ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ - Πακιστάν: Υποστηρίξτε τους 3 Μαρξιστές υποψηφίους

έπειτα από πολλούς ενδοιασμούς και καθυστερήσεις στη σκιά της αιματηρής δολοφονίας της Μπεναζίρ Μπούτο και εκατοντάδων υποστηριχτών της, οι εκλογές για το Πακιστανικό Κοινοβούλιο προγραμματίστηκαν για τις 18 Φεβρουαρίου. Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο Λαλ Καν, εκδότης της μαρξιστικής εφημερίδας «The Struggle» («Ο Αγώνας») εξηγεί την παρούσα κατάσταση στο Πακιστάν. Το σίγουρο είναι ότι αυτές οι εκλογές διεξάγονται μέσα σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινωνικό και πολιτικό κλίμα από όλες τις προηγούμενες που έχουν γίνει στο Πακιστάν.

Σε αυτό το σύντομο κείμενο παρουσιάζουμε τρεις υποψήφιους βουλευτές που υποστηρίζονται από την «Καμπάνια Υπεράσπισης των Πακιστανικών Συνδικάτων» (PTUDC) και οι οποίοι υπερασπίζουν ένα γνήσιο σοσιαλιστικό πρόγραμμα. Είναι υποψήφιοι σε τρεις διαφορετικές περιοχές του Πακιστάν – από την προλεταριακή πόλη του Καράτσι έως τις «σκοτεινές» περιοχές του Γουαζιριστάν, στα σύνορα με το Αφγανιστάν – και διεξάγουν αγώνα για μια ταξική, προλεταριακή ψήφο ενάντια τόσο στους Ισλαμιστές φονταμενταλιστές, όσο και στα ανδρείκελα του ιμπεριαλισμού, διαθέτοντας πολύ μεγάλη λαϊκή υποστήριξη.

Η υποψηφιότητα των μαρξιστών καθιστά τις εκλογές τις 18^ης Φλεβάρη σημαντικές για τους εργάτες, τους αγρότες και για οποιονδήποτε αγωνιστή παλεύει σε όλο τον κόσμο ενάντια στην πείνα και την καταπίεση. Ο Μανζούρ Άχμεντ, ο Άλι Γουαζίρ και ο Ριάζ Λουντ παλεύουν για μια σοσιαλιστική ομοσπονδία της Νοτιασιατικής υποηπείρου και για τη νίκη της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης. Εάν οι εκλογές δε νοθευτούν, αυτοί οι υποψήφιοι έχουν μεγάλες πιθανότητες να κερδίσουν.

Φτωχοί άνθρωποι από ολόκληρο το Πακιστάν συγκεντρώνουν χρήματα για την υποστήριξη της καμπάνιας των μαρξιστών υποψηφίων. Οι μαρξιστές υποψήφιοι έχουν να συναγωνιστούν μερικούς από τους πλουσιότερους ανθρώπους του Πακιστάν. Χρειάζονται λοιπόν και τη βοήθειά μας. Για το λόγο αυτό σας καλούμε να διανέμετε όσο το δυνατό περισσότερο και ευρύτερα αυτή την έκκληση και το κείμενο που τη συνοδεύει. Οργανώστε συναντήσεις και εξηγείστε την κατάσταση στο Πακιστάν και τι υποστηρίζουν με το πρόγραμμα τους αυτοί οι τρεις υποψήφιοι. Αναδείξτε το ζήτημα στο συνδικάτο σας ή στο αριστερό πολιτικό σας κόμμα. Προετοιμαστείτε για δράσεις διαμαρτυρίας σε περίπτωση εκλογικής απάτης εναντίον τους.

