Η προδοσία από τους ηγέτες των Βρετανών Εργατικών

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η προδοσία των Ελλήνων εργατών από του ηγέτες του Εργατικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι σκανδαλώδης. Είπαν ψέματα στους εργάτες για τους πραγματικούς στόχους και τις προθέσεις του Τσόρτσιλ και της άρχουσας τάξης στον πόλεμο. Παραπλάνησαν τους εργάτες μιλώντας για «ελλιπή ενημέρωση» και «σύγχυση» του Τσόρτσιλ από τον Βρετανό πρεσβευτή και τους στρατιωτικούς εκπροσώπους στην Ελλάδα. Επαίσχυντος φανφαρονισμός! Ο Τσόρτσιλ μάλλον καταλάβαινε την κατάσταση καλύτερα από αυτούς. Και σαν σκληρός εκπρόσωπος της τάξης του, προφανώς φρόντιζε να φτάνουν στη Βρετανία οι «πληροφορίες» που αυτός επιθυμούσε, όπως παλαιότερα που είχε επινοήσει μια ανύπαρκτη εξέγερση στο Βέλγιο όταν βόλευε την  καταπιεστική πολιτική του με τη συνδρομή των εκεί βρετανικών στρατευμάτων.

Προετοιμάστηκε για  την εκστρατεία επίδειξης ισχύος και καταπίεσης διασπείροντας συστηματικά ψέματα, συκοφαντίες και παραποιήσεις. Ο Aneurin Bevan αποκάλυψε, κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Κοινοβούλιο, τις οδηγίες που είχαν δοθεί:

«Ο Πρωθυπουργός διέταξε, κατ' αρχάς, ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ να μην τυγχάνει καμίας επιβράβευσης στο BBC. Σε κάθε ιδιαίτερη περίπτωση, που θεωρείτο απαραίτητο να γίνουν εξαιρέσεις, θα έπρεπε να εξασφαλιστεί πρώτα η προσωπική του αποδοχή...»

Και αυτές οι οδηγίες δόθηκαν σε όλες τις Υπηρεσίες που είχαν σχέση με τις ελληνικές υποθέσεις από την Ανώτατη Πολιτική Δίοικηση Πολέμου στις 1 Αυγούστου 1944, δηλαδή μήνες πριν ξεσπάσει η σύρραξη!

Σαν μέλη της Βουλής, οι εργατικοί ηγέτες πρέπει να γνώριζαν τι συνέβαινε, αλλά παρέμεναν σιωπηλοί και δεν κατήγγειλαν τη συνωμοσία, η οποία προφανέστατα ετοιμαζόταν σε βάρος των Ελλήνων εργατών. Έτσι συμμετείχαν ως συνεργοί στα αντεπαναστατικά σχέδια του βρετανικού καπιταλισμού εναντίον των ευρωπαϊκών λαών. Και οι προδότες του Σταλινικού, του λεγόμενου «Κομμουνιστικού» ,κόμματος, ακόμα συνεχίζουν να υποστηρίζουν την κυβέρνηση του Τσόρτσιλ! Για να μην αναφέρει κανείς τον Aneurin Bevan και άλλους Εργατικούς αριστερούς, οι οποίοι δεν είχαν το κουράγιο να ψηφίσουν ενάντια στην κυβέρνηση, αφού αποκαλύφθηκαν οι προθέσεις της!

Έτσι, ενώ ο Τσόρτσιλ και η άρχουσα τάξη προετοιμάζονταν συστηματικά, με ψυχρούς ταξικούς υπολογισμούς, να συντρίψουν τους εργάτες στην Ευρώπη, οι Εργατικοί και οι Σταλινικοί ηγέτες έλεγαν στους εργάτες διάφορα παραμύθια σχετικά με την «εθνική ενότητα» και τα «συμφέροντα του έθνους». Ο Τσόρτσιλ και οι Τόρυς εξαπέλυαν μια συνεπή ταξική πολιτική υπέρ των συμφερόντων του Βρετανικού καπιταλισμού, ενώ οι Εργατικοί και οι Σταλινικοί ηγέτες επέτρεπαν οι εργάτες να βρίσκονται πάντα απροετοίμαστοι μπροστά στα γεγονότα.

Υποκριτικά το «Κομμουνιστικό» κόμμα παρότρυνε σε «διαμαρτυρίες» ενάντια στην κυβέρνηση, οι οποίες θα παραμείνουν σε κάθε περίπτωση κενές περιεχομένου. Αντιτίθεται και σαμποτάρει οποιαδήποτε πρόταση για δράση εναντίον των ραδιουργιών του Τσόρτσιλ. Κάνει έκκληση στον Βελζεβούλ να εναντιωθεί στο Σατανά - «Σε παρακαλώ Τσόρτσιλ μην εφαρμόζεις την πολιτική του Τσόρτσιλ»! Εξάλλου όλες οι «διαμαρτυρίες» του Κ.Κ. στοχεύουν στο να καθησυχαστούν τα ειλικρινή και ανυπόκριτα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Όταν ο Will Lawther, κάτω από την επιρροή της αντίδρασης των Βρετανών εργατών, πρότεινε οι Εργατικοί Υπουργοί να εγκαταλείψουν την Κυβέρνηση και το Εργατικό κίνημα, στην περίπτωση που η βρετανική επέμβαση στην Ελλάδα συνεχιζόταν, να οργανώσει Συμβούλια Δράσης, το Κ.Κ αντί να αξιοποιήσει την πρόταση σα βάση για μια καμπάνια μέσα στα συνδικάτα και την εργατική τάξη, παρέμεινε σιωπηλό. Ο Daily Worker (σημ. μετ.: καθημερινή εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος Βρετανίας - πρώτη ονομασία της σημερινής «Morning Star»), ο οποίος  ενώ δημοσίευε όλες τις φραστικές διαμαρτυρίες των Εργατικών, ακόμα και των Φιλελεύθερων εκπροσώπων, οι οποίες ήταν απολύτως κενές περιεχομένου, λογόκρινε προσεκτικά το λόγο του Lawther και ούτε που παρουσίασε τις προτάσεις του.

