ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ :

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ «ΔΙΚΑΙΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Το πρόγραμμα που ψηφίστηκε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ από 6.000 συνέδρους χωρίς καμία ουσιαστική αμφισβήτηση, επιβεβαίωσε την πλήρη υποταγή της πλειοψηφίας των στελεχών του κόμματος στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Εδώ θα περιοριστούμε στην παράθεση ορισμένων τμημάτων από ένα ολοκληρωμένο κείμενο μαρξιστικής κριτικής στο πρόγραμμα που θα κυκλοφορήσει σύντομα.

Σύμφωνα με το νέο του πρόγραμμα το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται το θαύμα. Να βάλει την αγορά να υπηρετεί τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το αντίστροφο. Όμως ο καπιταλισμός με ιστορία τριών αιώνων δεν μας έχει δώσει μέχρι σήμερα ούτε ένα παράδειγμα σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη όπου η αγορά να υπηρετεί τις ανάγκες των ανθρώπων. Ούτε ο μεγαλοκερδοσκόπος Τζώρτζ Σόρος δεν πιστεύει τέτοια πράγματα. Ας δούμε τι γράφει στο βιβλίο του «Η κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού» (εκδόσεις «Λιβάνης») : «..εάν δοθεί στις δυνάμεις της αγοράς πλήρης δικαιοδοσία ακόμη και σε αμιγώς οικονομικά και χρηματιστικά πεδία δράσης, θα δημιουργήσουν χάος και θα μπορούσαν τελικά να οδηγήσουν στην πτώση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.» Παραδέχεται δε ότι «..ο Μάρξ και ο Ένγκελς έδωσαν μια πολύ καλή ανάλυση του καπιταλιστικού συστήματος 150 χρόνια πριν, πρέπει να πω καλύτερη από μερικές απόψεις, από τη θεωρία των κλασσικών οικονομικών» 

Το πρόγραμμα συνεχίζει : «Χρειαζόμαστε ανάπτυξη που να στηρίζεται στις επενδύσεις και όχι στον υπερδανεισμό νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Το πρότυπο της ανταγωνιστικότητας που υπηρετούμε δεν στηρίζεται στην φθηνή εργασία» Αυτό δεν έχει ξαναγίνει! Μεγάλη μαγκιά! Καταρχήν, πρέπει να τονίσουμε ότι μόνο με επιδοτήσεις και δάνεια γίνανε επενδύσεις στην Ελλάδα. Ακόμα και στις ΗΠΑ οι επιχειρήσεις είναι κρατικοδίαιτες και «φεσωμένες».

Πιο συγκεκριμένα στην Ελλάδα το αγαπημένο σπορ της υγιούς επιχειρηματικότητας ήταν να κάνει επιχειρήσεις με «ξένα κόλλυβα». Η σχέση ιδίων κεφαλαίων προς τα ξένα στην καλύτερη περίπτωση ήτανε 1 προς 5 και στην χειρότερη 1 προς 10 ή και 1 προς 20. Κλασσικό παράδειγμα η ιστορία των παλιών και νέων προβληματικών επιχειρήσεων τις οποίες οι ιδιοκτήτες τους αφού τις «φέσωναν» μετά τις εγκατέλειπαν στην τύχη τους. Τα δικά τους τα λεφτά ή τα «τζογάριζαν» ή τα πήγαιναν Ελβετία και αγόραζαν νεοκλασικά στην Πλάκα...

Το πιο αξιοθαύμαστο παράδοξο είναι ότι σήμερα στην περίοδο της μεγάλης μετανάστευσης των επιχειρήσεων, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι μπορεί να επιτευχθεί «ανταγωνιστικότητα» χωρίς «φτηνή εργασία». Αυτό σημαίνει είτε ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη που ψήφισαν αυτό το πρόγραμμα ανακάλυψαν την λύση για τον τετραγωνισμό του κύκλου, είτε ότι εξαπατούν τον κόσμο ενόψει εκλογών.

Δεν έμαθαν τίποτα..

Ο Γιώργος φώναζε στο συνέδριο : «Μάθαμε από τα λάθη μας». Αμ δε! Όταν την περίοδο του 1981 - 1985 η κυβέρνηση της «Αλλαγής» έδωσε αυξήσεις και η «φθηνή εργασία» έγινε όχι και τόσο φθηνή, το κεφάλαιο απάντησε με επενδυτική αποχή. Αυτό ανάγκασε την κυβέρνηση του Αντρέα (πόσο μάλλον αυτή του Γιωργάκη) με πρωτεργάτη τον κύριο Σημίτη, αμέσως μετά τις εκλογές του 1985 να προχωρήσει σε μέτρα λιτότητας και να συγκρουστεί με τους εργαζόμενους. Έφτασε μέχρι το σημείο να διασπάσει της ΓΣΕΕ για να ικανοποιήσει το αίτημα του κεφαλαίου για φθηνή εργασία.

Από τότε εξηγούσαμε ότι σε μια ταξική κοινωνία με συγκρουόμενα συμφέροντα δεν μπορείς να τα έχεις καλά και με το κεφάλαιο και με τον εργάτη. Στο τέλος πρέπει να διαλέξεις με ποιόν θα συγκρουστείς με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ διάλεξε εδώ και χρόνια την σύγκρουση με τους εργάτες γι' αυτό και μπήκε πλήρως στην υπηρεσία των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Αλλά το πιο «κουφό» είναι το παρακάτω απόσπασμα : « Για το ΠΑΣΟΚ η υγιής και δυναμική επιχειρηματικότητα είναι ζωτικός παράγοντας  για δημιουργία πλούτου και ευημερία σε μια δίκαιη κοινωνία. Γι' αυτό είναι ανάγκη να ενταχθεί η διάσταση της επιχειρηματικότητας στην διδασκαλία της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης». Ούτε οι πιο ακραιφνείς υποστηρικτές τους καπιταλισμού δεν ψάλλουν τέτοιες δοξολογίες για την «επιχειρηματικότητα»...

Το πρόγραμμα επίσης σκοπεύει όπως διακηρύσσει να δημιουργήσει «ισχυρούς ελληνικούς ομίλους με πολυεθνικές συνεργασίες, ώστε να αναδειχθούν σε εθνικούς και περιφερειακούς πρωταθλητές». Όμως οι «ισχυροί όμιλοι» δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για τα πυροτεχνήματα του προγράμματος περί «δίκαιης αναδιανομής των φορολογικών βαρών», «δίκαιης κατανομής του μερίσματος ανάπτυξης» και «για προοπτική εργασίας στον άνεργο». Οι «ισχυροί όμιλοι» θέλουνε ελεύθερες απολύσεις, θέλουνε αύξηση των ωρών εργασίας και των ορίων συνταξιοδότησης ενώ θέλουν και την ανεργία σαν βασικό συστατικό λειτουργίας του συστήματος επειδή παραλύει τις γραμμές του εργατικού κινήματος και δεν του επιτρέπει να διεκδικεί καλύτερους όρους εργασίας.

Συμπερασματικά θα λέγαμε πως στην προσπάθειά της η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να κρύψει την φιλοκαπιταλιστική πολιτική της έχει φτιάξει ένα πρόγραμμα που θέλει να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, γι' αυτό άλλωστε είναι αντιφατικό και ασυνάρτητο. Είναι λοιπόν φανερό ότι αυτό το πρόγραμμα παρά τις περί αντιθέτου διακηρύξεις μπορεί να υπηρετήσει μόνο τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι των εργαζόμενων.