«Οι μάζες ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στις εκκλήσεις μας»

Συνέντευξη με τον Λαλ Καν

- εκδότη της Μαρξιστικής Εφημερίδας «The Struggle» (Ο αγώνας)

- Ποια είναι η κατάσταση στο Πακιστάν μετά τη δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο;

Λαλ Καν : Ακόμα και πριν τη δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο η χώρα οδηγούνταν προς την αποσύνθεση και το χάος. Το καθεστώς έχει χάσει κάθε κοινωνική βάση. Προσπαθεί να επιβληθεί, αλλά είναι πολύ αδύναμο. Κρέμεται από μια κλωστή. Τα πράγματα εξελίσσονται πολύ γρήγορα. Η οικονομία καταρρέει, όχι μόνο από την άποψη των συνθηκών διαβίωσης. Το Πακιστάν παλεύει με ένα γιγαντωμένο έλλειμμα στον προϋπολογισμό και στο εμπορικό ισοζύγιο, όλοι οι δείκτες «χτυπάνε κόκκινο». Τα πράγματα πρόκειται να επιδεινωθούν σαν αποτέλεσμα του θανάτου της Μπεναζίρ. Υπήρξε τεράστια πίεση στο καθεστώς να προχωρήσει άμεσα σε εκλογές. Το καθεστώς δεν έχει σοβαρές πιθανότητες να τις κερδίσει. Εάν τις νοθεύσει θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη. Οι μάζες έχουν ήδη δείξει πως θέλουν να αλλάξουν την κοινωνία, όταν κατέλαβαν τους δρόμους του Πακιστάν για 48 ώρες μετά τη δολοφονία της Μπεναζίρ. Αυτό φανερώνει τη δυνατότητα των μαζών να προχωρήσουν στο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

- Πώς παρενέβησαν οι Μαρξιστές του “The Struggle” τις ώρες και τις ημέρες της δολοφονίας της ηγέτιδας του Πακιστανικού Λαϊκού Κόμματος (PPP);

Λαλ Καν : Αμέσως μετά τη δολοφονία οργανώσαμε μια συνάντηση με τους συντρόφους. Διακηρύξαμε πως εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για τη δολοφονία θα πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν. Εκδώσαμε ένα φυλλάδιο, το οποίο έθετε ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα που εξηγούσε πώς το τραγικό τέλος της Μπεναζίρ θα μπορούσε να τιμωρηθεί. Τμήματα του κράτους και οι πολιτικές του καθεστώτος βρίσκονται πίσω από τη δολοφονία. Προσπαθήσαμε να μετατρέψουμε τη θλίψη και την οδύνη σε θυμό και δύναμη, αγωνιζόμενοι εναντίον εκείνων που είναι υπεύθυνοι για τη δολοφονία και εναντίον εκείνου του συστήματος που έχει φέρει την πολιτική σε ένα τέτοιο σημείο βίας, με δολοφονίες και κάθε είδους έγκλημα και τρομοκρατία. Όλα αυτά αποτελούν τον κανόνα πλέον στην Πακιστανική πολιτική.

Από τότε και έπειτα οργανώσαμε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και διαδηλώσεις σε ολόκληρο το Πακιστάν, από το Κασμίρ μέχρι το Καράτσι και από την Κιέτα μέχρι τη Λαχόρη. Οι μάζες ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στις ανακοινώσεις και τις εκκλήσεις μας.

- Τι είδους αιτήματα διατυπώσατε;

Λαλ Καν: Δυο ημέρες πριν την άφιξη της στο Καράτσι, η Μπεναζίρ είχε στείλει γράμμα στον Μουσάραφ. Ονόμαζε διαφόρους ανθρώπους του κράτους και από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, οι οποίοι επιθυμούσαν να απαλλαγούν από την παρουσία της. Απαιτήσαμε αυτοί οι άνθρωποι να συλληφθούν άμεσα, να διωχθούν και να τιμωρηθούν για αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα.

Δεύτερον, θέσαμε το ζήτημα του σχηματισμού επιτροπών επαναστατικής αντίστασης και επιτροπών διαμαρτυρίας σε όλες τις γειτονιές και σε όλα τα χωριά. Μέσα από αυτό το δρόμο ολόκληρο το κίνημα θα μπορούσε να συντονιστεί και να οργανωθεί.

Τρίτον, απαιτήσαμε να υιοθετηθεί ξανά το ιδρυτικό πρόγραμμα του Λαϊκού Κόμματος του 1970 ως το πρόγραμμα του αγώνα της σημερινής γενιάς και για τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή είναι στην ηγεσία του Κόμματος. Απαιτήσαμε το Λαϊκό Κόμμα να έρθει στην εξουσία με ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα.