Στην Ελλάδα, ο ρόλος του Σταλινισμού ήταν ανάλογος. Ενώ η ελληνική άρχουσα τάξη προετοιμαζόταν να συντρίψει την εργατική τάξη, οι σταλινικοί ηγέτες προσπαθούσαν να παραπλανήσουν τους εργάτες με τον ίδιο μύθο της «εθνικής ενότητας». Πριν από τη γενική απεργία και την εξέγερση που προκλήθηκαν από τις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης μαριονέτας, αυτοί έκαναν ό,τι μπορούσαν για να συνθηκολογήσουν με την αντίδραση. Οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ στο Κοινοβούλιο αποδέχτηκαν ακόμα και την πρόταση για αφοπλισμό των δυνάμεών τους, ενώ η φασιστική βασιλική φρουρά στο βουνό και τα Τάγματα Ασφαλείας θα παρέμεναν οπλισμένα. Μόνο η αγανάκτηση και η πίεση των μαζών - οι οποίες αρνήθηκαν να θέσουν τους εαυτούς τους στο έλεος των χειρότερων εχθρών τους - ήταν αυτό που τους ανάγκασε να αποσυρθούν από τη συμφωνία.

Ήταν το ταξικό ένστικτο των εργατών, που είχαν μάθει από τις πικρές ημέρες του αντιναζιστικού αγώνα, το μάθημα που δίδαξαν οι Μαρξ και Λένιν, πως τα όπλα αντιπροσωπεύουν την εξουσία. Αυτό τους οδήγησε στην απόφαση να μην παραδώσουν τα όπλα τους. Ήταν οι κυρίως υπεύθυνοι για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη ναζιστική κατοχή και ήταν αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν στους καπιταλιστές - οι οποίοι είχαν τονωθεί ιδιαίτερα από τη μεταξική δικτατορία και είχαν συνεργαστεί με τους Κουίσλινγκς - να διατηρήσουν τον έλεγχο και να προετοιμάσουν το δρόμο για μία νέα δικτατορία.

Ο Στάλιν συνεχίζει να μην αντιδρά καθόλου στα γεγονότα, θεωρώντας πως η Βαρσοβία άξιζε την απώλεια της Αθήνας. Σαν αντάλλαγμα για τα σύνορα στην Πολωνία και μια κυβέρνηση υπάκουη στην εξωτερική πολιτική του Στάλιν - ενώ ο καπιταλισμός εκεί παραμένει  - και μια σφαίρα επιρροής στα Βαλκάνια, ο Τσόρτσιλ έλαβε πλήρη ελευθερία κινήσεων στην Ελλάδα. Μια κυνική παρασκηνιακή συμφωνία έχει στηθεί. Επιπλέον, ο Τσόρτσιλ καταλαβαίνει καλά πως ο Στάλιν φοβάται ιδιαίτερα μια επαναστατημένη Βαλκανική και τις επιπλοκές που θα προκαλέσει σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτός είναι ο λόγος που μπορεί να σαρκάζει περιφρονητικά τη γελοία σταλινική μαριονέτα, τον Willie Gallacher, όταν κάνει κάποια επιζήμια παρατήρηση.

Ο Τσόρτσιλ του είπε περιφρονητικά:

«Προφανώς η παρατήρηση που έκανα την προηγούμενη ημέρα στο αξιότιμο μέλος, τον κέντρισε βαθύτατα» (γέλια).

Η παρατήρηση είχε ως εξής:

«Gallacher (αναφορά., W. Fife):

Πρόκειται μήπως το ψήφισμα για την Ελλάδα να γίνει πιο ισορροπημένο και αξιόπιστο από αυτό που μας παρουσίασε [ο Τσόρτσιλ] πριν την ανακωχή;

Τσόρτσιλ:

«Ο κύριος Gallacher δεν πρέπει να ενθουσιάζεται ιδιαίτερα με αυτά τα ζητήματα, γιατί αλλιώς θα κινδυνεύει να κατηγορηθεί για τροτσκιστική παρέκκλιση προς στα αριστερά.» (γέλια)

 «Θα συνεχίσω να εξετάζω προσεκτικά την ακριβή πολιτική χροιά των θέσεων που υιοθετεί...»

Ο Τσόρτσιλ γνωρίζει το ρόλο του Gallacher και του Κ.Κ. - γνωρίζει πως ο Gallacher δεν είναι παρά ένας πράκτορας του Στάλιν και τον επαναφέρει στη γραμμή αποδοκιμάζοντάς τον επιδεικτικά. Ακόμα και μια υποκριτική αντιπολίτευση, η οποία απλά είχε σκοπό να παίξει το ρόλο μιας «...ακίνδυνης δικλείδας ασφαλείας για τους κομμουνιστές εργάτες» αντιμετωπίστηκε με δυσφορία!

Μετάφραση: Άγγελος Ηρακλείδης

Διαβάστε το πρώτο και το τρίτο μέρος του άρθρου