O ΤΣΑΒΕΣ ΕΠΑΝΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ SIDOR : ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ

 
Πριν λίγες εβδομάδες ο αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Καριζάλεζ ανακοίνωσε την απόφαση του πρόεδρου Ούγκο Τσάβες να επανεθνικοποιήσει το μεγάλο εργοστάσιο χάλυβα SIDOR. Η απόφαση πάρθηκε καθώς η αργεντινοϊταλική πολυεθνική εταιρεία «Technit» που κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών της SIDOR, αρνήθηκε να κάνει παραχωρήσεις στους εργάτες κατά τις σχετικές διαπραγματεύσεις. Οι εργάτες της SIDOR πάλευαν πάνω από 15 μήνες για βελτιώσεις στους μισθούς, στις συνθήκες εργασίας, στην ασφάλεια, όσο και στην περίθαλψη.

Η SIDOR ιδιωτικοποιήθηκε το 1997 υπό την κυβέρνηση του Καλντέρα. Η «Technit» πλούτισε μέσα από την υπερεκμετάλλευση των εργατών, γεγονός  που  οδήγησε στην σημαντική αύξηση των θανάτων και των ατυχημάτων στον χώρο εργασίας και στην εξαθλίωση των ορών εργασίας.

Όταν ο Τσάβες έκανε το κάλεσμα για εθνικοποίηση όλων των εταιρειών που είχαν ιδιωτικοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2007, οι εργάτες απάντησαν με αυθόρμητες κινήσεις και σηκώνοντας την σημαία της Βενεζουέλας πάνω από τις εγκαταστάσεις της SIDOR. Απαιτούσαν την εθνικοποίησή της. Τελικά μετά από πολλές διαπραγματεύσεις και πιέσεις από την κυβέρνηση του Κίρχνερ στην Αργεντινή έγινε συμφωνία μεταξύ της εργοδοσίας και της κυβέρνησης της Βενεζουέλας. Η εταιρεία δεσμεύτηκε να πουλά τα προϊόντα της στις προτεινόμενες τιμές και σαν αντάλλαγμα δεν θα γινόταν η εθνικοποίηση. Ήταν μια συμφωνία που δεν θα μπορούσε να τηρηθεί, αφού καθ’ όλη την διάρκεια των 15άμηνων διαπραγματεύσεων, η εταιρεία διατηρούσε μια ιδιαίτερα προκλητική στάση. Τελικά η υπομονή των εργατών εξαντλήθηκε και ξεκίνησαν μια σειρά στάσεων εργασίας τους μήνες Ιανουάριο ως τον Μάρτιο.

Ποια ήταν η απάντηση του Υπουργείου Εργασίας; Πρώτα απ’ όλα προσπάθησε να επιβάλλει μια δεσμευτική διαιτησία για τους εργάτες. Μετά στάλθηκε η Εθνική Φρουρά να καταστήλει, στις 14 Μαρτίου, την απεργία των εργαζομένων. Αρκετούς τους συνέλαβαν, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου του συνδικάτου, ενώ πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια των επιθέσεων. Οι εργάτες κι ο υπόλοιπος λαός γενικά στην περιοχή, απάντησαν οργανώνοντας εκδηλώσεις αλληλεγγύης και περιφρούρηση των απεργιών, ενώ απειλούσαν και με απεργίες συμπαράστασης και σε άλλα εργοστάσια.

Αυτή ήταν η πιο σοβαρή σύγκρουση μεταξύ εργατών και της Εθνικής Φρουράς κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Τσάβες και αυτή ακριβώς είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επανάσταση στην Βενεζουέλα, δηλαδή η αναγκαιότητα κατάργησης του παλιού κρατικού μηχανισμού που δημιουργήθηκε πριν από 200 χρόνια για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

Οι εργαζόμενοι όμως έμειναν ενωμένοι και αντιστάθηκαν στις πιέσεις της εταιρείας. Στις 4 Απριλίου κατέβηκαν σε απεργία ξανά ενάντια στην εταιρεία και τις βιαιοπραγίες του Υπουργείου Εργασίας και κατευθύνθηκαν προς το Μπολιβαριανό Πανεπιστήμιο, όπου ο πρόεδρος Τσάβες συμμετείχε σε εκδήλωση αποφοίτησης και απαίτησαν ακρόαση. Σαν αποτέλεσμα των πιέσεων που ασκήθηκαν, ο Τσαβες παρενέβει σε ζωντανό πρόγραμμα της τηλεόρασης στις 6 Απριλίου για να πάρει θέση και δήλωσε ότι μια επαναστατική κυβέρνηση πρέπει να απαιτήσει από κάθε εταιρεία, να συμμορφωθεί με τους νομούς της Βενεζουέλας. Πρόσθεσε ακόμα  ότι η κυβέρνηση του είναι κυβέρνηση που σέβεται τον μαρξισμό και την μαρξιστική μέθοδο και είναι μια φιλεργατική κυβέρνηση που ξέρει πώς να πάρει τα κατάλληλα μέτρα. Η παρέμβαση του πρόεδρου Τσαβες ήταν στην πραγματικότητα ένα χαστούκι προς τον τοπικό κυβερνήτη και πάνω από όλα στον υπουργό εργασίας Ριβέρο που ανήκει στην δεξιά πτέρυγα του μπολιβαριανού κινήματος.

H SIDOR δεν είναι μια μικρή χρεωκοπημένη εταιρεία που εθνικοποιείται, αλλά η μοναδική πηγή χάλυβα σε όλη τη χώρα και η τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία παράγωγης σε όλη την Λ. Αμερική. Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η εθνικοποίηση προέρχεται από την πίεση που άσκησαν οι εργαζόμενοι μέσα από τους αγώνες τους, οι όποιοι αναθάρρησαν και από τις πρόσφατες δηλώσεις του Τσαβες για εθνικοποίηση όλης της παράγωγης τσιμέντου της χώρας.

Η νίκη των εργαζομένων στην SIDOR θα δώσει κουράγιο και στους υπόλοιπους εργάτες σε άλλες βασικές βιομηχανίες στην χώρα να προχωρήσουν και να αγωνιστούν για εργατικό έλεγχο. Είναι τώρα  η στιγμή να γίνουν αποφασιστικά βήματα μπροστά, με την εθνικοποίηση των βασικών κλάδων της οικονομίας και το πέρασμά τους κάτω από το δημοκρατικό έλεγχο των εργατών, για να προχωρήσει πιο αποφασιστικά μπροστά η επανάσταση.

CMR – ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ – Τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης στη Βενεζουέλα

 
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Στέλλα Μανωλιουδάκη