- Γνωρίζουμε πως ορισμένοι από τους υποψήφιους του PPP είναι επίσης ηγετικές φυσιογνωμίες του “The Struggle” ή επηρεάζονται από τις απόψεις του. Μπορείτε να μας δώσετε περισσότερες πληροφορίες για αυτούς;

Λαλ Καν : Όταν η Μπεναζίρ γύρισε πίσω, η κινητοποίηση των μαζών της έδωσαν περισσότερη δύναμη και αυτοπεποίθηση. Άρχισε να νιώθει το αίσθημα των μαζών και άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο ριζοσπαστική στις ομιλίες και το πρόγραμμά της. Τώρα πλέον, υπάρχουν αρκετοί αριστεροί υποψήφιοι που κατεβαίνουν με το ψηφοδέλτιο του PPP. Είναι περίπου 15 υποψήφιοι συνολικά, οι οποίοι θα υποστηρίξουν ένα αριστερό πρόγραμμα σε αυτές τις εκλογές και πιθανά θα εκλεγούν.

- Έχετε αντιμετωπίσει προβλήματα με την κρατική καταπίεση και τους φασίστες;

Λαλ Καν : Αμέσως μόλις εκδώσαμε την πρώτη μας ανακοίνωση, υπάλληλοι των Πακιστανικών Μυστικών Υπηρεσιών ήρθαν στα γραφεία μας. Ανέκριναν και παρενόχλησαν συντρόφους μας, αλλά αυτοί έμειναν ακλόνητοι. Στην προεκλογική εκστρατεία στο Καράτσι οι τραμπούκοι της φασιστικής MQM, μιας οργάνωσης που φτιάχτηκε από τον πρώην δικτάτορα Ζια- Ουλ Χακ, προσπάθησαν να απαγάγουν ένα από τα στελέχη μας, ενώ άσκησαν βία εναντίον άλλων συντρόφων. Διαμαρτυρηθήκαμε για αυτό. Λόγω της υποστήριξης των πακιστανικών συνδικάτων και αριστερών αγωνιστών από όλο τον κόσμο, ήμασταν σε θέση να τους νικήσουμε.

- Τι θα συμβεί κατά την ημέρα των εκλογών;

Λαλ Καν : Στο Πακιστάν τα πράγματα είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθούν. Ακόμα και μια ημέρα είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα για την Πακιστανική πολιτική. Μπορούν να συμβούν πολλά πράγματα, πολλά γεγονότα. Τμήματα του κράτους μπορεί να προχωρήσουν σε νέες βομβιστικές επιθέσεις, περισσότερες τρομοκρατικές ενέργειες για να καθυστερήσουν τις εκλογές, επειδή φοβούνται τις εκλογές.

Εάν το PPP κερδίσει τις εκλογές, ο Μουσάραφ θα πρέπει να παραιτηθεί και να φύγει από τη χώρα. Οι μάζες θα πάνε στις κάλπες κατά χιλιάδες για να βγάλουν το PPP στην κυβέρνηση. Ελπίζουν πως το PPP θα αλλάξει τη ζωή τους, την βουτηγμένη στη μιζέρια και την ακραία φτώχεια, την ακρίβεια, τις αρρώστιες, την ανεργία και τον αναλφαβητισμό. Αυτό θα προκαλέσει μεγάλη πίεση στην ηγεσία του PPP. Πιθανότατα το PPP να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία. Αυτό θα αναγκάσει την ηγεσία να έρθει στην εξουσία ωθούμενη να εφαρμόσει το πρόγραμμα που απαιτούν οι μάζες. Αυτό θα δημιουργήσει μια προεπαναστατική κατάσταση στο Πακιστάν.

