Ο λόγος του Τσόρτσιλ για την Ελλάδα φανέρωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τους φόβους και  τις στοχεύσεις της βρετανικής άρχουσας τάξης : Κήρυξε τον πόλεμο ενάντια στο Σοσιαλισμό και τη Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ευρώπη.

 «Για τρεις ή τέσσερις μέρες, ή και περισσότερες, κάναμε έναν αγώνα για την αποφυγή μιας ειδεχθούς σφαγής στο κέντρο της Αθήνας, στην οποία κάθε είδος κυβέρνησης θα είχε ανατραπεί και θα είχε επιβληθεί ένας καθαρός θριαμβευτής "Τροτσκισμός"».

«Νομίζω πως "Τροτσκιστές" είναι ένας καλύτερος προσδιορισμός για τους Έλληνες Κομμουνιστές και συγκεκριμένες άλλες σέχτες παρά η κανονική λέξη και έχει (η λέξη αυτή) το πλεονέκτημα να είναι το ίδιο μισητή και στη Ρωσία. (Γέλια και επευφημίες)».

Έτσι ο Τσόρτσιλ δείχνει ξεκάθαρα ποιον θεωρεί εχθρό του: τη Σοσιαλιστική Επανάσταση, την οποία σωστά χαρακτηρίζει ως «Τροτσκισμό». Τα ποταπά ψεύδη και οι συκοφαντίες του Σταλινισμού παραμερίζονται από αυτόν τον κορυφαίο εχθρό του Σοσιαλισμού και της εργατικής τάξης. Κάνοντας έναν απολογισμό της πολιτείας του, ο Τσόρτσιλ προσπαθεί να δικαιολογήσει την πολιτική της κτηνώδους βίας που ασκεί, εξηγώντας τους κινδύνους που διέτρεχε η τάξη του λόγω της κατάστασης στην Ελλάδα. Ασφαλώς δεν αναφέρει πουθενά πως η γενική απεργία και ο ξεσηκωμός της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργατών και μεγάλων τμημάτων της μεσαίας τάξης στην Αθήνα προκλήθηκε από την αστυνομία, η οποία άναψε πυρ εναντίον αόπλων ανδρών, γυναικών και παιδιών. Ούτε λέει πως οι Έλληνες εργάτες είχαν πολλές πικρές μνήμες από τη φασιστική αστυνομία, η οποία χρησιμοποιήθηκε σαν εργαλείο καταπίεσης από το φασίστα δικτάτορα Μεταξά και έπειτα παρείχε τις υπηρεσίες της στον Χίτλερ.

Ενάντια στον «Τροτσκισμό», ενάντια στη Σοσιαλιστική Επανάσταση, ενάντια σε κάθε προσπάθεια των εργατών να πάρουν τον έλεγχο της κοινωνίας στα χέρια τους σε οποιαδήποτε χώρα, ο Τσόρτσιλ και η άρχουσα τάξη θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της συμμορίας των Ναζί.

Ο Τσόρτσιλ δε μπήκε άσκοπα στον κόπο, στην πρώτη του ομιλία για την Ελλάδα, να δικαιολογήσει την υποστήριξή του στον Μουσολίνι ενάντια στον κίνδυνο του Μπολσεβικισμού. Σήμερα, η άρχουσα τάξη διεξάγει τον ίδιο αγώνα ενάντια στον Μπολσεβικισμό στο όνομα του Τροτσκισμού, δηλαδή του γνήσιου επαναστατικού Κομμουνισμού.

Ο Βρετανός πρέσβης μη όντας ικανοποιημένος από τους φόνους και την τρομοκρατία που οργανώθηκαν υπό την αιγίδα του ενάντια στους εργάτες της Αθήνας και τους συνδικαλιστές - πιθανότατα υπό τις οδηγίες των βρετανικών αρχών - οργάνωσε στη συνέχεια μια αποκρουστική φάρσα: μια επιτροπή με το όνομα «Έλληνες Συνδικαλιστές» έσπευσε να τον ευχαριστήσει  για τη σωτηρία τους από την Κομμουνιστική τυραννία! Ατυχώς, οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές ήταν τόσο αδέξιοι και απρόσεκτοι που ανάμεσα στους λεγόμενους «συνδικαλιστές ηγέτες» ήταν και ο προεξέχων Κουίσλινγκ Κρόκος, ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με το Εργατικό Μέτωπο που οργάνωσε ο Μεταξάς, όταν έθεσε στην παρανομία τα συνδικάτα και συνέχισε τη δράση του ανενόχλητος υπό τον Χίτλερ. Οι υπόλοιποι είναι του ίδιου φυράματος και δεν έχουν κανένα δεσμό με τα ελληνικά συνδικάτα - τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών.

