|
1945: Άρθρο του Τεντ Γκραντ για την Ελλάδα |
|
|
|
Γράφει ο/η Ted Grant - Μετάφραση Άγγελος Ηρακλείδης
|
|
05.06.07 |
|
Σελίδα 2 από 3
Ποιοι
είναι οι λεγόμενοι εργατικοί ηγέτες;
Ο Βρετανός πρέσβης μη όντας
ικανοποιημένος από τους φόνους και την τρομοκρατία που οργανώθηκαν υπό την
αιγίδα του ενάντια στους εργάτες της Αθήνας και τους συνδικαλιστές - πιθανότατα
υπό τις οδηγίες των Βρετανικών αρχών - οργάνωσε στη συνέχεια μια αποκρουστική
φάρσα: μια επιτροπή με το όνομα «Έλληνες Συνδικαλιστές» έσπευσαν να τον
ευχαριστήσουν επειδή τους έσωσε από την Κομμουνιστική τυραννία! Ατυχώς, οι
Βρετανοί ιμπεριαλιστές ήταν τόσο αδέξιοι και απρόσεκτοι που ανάμεσα στους
λεγόμενους «συνδικαλιστές ηγέτες» ήταν και ο προεξέχων Κουίσλινγκ Κρόκος, ο
οποίος ήταν συνδεδεμένος με το Εργατικό Μέτωπο που οργάνωσε ο Μεταξάς, όταν έθεσε
στην παρανομία τα συνδικάτα και συνέχισε τη δράση του ανενόχλητο υπό τον
Χίτλερ. Οι υπόλοιποι είναι του ίδιου φυράματος και δεν έχουν καμία επαφή με τα
ελληνικά συνδικάτα - τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών.
Και αυτοί οι
ιμπεριαλιστές γκάνγκστερ, αφού ποδοπατούν κυνικά τις οργανώσεις των εργατών,
προσπαθούν να πλασάρουν ύπουλα στους Βρετανούς εργάτες αυτούς τους φασίστες, ως
«αντιπροσώπους» της ελληνικής εργατικής τάξης:
Δεν του έφτανε μόνο η
συντριβή της γενικής απεργίας και της ένοπλης αντίστασης των εργατών στην
Αττική και η προστασία που παρείχε στους φασίστες από τη δικαιολογημένη οργή
των εργατών, ο στρατηγός Σκόμπι άρχισε να επιδεικνύει τις μαριονέτες του
μπροστά στα μάτια των Ελλήνων εργατών και αγροτών. Η διαδήλωση στην Αθήνα, την
οποία επιδοκίμασαν ο Σκόμπι και ο Τσόρτσιλ, παρουσιάστηκε από τον πρώτο ως διαδήλωση
«Ελλήνων εργατών». Αλλόκοτοι εργάτες κρατώντας πορτραίτα του Βασιλιά Γεωργίου
και επευφημώντας το Στρατηγό Ζέρβα, οργανωτή των βασιλοφρόνων φασιστικών συμμοριών
-φώναζαν «καμία αμνηστία»! Στην πραγματικότητα ήταν διαδήλωση της αντεπανάστασης
- όχι των εργατών - των ανθρώπων που υποστήριξαν την κυβέρνηση Κουίσλινγκ στην
Ελλάδα και οι οποίοι θα διαδήλωναν υπέρ οποιουδήποτε θα τους προστάτευε από
τους εργάτες. Είτε ήταν ο Χίτλερ είτε ο Τσόρτσιλ, για αυτούς ήταν ακριβώς το
ίδιο. Η μοναδική τους επιθυμία ήταν να πάρουν εκδίκηση από τους ηττημένους
εργάτες - ηττημένους όχι από αυτούς αλλά από τα Βρετανικά τανκς, αεροπλάνα και
όπλα.
|