- Μιλάς για μια σοσιαλιστική επανάσταση στο Πακιστάν, που είναι μια καθυστερημένη, ημι-φεουδαρχική, ισλαμική χώρα. Πιστεύεις πως αυτό είναι εφικτό;

Λαλ Καν : Εάν δείτε την ιστορία του Πακιστάν, υπάρχει η επανάσταση του 1968-69. Αυτή ήταν μια σοσιαλιστική επανάσταση! Ο λαός όχι μόνο αμφισβήτησε το κυρίαρχο καθεστώς, αλλά και τις σχέσεις ιδιοκτησίας. Όταν ο Ζουλφικάρ Μπούτο έδωσε στο Κόμμα το σοσιαλιστικό του πρόγραμμα, το γεγονός αυτό έκανε το PPP το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στην ιστορία του Πακιστάν. Στα ιδρυτικά κείμενα του κόμματος είναι γραμμένο ξεκάθαρα πως ο τελικός στόχος του κόμματος είναι η επίτευξη μιας αταξικής κοινωνίας. Αυτό το πρόγραμμα σήμαινε πως το κόμμα είχε μεγαλύτερη υποστήριξη και περισσότερες ψήφους στην ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν, από οποιοδήποτε άλλο Ισλαμικό Κόμμα στην Ιστορία. Είναι επίσης ξεκάθαρα γραμμένο στο Μανιφέστο και σε άλλα ιδρυτικά κείμενα. Ο Σοσιαλισμός ήταν το κυρίαρχο πολιτικό σύνθημα και η τάση στο Πακιστάν εκείνη την περίοδο. Τώρα αυτή η τάση θα αναπτυχθεί ακόμα πιο δυναμικά και με πολύ μεγαλύτερη ορμή!

Μανζούρ Αχμέντ : ο βουλευτής που έφερε την ελπίδα

Στις Πακιστανικές γενικές εκλογές του 2002, ο σύντροφος Μανζούρ Άχμεντ, συμμετέχοντας στο ψηφοδέλτιο του PPP στην εκλογική περιφέρεια του Καζούρ, κέρδισε μία θέση στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Το Καζούρ είναι μια πόλη ρημαγμένη από τα βυρσοδεψεία. Χημικά από τα βυρσοδεψεία έχουν διηθηθεί στον υδροφόρο ορίζοντα. Οι φτωχοί άνθρωποι που δε μπορούν να αντέξουν το κόστος της αγοράς εμφιαλωμένου νερού, υποφέρουν από κάθε είδους ασυνήθιστες αρρώστιες και σωματικές παραμορφώσεις. Ο Μανζούρ ανέτρεψε τις προβλέψεις του συνόλου των πολιτικών αναλυτών στο Πακιστάν, κερδίζοντας στις εκλογές τρεις από τους πλουσιότερους ανθρώπους της χώρας, παρόλο που αυτοί ξόδεψαν δισεκατομμύρια ρουπίες κατά την εκλογική τους καμπάνια. Ο αριθμός των ψήφων για τους φονταμενταλιστές ήταν αμελητέος.

Ο βασικός λόγος για αυτή τη νίκη ήταν πως η καμπάνια του συντρόφου Μανζούρ έγινε σε επαναστατική, ταξική βάση. Υποσχέθηκε πως θα διεξάγει έναν ασυμφιλίωτο αγώνα προωθώντας τη σοσιαλιστική επανάσταση. Μετά τη νίκη του, ο Μανζούρ εργάστηκε ακούραστα για να αξιοποιήσει το κοινοβουλευτικό βήμα στον αγώνα για τα συμφέροντα των εργατών, των αγροτών και του υπόλοιπου φτωχού λαού. Αυτό το γεγονός του προσφέρει μια σταθερή βάση για την επανεκλογή του στις επόμενες εκλογές.

Ως επαναστάτης σοσιαλιστής σε ένα αστικό κοινοβούλιο βρέθηκε κάτω από τεράστια πίεση, από όλες τις πλευρές. Αρχικά οι κυβερνώντες προσπάθησαν να εξαγοράσουν τον σύντροφο Μανζούρ, προσφέροντας του έναν υπουργικό θώκο. Έπειτα του προσέφεραν ένα τεράστιο ποσό σε μετρητά. Ο Μανζούρ όμως παρέμεινε σταθερός. Συνέχισε να αγωνίζεται εντός και εκτός του κοινοβουλίου για τα δικαιώματα των εργαζόμενων μαζών, ενάντια στην πείνα, την ανεργία, την αύξηση των τιμών, τις ιδιωτικοποιήσεις και το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα γενικά. Πολέμησε σε κάθε μάχη με επαναστατική ειλικρίνεια και θάρρος.

