτα παρείχε τις υπηρεσίες της στον Χίτλερ.

Ενάντια στον «Τροτσκισμό», ενάντια στη Σοσιαλιστική Επανάσταση, ενάντια σε κάθε προσπάθεια των εργατών να πάρουν τον έλεγχο της κοινωνίας στα χέρια τους σε οποιαδήποτε χώρα, ο Τσόρτσιλ και η άρχουσα τάξη θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της συμμορίας των Ναζί.

Ο Τσόρτσιλ δε μπήκε άσκοπα στον κόπο, στην πρώτη του ομιλία για την Ελλάδα, να δικαιολογήσει την υποστήριξή του στον Μουσολίνι ενάντια στον κίνδυνο του Μπολσεβικισμού. Σήμερα η άρχουσα τάξη διεξάγει τον ίδιο αγώνα ενάντια στον Μπολσεβικισμό στο όνομα του Τροτσκισμού, δηλαδή του γνήσιου επαναστατικού Κομμουνισμού.