Το γεγονός φανερώνει πως μέσα στις λίγες ημέρες της επανάστασης – γιατί τέτοιο ήταν το ενστικτώδες αυτό κίνημα των ελληνικών μαζών – οι εργάτες και οι αγρότες οπλισμένοι και οργανωμένοι στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ έλεγχαν ολόκληρη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου μεγάλου μέρους της Αθήνας. Στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις, οι εργάτες είχαν αποκτήσει τον έλεγχο στις κατοικίες, στα εργοστάσια, στη διανομή των τροφίμων κλπ. Ο Λένιν ποτέ δεν κουραζόταν να τονίζει πως η εξουσία και το Κράτος, μπορούν να αναχθούν σε «οπλισμένα σώματα ανδρών». Πως αυτό που καθορίζει το ποια τάξη είναι στην εξουσία, είναι το ποια τάξη ελέγχει τα οπλισμένα σώματα των ανδρών. Ο Τσόρτσιλ και άλλοι αντιπρόσωποι του καπιταλισμού το καταλαβαίνουν πολύ καλά και γι’ αυτό (παρά την ύπαρξη υπάκουης Σοσιαλιστικής και Σταλινικής ηγεσίας στο Αντιστασιακό Κίνημα), εξαιτίας των δυνατοτήτων μιας οπλισμένης εργατικής τάξης, είναι τόσο επίμονοι στο θέμα του αφοπλισμού των εργατών και των αγροτών και απαιτούν τη δημιουργία «εθνικών» στρατών, δηλαδή στρατών στους οποίους οι αξιωματικοί και τα λοιπά στελέχη έχουν επιλεγεί από τους καπιταλιστές και βρίσκονται κάτω από τον απόλυτο καπιταλιστικό έλεγχο.

 

Έτσι, στην Ελλάδα  ο έλεγχος της κατάστασης βρισκόταν στα χέρια της εργατικής τάξης! Ήταν μια κατάσταση παρόμοια με την Παρισινή Κομμούνα και την Ισπανία του 1936, αν εξαιρέσει κανείς την ηγεσία, η οποία ήταν πολύ πιο φοβισμένη, ανίδεη και ύπουλη.

Αυτό που ήταν απαραίτητο να κάνουν ήταν να απαλλοτριώσουν την περιουσία των καπιταλιστών, να δημεύσουν τη γη των γαιοκτημόνων για τους αγρότες και να οργανώσουν ένα εργατικό κράτος με εργατική Κυβέρνηση!

Το γεγονός πως οι εργάτες ήθελαν να ανατρέψουν τον καπιταλισμό, καταδεικνύεται καθαρά από μια έκθεση που δημοσιεύτηκε στην Daily Telegraph στις 31 Ιανουαρίου 1945:

 

 «Κατά τις έντονες αθηναϊκές εβδομάδες πριν ξεσπάσει η εξέγερση του ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ολόκληρη η πόλη είχε γεμίσει με συνθήματα του ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων «ΕΚΔΙΚΗΣΗ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ» και «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ».

Καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης η μοναδική μέριμνα της ηγεσίας ήταν να συνθηκολογήσει με όρους που δε θα την εξέθεταν ολοκληρωτικά μπροστά στα μάτια της βάσης! Έτσι, όταν ο Τσόρτσιλ (σαν εκπρόσωπος του Βρετανικού ιμπεριαλισμού) – ο οποίος ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την επέμβαση στην Ελλάδα – κατέφθασε στην Αθήνα, δημοσίως του έπλεξαν ένα κολακευτικότατο εγκώμιο, παρόλο που ο ίδιος είχε σχεδιάσει το σφαγιασμό των Ελλήνων εργατών με κάθε λεπτομέρεια εδώ και πολύ καιρό.

Έκαναν έκκληση για συμβιβασμό: Ο Δαμασκηνός να γίνει αντιβασιλέας! Και ο Δαμασκηνός έγινε αντιβασιλέας και αμέσως κατήγγειλε το ΕΑΜ με τον αυστηρότερο τρόπο! Απαίτησαν εκλογές και η απαίτησή τους απορρίφθηκε, μέχρι έως ότου οι εργάτες πειθαρχήσουν και διαρραγεί το μέτωπό τους και εξασφαλιστεί η πλειοψηφία για μια «δημοκρατική» αντίδραση – στην περίπτωση που οι μάζες συνεχίσουν να μη δέχονται την επιστροφή του βασιλιά.

Σαν αναπόφευκτο αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής συμβιβασμού και συνθηκολόγησης απέναντι στην καπιταλιστική τάξη σε ένα κρίσιμο στάδιο του αγώνα, μεγάλα τμήματα ρεφορμιστών και φιλελευθέρων, ιδιαίτερα οι τελευταίοι, κινήθηκαν ανοιχτά προς την πλευρά της αντίδρασης. Τώρα οι ηγέτες του ΕΑΜ συνεχίζουν τις συζητήσεις, ξανά σχετικά με τη συμμετοχή τους στην καπιταλιστική κυβέρνηση. Το πιο πιθανό είναι να καταλήξουν σε κάποιου είδους συμφωνία που από τη μια θα ξεπουλάει τους εργάτες και από την άλλη θα διασώζει το κύρος της απέναντί τους. Παρά τον ηρωισμό των Ελλήνων εργατών και αγροτών, θα συντριβούν και θα προδοθούν στα χέρια των καπιταλιστών.