Οι εργάτες και οι συνδικαλιστές στο Πακιστάν και σε όλο τον κόσμο τον γνωρίζουν σαν πρόεδρο της «Καμπάνιας για την Υπεράσπιση των Πακιστανικών Συνδικάτων» (PTUDC), αλλά και λόγω της ακούραστης συμμετοχής του σε εργατικές κινητοποιήσεις και του ρόλου που έπαιξε στην οργάνωση εργατικών συνεδρίων για την ενίσχυση της συνεργασίας και της ενότητας του κατακερματισμένου συνδικαλιστικού κινήματος.

Είναι επίσης γνωστός λόγω της πρόσκλησης που δέχτηκε από τον Ούγκο Τσάβες για να πάει στη Βενεζουέλα και εξαιτίας των προσπαθειών του για την προσέγγιση ανάμεσα στους εργαζόμενους της Ινδίας και του Πακιστάν.

Μετά τον τρομερό σεισμό στο Κασμίρ το 2005, ο Μανζούρ Άχμεντ ήταν ο βασικός οργανωτής των πέντε επαναστατικών καραβανιών που σκοπό είχαν τη δημιουργία καταυλισμών με ιατρική υποστήριξη στις περιοχές που είχαν καταστραφεί ολοσχερώς και την ενθάρρυνση του λαού του Κασμίρ να πάρει την τύχη του στα χέρια του. Τα επαναστατικά καραβάνια μπόρεσαν να φτάσουν σε κάθε γωνιά των καταστραμμένων περιοχών του Πακιστανικού Κασμίρ, εκθέτοντας τη σαπίλα του στρατιωτικού καθεστώτος.

Κάθε χρόνο, η ομιλία του για τον προϋπολογισμό στο Κοινοβούλιο θορυβούσε τους αξιωματούχους της εξουσίας. Κανένας βουλευτής στην ιστορία του Πακιστανικού κοινοβουλίου δεν παρουσίασε τόσες προτάσεις και νομοσχέδια για ζητήματα της εργατικής τάξης. Και αυτή τη φορά στις εκλογές έχει να αντιμετωπίσει μια γυναίκα που είναι μια από τις μεγαλύτερες βιομηχάνους του Πακιστάν. Η οικογένειά της είναι γνωστή για την εκμετάλλευση των εργατών στις βιομηχανίες της και για την χρηματοδότηση αντεργατικών νόμων και αντεπαναστατικών κινημάτων στη χώρα.

Για ακόμα μια φορά η εκλογική περιφέρεια του Μανζούρ έχει γίνει το πεδίο της μάχης ανάμεσα σε φιλεργατικούς και αντεργατικούς υποψηφίους. Οι εργάτες και οι φτωχές μάζες της περιοχής υποστηρίζουν θερμά το σύντροφο Μανζούρ. Οι αντίπαλοί του χρησιμοποιούν κάθε διαθέσιμο μέσο εναντίον του. Ωστόσο, κάθε πράξη αυτών των αντεπαναστατικών στοιχείων λαμβάνει εντυπωσιακή απάντηση από τις μάζες υπό την ηγεσία των Μαρξιστών του Καζούρ.

Μετά τις εκλογές της 18^ης Φεβρουαρίου, ο αγώνας θα μπει σε νέα φάση. Θα γίνει φανερό πως το προβλήματα των εργατών δε μπορούν να επιλυθούν μόνο με τις εκλογές. Οι εργαζόμενοι θα αναζητήσουν νέους δρόμους για να εκφράσουν τις επαναστατικές τους προσδοκίες. Αυτή η νέα φάση της ταξικής πάλης θα αναδείξει το ρόλο του συντρόφου Μανζούρ μέσα στις νέες συνθήκες.

