Πλαστήρας - ο παρεμβατικός

Ο Πλαστήρας, η επιλογή του Τσόρτσιλ για έναν «δημοκρατικό», ηγείται της καπιταλιστικής αγέλης ενάντια στο ΕΑΜ. Μια εύστοχη επιλογή του Τσόρτσιλ. Ο Πλαστήρας οδήγησε τον Ελληνικό στρατό στην αντι-Μπολσεβική σταυροφορία που εξαπέλυσε ο Τσόρτσιλ το 1919. Έμαθε τη «δημοκρατία» του και πώς να αντιμετωπίζει τους εργάτες σα Στρατηγός, στη Λευκή Φρουρά του Ράγκλερ, η οποία πολέμησε ενάντια στον Κόκκινο στρατό και κρέμασε [και] βασάνισε δεκάδες χιλιάδες Ρώσους εργάτες και αγρότες. Μια συμβολική σύμπτωση! Ο Τσόρτσιλ και ο Πλαστήρας παραμένουν ίδιοι και απαράλλακτοι. Υπηρετούν τώρα τον ίδιο σκοπό με τότε: την εξάλειψη του Σοσιαλισμού και της εργατικής εξουσίας σε όποιο μέρος της Ευρώπης επικρατούσε.

Ο Πλαστήρας αρχικά δεν υποστήριξε την πολιτική της εξόντωσης του ΕΛΑΣ. Και γιατί όχι; Οι Βρετανικές δυνάμεις με τη στρατιωτική τους υπεροχή θα κέρδιζαν στο τέλος και οι Έλληνες καπιταλιστές μπορούσαν τότε να επέμβουν και να συντρίψουν τους προδομένους εργάτες και αγρότες.

Ο Τσόρτσιλ υποστήριζε εξ αρχής αυτό το πλάνο. Οι πρώτες του ομιλίες για το Ελληνικό ζήτημα αφού ξέσπασαν οι συγκρούσεις, φανερώνει αυτές τις προθέσεις του. Αλλά όταν έγινε ξεκάθαρο πως ο ΕΛΑΣ είχε την υποστήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργατών και των αγροτών - και για να τον καταστρέψουν θα απαιτούνταν μια μεγάλη εκστρατεία - ο Τσόρτσιλ έκρινε πως ήταν απαραίτητη η χρήση άλλων μέσων για να επιτύχει τους στόχους του. Μια τέτοια εκστρατεία που απαιτούσε 10 με 20 μεραρχίες - οι Ναζί τις είχαν και δε μπορούσαν να συγκρατήσουν τον Ελληνικό λαό - απειλούσε με πάρα πολλές επιπλοκές σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η αποστροφή των Βρετανών εργατών και στρατιωτών, φοβόταν, θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε κάποιο είδος δράσης ενάντια στην Βρετανική πολιτική στην Ελλάδα.

Μέσω της μαριονέτας του, του Πλαστήρα, ο Τσόρτσιλ είχε ήδη αναγκάσει το ΕΑΜ να συνάψει εκεχειρία. Για την ώρα είχε απορρίψει την απαίτηση για τον πλήρη αφοπλισμό και είχε επιτρέψει στον ΕΛΑΣ να διατηρήσει τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Ελλάδας - αλλά των μη βιομηχανικών περιοχών. Τα λιμάνια και οι μεγάλες πόλεις θα είναι κάτω από τον έλεγχο της κυβέρνησης - μαριονέτας και των ένοπλων δυνάμεων του Βρετανικού ιμπεριαλισμού.

Έτσι, οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές έχουν το πάνω χέρι στην Ελλάδα και μπορούν να οργανώσουν τώρα τις δυνάμεις της αντεπανάστασης - τον λεγόμενο Ελληνικό στρατό - χωρίς εμπόδια στην στρατηγικά και οικονομικά σημαντική περιοχή που είχαν καταλάβει.