Ωστόσο η νίκη ήταν μέσα στα χέρια τους. Στους Βρετανούς στρατιώτες στην Ελλάδα δεν αρέσει να παίζουν το βρώμικο ρόλο του καταπιεστή του ελληνικού λαού.  Ένα κύμα τρόμου και αποστροφής διαπέρασε τη βάση της βρετανικής εργατικής τάξης. Αλλά οι φωνές για «δημοκρατία» και από τις δύο πλευρές προκάλεσαν σύγχυση σχετικά με το τι πραγματικά συνέβαινε. Ένα ξεκάθαρο ταξικό κάλεσμα για διεθνισμό, για εργατική αλληλεγγύη, θα αποκτούσε ολοένα και μεγαλύτερη συμπάθεια στη βάση των Βρετανών εργατών. Ο Gallacher με τρόπο υπενθύμισε στον Τσόρτσιλ πως αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οργανώνει έναν πόλεμο παρέμβασης ενάντια στην εργατική τάξη. Αλλά αυτή η ανταρσία του δεν κατάφερε να καταδείξει το γεγονός πως η παρέμβαση ενάντια στη Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε μόνο εξαιτίας της επαναστατικής Διεθνιστικής πολιτικής των Λένιν και Τρότσκι! Στην επέμβαση ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, κανένας καπιταλιστικός στρατός δεν  πείστηκε να συνεχίσει τον αγώνα ενάντια στους Ρώσους εργάτες. Τα ψεύδη και οι συκοφαντίες του Τσόρτσιλ είχαν αποδειχτεί παντελώς άχρηστα ενάντια στο όπλο των Μπολσεβίκων – τον επαναστατικό διεθνισμό. Στον αμερικάνικο στρατό έγινε ανταρσία, όπως επίσης και στον γαλλικό, τον γερμανικό και άλλους. Οι Βρετανοί στρατιώτες είχαν απαιτήσει να σταλούν πίσω στις χώρες τους. Αυτό συνέβη μόνο επειδή οι Μπολσεβίκοι, οι «Τροτσκιστές» όπως θα τους αποκαλούσε σήμερα ο Τσόρτσιλ, προχώρησαν στη σοσιαλιστική επανάσταση και έκαναν ταξικό κάλεσμα στους εργάτες και τους αγρότες του κόσμου. Σήμερα, ένα ταξικό κάλεσμα που θα επαναλαμβανόταν διαρκώς από τους Έλληνες εργάτες και αγρότες, θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα.

 

Οι Έλληνες εργάτες και αγρότες δε θα ξεχάσουν τα διδάγματα που φλέγουν τη συνείδησή τους, εφόσον οι Τροτσκιστές στην Ελλάδα (και το Κόμμα αν και μικρό, έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτά τα γεγονότα) τους εξηγούν διαρκώς το ρόλο του ρεφορμισμού και του Σταλινισμού σε όσα έχουν συμβεί. Μια προσωρινή ανάπαυλα θα επακολουθήσει για την ταξική πάλη, για να ξεσπάσει μόνο με μεγαλύτερη ακόμα ένταση κατά την επόμενη περίοδο. Οι μαρτυρικοί Έλληνες εργάτες θα μάθουν τα διδάγματα! Δε θα ξεχάσουν.

Η Ελλάδα δεν είναι το τέλος, αλλά μόνο η αρχή. Ο Τσόρτσιλ ετοιμάζεται ήδη να αντιμετωπίσει τους εργάτες στη Βόρεια Ιταλία που επαναστατούν. Η άρχουσα τάξη ετοιμάζεται να επιτεθεί στους Γερμανούς εργάτες μόλις πέσει ο Χίτλερ. Προετοιμάζονται να συντρίψουν την επανάσταση στην Ευρώπη την επόμενη περίοδο. Ακόμα και τώρα ο Τσόρτσιλ και η άρχουσα τάξη ετοιμάζονται να λύσουν τους λογαριασμούς τους και με τους Βρετανούς εργάτες!

Οι προχωρημένοι εργάτες της Ελλάδας και του υπόλοιπου κόσμου πρέπει να κατανοήσουν τα διδάγματα που προκύπτουν από αυτή σύγκρουση. Συμφωνίες και συμμαχίες με τους καπιταλιστές μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε καταστροφή και ήττα. Καμία υποστήριξη σε οποιοδήποτε τμήμα της καπιταλιστικής τάξης δε μπορεί να υπηρετήσει τα συμφέροντα των εργατών. Η ταξική συνεργασία σημαίνει παράδοση στους καπιταλιστές. Ο ρεφορμισμός και ο Σταλινισμός μπορούν μόνο να οδηγήσουν την ταξική μάχη σε νίκη των καπιταλιστών. Μόνο ένα Κόμμα που θα έχει την πολιτική του Επαναστατικού Κομμουνισμού μπορεί να οδηγήσει την εργατική τάξη στην Εξουσία!

 

Χτίστε την Τέταρτη Διεθνή που είναι η μόνη που ενώνει τους εργάτες όλων των χωρών κάτω από το σύνθημα: «Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!»