Αλί Γουαζίρ : αντιμετωπίζοντας τους Ταλιμπάν

Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες προεκλογικές εκστρατείες του Πακιστάν συμβαίνει στο Νότιο Γουαζιριστάν. Ενώ ο πόλεμος ανάμεσα στον Πακιστανικό Στρατό και τους Ταλιμπάν είναι σε εξέλιξη σε μια από τις φτωχότερες περιοχές της χώρας, ο Μαρξιστής Αλί Γουαζίρ κερδίζει εκτεταμένη υποστήριξη για ένα επαναστατικό πρόγραμμα. Το Νότιο Γουαζιριστάν είναι μια από τις Ομοσπονδιακά Διοικούμενες Φυλετικές Περιοχές. Ευρισκόμενη στα σύνορα με το Αφγανιστάν, αυτή η περιοχή έχει μακρά ιστορία μαχών και πολέμων. Το φυλετικό σύστημα και η απουσία οποιασδήποτε κοινωνικής υποδομής και δρόμων, συνδυάζονται με την παρουσία των πιο μοντέρνων όπλων, δορυφορικής τηλεφωνίας και μεγάλων τζιπ. Η γιγαντιαία παρουσία του Πακιστανικού στρατού υποστηρίζεται από Αμερικανικές αεροπορικές επιθέσεις. Δεν είναι όμως σε θέση να κερδίσουν τους Ταλιμπάν, οι οποίοι διαθέτουν ένα μεγάλο μέρος των τεράστιων εσόδων του εμπορίου του Αφγανικού οπίου. Το Αφγανιστάν παρέχει πάνω από το 90% του συνολικού παγκόσμιου αποθέματος του κόσμου. Η αξία του υπολογίζεται ίση με τις εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας!

Η «τζιχάντ του δολαρίου» που προωθήθηκε από τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ενάντια στη Σοβιετική Ένωση κατά τη δεκαετία του 1980, ενίσχυσε τον φονταμενταλισμό, ο οποίος τώρα έχει γίνει ένα τέρας. Ο φτωχός λαός της περιοχής, είναι εγκλωβισμένος στο πεδίο της άγριας μάχης ανάμεσα στο Πακιστανικό κράτος και τους φονταμενταλιστές.

Οι φυλές των Μεσούντ και των Γουαζίρ που κυριαρχούν σε αυτή την περιοχή διαθέτουν πολύ πλούσια κουλτούρα και παράδοση. Και οι δύο φυλές έχουν τους χαρακτηριστικούς χορούς τους, οι οποίοι σημαδεύουν τις διάφορες γιορτές τους.

Ωστόσο, οι κληρικοί επιβάλλουν τη θέλησή τους, ενώ ο Πακιστανικός στρατός απειλεί το λαό με διαρκείς κατ’ οίκον έρευνες και απαγορεύσεις κυκλοφορίας. Ο πόλεμος και η τρομοκρατία έχουν μετατρέψει την περιοχή σε πραγματική κόλαση.

Σε αυτή την κατάσταση ο Αλί Γουαζίρ είναι υποψήφιος στις εκλογές της περιφέρειας NA-41, η οποία περιλαμβάνει τις περιοχές Γουάνα, την πρωτεύουσα του Νότιου Γουαζιριστάν, μαζί με τις περιοχές Τιαράζα, Μπιρμάλ και Τρικέλ. Αυτή η επαρχία έχει 64.170 άνδρες και 29.907 γυναίκες ψηφοφόρους που θα ψηφίσουν σε 78 εκλογικά κέντρα, εφόσον οι εκλογές γίνουν στις 18 Φεβρουαρίου.