Και αυτοί οι ιμπεριαλιστές γκάνγκστερ, αφού ποδοπατούν κυνικά τις οργανώσεις των εργατών, προσπαθούν να πλασάρουν ύπουλα στους Βρετανούς εργάτες αυτούς τους φασίστες, ως «αντιπροσώπους» της ελληνικής εργατικής τάξης:

Ο στρατηγός Σκόμπι δεν αρκέστηκε στη συντριβή της γενικής απεργίας και της ένοπλης αντίστασης των εργατών στην Αττική, ούτε στην προστασίατων φασιστών από τη δικαιολογημένη οργή των εργατών, αλλά άρχισε να επιδεικνύει τις μαριονέτες του μπροστά στα μάτια των Ελλήνων εργατών και αγροτών. Η διαδήλωση στην Αθήνα, την οποία επιδοκίμασαν ο Σκόμπι και ο Τσόρτσιλ, παρουσιάστηκε από τον πρώτο ως διαδήλωση «Ελλήνων εργατών». Αλλόκοτοι εργάτες κρατώντας πορτραίτα του Βασιλιά Γεωργίου και επευφημώντας το Στρατηγό Ζέρβα, οργανωτή των βασιλοφρόνων φασιστικών συμμοριών -φώναζαν «καμία αμνηστία»! Στην πραγματικότητα ήταν διαδήλωση της αντεπανάστασης - όχι των εργατών - των ανθρώπων που υποστήριξαν την κυβέρνηση Κουίσλινγκ στην Ελλάδα και οι οποίοι θα διαδήλωναν υπέρ οποιουδήποτε θα τους προστάτευε από τους εργάτες. Είτε ήταν ο Χίτλερ είτε ο Τσόρτσιλ, για αυτούς ήταν ακριβώς το ίδιο. Η μοναδική τους επιθυμία ήταν να πάρουν εκδίκηση από τους ηττημένους εργάτες - ηττημένους όχι από αυτούς αλλά από τα Βρετανικά τανκς, αεροπλάνα και όπλα.

Πλαστήρας - ο παρεμβατικός

Ο Πλαστήρας, η επιλογή του Τσόρτσιλ για έναν «δημοκρατικό» πολιτικό, ηγείται της καπιταλιστικής αγέλης ενάντια στο ΕΑΜ. Μια εύστοχη επιλογή του Τσόρτσιλ. Ο Πλαστήρας οδήγησε τον Ελληνικό στρατό στην αντι-Μπολσεβική σταυροφορία που εξαπέλυσε ο Τσόρτσιλ το 1919. Έμαθε τη «δημοκρατία» του και πώς να αντιμετωπίζει τους εργάτες σαν Στρατηγός στη Λευκή Φρουρά του Ράγκλερ, η οποία πολέμησε ενάντια στον Κόκκινο στρατό και κρέμασε [και] βασάνισε δεκάδες χιλιάδες Ρώσους εργάτες και αγρότες. Μια συμβολική σύμπτωση! Ο Τσόρτσιλ και ο Πλαστήρας παραμένουν ίδιοι και απαράλλακτοι. Υπηρετούν τώρα τον ίδιο σκοπό με τότε: την εξάλειψη του Σοσιαλισμού και της εργατικής εξουσίας σε όποιο μέρος της Ευρώπης επικρατήσει.

Ο Πλαστήρας αρχικά έθεσε την πολιτική εξόντωσης του ΕΛΑΣ. Και γιατί όχι; Οι Βρετανικές δυνάμεις με τη στρατιωτική τους υπεροχή, θα κέρδιζαν στο τέλος και οι Έλληνες καπιταλιστές θα μπορούσαν τότε να επέμβουν και να συντρίψουν τους προδομένους εργάτες και αγρότες.

Ο Τσόρτσιλ αναμφίβολα υποστήριζε αρχικά αυτό το σχέδιο. Οι πρώτες του ομιλίες για το Ελληνικό ζήτημα αφού ξέσπασαν οι συγκρούσεις, φανερώνει αυτές τις προθέσεις του. Αλλά όταν έγινε ξεκάθαρο πως ο ΕΛΑΣ είχε την υποστήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργατών και των αγροτών - και για να τον καταστρέψουν θα απαιτούνταν μια μεγάλη εκστρατεία - ο Τσόρτσιλ έκρινε πως ήταν απαραίτητη η χρήση άλλων μέσων για να επιτύχει τους στόχους του. Μια τέτοια εκστρατεία που θα απαιτούσε 10 με 20 μεραρχίες - οι Ναζί τις είχαν και δε μπορούσαν να συγκρατήσουν τον Ελληνικό λαό - απειλούσε με πάρα πολλές επιπλοκές σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η αποστροφή των Βρετανών εργατών και στρατιωτών, φοβόταν πως θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε κάποιο είδος δράσης ενάντια στην βρετανική πολιτική στην Ελλάδα.

Μέσω της μαριονέτας του, του Πλαστήρα, ο Τσόρτσιλ ήδη ανάγκασε το ΕΑΜ να συνάψει εκεχειρία. Προς το παρόν έχει εγκαταλείψει το αίτημα για τον πλήρη αφοπλισμό του ΕΛΑΣ και του έχει επιτρέψει να διατηρεί τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Ελλάδας - αλλά των μη βιομηχανικών περιοχών. Τα λιμάνια και οι μεγάλες πόλεις είναι κάτω από τον έλεγχο της κυβέρνησης - μαριονέτας και των ένοπλων δυνάμεων του Βρετανικού ιμπεριαλισμού.

Έτσι, οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές έχουν το πάνω χέρι στην Ελλάδα και μπορούν τώρα να οργανώσουν τις δυνάμεις της αντεπανάστασης - τον λεγόμενο Ελληνικό στρατό - χωρίς εμπόδια, στην στρατηγικά και οικονομικά σημαντική περιοχή που έχουν καταλάβει.

Μετάφραση: Άγγελος Ηρακλείδης

Διαβάστε το δεύτερο και το τρίτο μέρος του άρθρου