Ο Αλί Γουαζίρ έγινε Μαρξιστής όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο «Γκομάλ». Ο πατέρας του, βουλευτής του Εθνικού Κοινοβουλίου, δολοφονήθηκε. Τα συνθήματα στις αφίσες του Αλί Γουαζίρ είναι: «Εμείς οι εκμεταλλευόμενοι έχουμε κηρύξει πόλεμο ενάντια στους πλούσιους» και «Ψωμί, Ειρήνη, Εργασία – Παιδεία, Υγεία, Ευημερία». Στις συγκεντρώσεις τους έχει εξηγήσει πως η μοναδική εναλλακτική λύση στον πόλεμο και την καταστροφή είναι μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Έχει πάρει θέση τόσο ενάντια στο Πακιστανικό κράτος όσο και στους Μουλάδες και έχει υποστηρίξει πως μόνο ο ταξικός πόλεμος και όχι ο θρησκευτικός ή ο εθνικός πόλεμος, μπορεί να φέρει ευημερία. Στις εκλογές του 2002 ο Μαουλάνα Μαλίκ κέρδισε την έδρα του ως ανεξάρτητος υποψήφιος, λαμβάνοντας 8005 ψήφους. Ο Μαουλάνα Μαλίκ είναι οπαδός του Φαζλ-ουρ Ρεχμάν, ενός από τους πιο αφοσιωμένους υποστηριχτές των Ταλιμπάν. Ο Φαζλ-ουρ Ρεχμάν ήταν ο ηγέτης της αντιπολίτευσης στην τελευταία Εθνοσυνέλευση. Προστατεύει πολλές θρησκευτικές σχολές, τις «Μαντράσας», οι οποίες «παράγουν» τους Ταλιμπάν. Τώρα πια ο λαός έχει κουραστεί να ακούει τα υποκριτικά αντικρατικά κηρύγματα αυτών των μουλάδων, αφού η προηγούμενη εμπειρία έχει δείξει πως αυτοί οι ίδιοι μουλάδες είναι ανδρείκελα των Πακιστανικών Μυστικών Υπηρεσιών (ISI). Οι ήδη άθλιες συνθήκες ζωής έχουν χειροτερέψει τους τελευταίους μήνες και σε βασικά προϊόντα, όπως το αλεύρι, υπάρχει έλλειψη. Ο λαός μεταναστεύει. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του BBC στη γλώσσα των Ούρντου, ο Νουρ Αλί, από την περιοχή Τιαράζα στο Νότιο Γουαριχιστάν, είπε σε έναν ανταποκριτή πως «τα αποθέματα τροφίμων έχουν τελειώσει στην περιοχή. Ο λαός δε μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να φύγει. Ο λαός δε μπορεί να ανεχτεί άλλο τα προβλήματα του Γουαζιριστάν, αλλά η κυβέρνηση έχει κλείσει τους δρόμους για τους φτωχούς ανθρώπους».Ένα άλλο άτομο, ο Μκαριμπ, που είναι οδηγός, είπε στον ανταποκριτή του BBC στην περιοχή Ταανκ κοντά στο Μανζάι, πως «ο στρατός έχει καταλάβει περισσότερα από δώδεκα φορτηγά με αλεύρι κοντά στο Μανζάι και έχουν ρίξει τους οδηγούς στη φυλακή».

Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η προεκλογική καμπάνια του συντρόφου Αλί Γουαζίρ με τη ξεκάθαρη σοσιαλιστική εναλλακτική λύση, κερδίζει μεγάλη υποστήριξη. Εάν οι εκλογές διεξαχθούν κανονικά σε αυτή την περιοχή, τότε ο σύντροφος έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες επικράτησης απέναντι σε αντιπάλους που υποστηρίζονται από τους μουλάδες και τους εθνικιστές.

Η παρούσα κατάσταση στην περιοχή μετά τις πρόσφατες επιθέσεις από τους Ταλιμπάν στα οχυρά της «Σαραγκόχα» και «Σίπλα Τοι» έχει αυξήσει σημαντικά το ρίσκο που παίρνουν οι σύντροφοι για την ασφάλεια τους, παίρνοντας μέρος στην προεκλογική εκστρατεία του Γουαζίρ. Οι πιθανότητες να γίνουν οι εκλογές σε αυτήν την περιοχή λιγοστεύουν καθημερινά. Είναι φανερό πως μία πτέρυγα των Μυστικών Υπηρεσιών επιθυμεί τη διάχυση φονταμενταλιστικών ταραχών σε ολόκληρη τη χώρα, ώστε να κρατήσουν τις μάζες μακριά από την πολιτική διαδικασία. Οι βομβιστικές επιθέσεις στην Εμπορική Οδό στη Λαχόρη και στην Πεσαγουάρ είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας.

Η εκστρατεία του Αλί Γουαζίρ έχει επίσης επιρροή σε γειτονικές εκλογικές περιφέρειες. Ο υποψήφιος του Πακιστανικού Λαϊκού Κόμματος (PPP) στην εκλογική περιφέρεια NA-25, Τάανκ, είναι ο φίλος του «Struggle» Νταουάρ Κούντι, ο οποίος είναι αντίπαλος με τον αδερφό του φονταμενταλιστή Φαζλ-ουρ Ρεχμάν. Τα συνθήματα που έγραψε η ομάδα της προεκλογικής εκστρατείας του Νταουάρ Κούντι στους τοίχους της πόλης Τάανκ είναι παρόμοια με αυτά του Αλί Γουαζίρ : «Ο Σοσιαλισμός είναι η οικονομία μας» και «Θέλουμε το τέλος του Φεουδαλισμού και του Καπιταλισμού». Ο Νταουάρ Κούντι αναμένεται να κερδίσει την έδρα με μεγάλη διαφορά. Οι σύντροφοι του «Struggle» παίζουν κεντρικό ρόλο στην καμπάνια του στην περιφέρεια NA-25. Ο Νταουάρ Κούντι κερδίζεται στις σοσιαλιστικές ιδέες κάθε μέρα όλο και περισσότερο.

Ριάζ Λουντ – ένας μεταλλεργάτης υποψήφιος

Έντεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν και 50 τραυματίστηκαν στις 14 Ιανουαρίου στη Κουανταμπάντ, τη βιομηχανική περιοχή του Καράτσι, όταν μια βόμβα εξερράγη σε ένα υπαίθριο παζάρι κοντά στο εργοστάσιο επεξεργασίας υφασμάτων. Η περιοχή βρίσκεται στην εκλογική περιφέρεια ΝΑ-257, την πιο προλεταριακή περιοχή του Πακιστάν. Η βομβιστική ενέργεια δείχνει τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο Ριάζ Λουντ, από τη στιγμή που τόλμησε να γίνει ο μοναδικός υποψήφιος που θα αντιμετωπίσει τη φασιστική MQM στην εκλογική αυτή περιφέρεια.

Το σύνθημα στην αφίσα του λέει, «Εμείς οι εκμεταλλευόμενοι κάνουμε πόλεμο ενάντια στους πλουσίους». Αυτό το σύνθημα έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές στο φτωχό λαό της περιφέρειας. Η περιφέρεια αυτή, ιστορικά, είναι ένα οχυρό για το PPP, αλλά οι δυνάμεις της μαύρης αντίδρασης έχουν κερδίσει πολύ έδαφος τα τελευταία χρόνια. Αυτές οι αντιδραστικές δυνάμεις, οι προστατευόμενες από το κράτος, χρησιμοποιούσαν ανέκαθεν την τακτική του εκφοβισμού και της τρομοκρατίας για να κρατήσουν τις μάζες μακριά από τις πολιτικές διαδικασίες. Βασικές βιομηχανικές μονάδες του Πακιστάν βρίσκονται μέσα σε αυτή την περιφέρεια. Οι περισσότερες μεγάλες υφαντουργικές μονάδες στη χώρα βρίσκονται στην περιοχή αυτή, μαζί με άλλες βιομηχανίες - κλειδιά, όπως η «General Tyre» και το Πακιστανικό εργοστάσιο βιομηχανικού εξοπλισμού. Το λιμάνι Μπιμ Κουασίμ, η βασική αρτηρία της Πακιστανικής οικονομίας, είναι επίσης εκεί. Τα εργοστάσια επεξεργασίας μετάλλου βρίσκονται ακριβώς δίπλα στην περιφέρεια αυτή.

Ο σύντροφος Ριάζ Λουντ έχει εκεί μεγάλη παράδοση συνδικαλιστικής δράσης. Καθοδήγησε έναν αποφασιστικό αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της βιομηχανίας μ&ep