Η Γαλλία πρόσφατα βγήκε από  την πρώτη εκλογική δοκιμασία μετά την άνοδο στην εξουσία του αντιδραστικότατου προέδρου Νικολά Σαρκοζί, τον προηγούμενο Μάη. Στις 9 Μαρτίου οι ψηφοφόροι πήγαν στις κάλπες για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα ήδη από τα exit polls αφού ο Σαρκοζί  έχασε μεγάλο μέρος της  υποστήριξης που απολάμβανε με τη δύναμή του να μειώνεται σημαντικά από 60% σε 34%.

Πολλοί είχαν βιαστεί να χαρακτηρίσουν την εκλογή του Σαρκοζί πέρυσι, μια αλλαγή στα δεξιά και μια συντηρητική στροφή στην κοινωνία, όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει (όπως φάνηκε και από το πρόσφατο απεργιακό κύμα)αφού η επιτυχία του οφειλόταν περισσότερο στην ανικανότητα της αριστεράς να προβάλλει μια εναλλακτική λύση.  Βρισκόμαστε (τη στιγμή που γράφεται το άρθρο)ανάμεσα στους δύο γύρους ψηφοφορίας στις τοπικές εκλογές της Γαλλίας, στις οποίες η αριστερά είχε ξεκάθαρο προβάδισμα. Οι υποψήφιοι που υποστηρίχτηκαν από τους σοσιαλιστές, τους κομμουνιστές, τους πράσινους και άλλα μικρά εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, πήραν συνολικά 47,5%  σε πόλεις με περισσότερους από 3.500 κατοίκους ενώ οι υποψήφιοι της δεξιάς μόλις που άγγιξαν το 40%. Ειδικά το κομμουνιστικό κόμμα παίρνει ένα ποσοστό 8,85% σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης, μια τεράστια αύξηση από τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές. Η νίκη των σοσιαλιστών φάνηκε στο ότι κέρδισαν απευθείας τον πρώτο γύρο των εκλογών σε πολλά τοπικά συμβούλια που ήταν πριν στα χέρια δεξιών.

 Αξιοσημείωτο είναι ότι το «Εθνικό Μέτωπο» του Λε Πεν παρουσιάστηκε στις μισές πόλεις απ’ ότι το 2001,αλλά πιο αξιοσημείωτο είναι ότι ο Σαρκοζί δεν χάνει ψηφοφόρους από το εθνικό μέτωπο που πήρε μόλις 1%.Σχηματίζεται λοιπόν η ξεκάθαρη εικόνα ότι ο Σαρκοζί  χάνει από τα αριστερά και αυτό δεν το επιβεβαιώνει μόνο το σοσιαλιστικό κόμμα αλλά και οι κομμουνιστές και η LCR (Γαλλικό τμήμα της 4ης Διεθνούς που άγγιξε το 5%).

Για  πρώτη φορά 4 μέλη του Γαλλικού τμήματος της Μαρξιστικής τάσης(LA RIPOSTE) που συμμετέχει σαν τάση του ΚΚΓ, ήταν υποψήφιοι με το ΚΚΓ στην πόλη Τουλούζ. Οι υποψήφιοι αύξησαν σημαντικά την επιρροή του ΚΚΓ στην περιοχή αυτή προβάλλοντας ένα εκλογικό μανιφέστο με τίτλο «επαναστατική αλλαγή στη κοινωνία» που .έχει ως βασικό του αίτημα την εθνικοποίηση των τραπεζών και βιομηχανιών και στο οποίο αντανακλώνται οι βασικές μαρξιστικές ιδέες που πρέπει να περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα ενός παραδοσιακού εργατικού κόμματος.

Ακόμα κι αν  κανένας από αυτούς τους υποψήφιους δεν εξελέγη, τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά  για τους κομμουνιστές και τη LA RIPOSTE. Γενικά οι υποστηριχτές της LA RIPOSTE πέτυχαν να αυξήσουν έως και να διπλασιάσουν τη δύναμη των κομμουνιστών στις συγκεκριμένες περιφέρειες.

Στο  Leguevin,μια κατεξοχήν εργατική περιοχή,  o Hubert Prevaud κατάφερε να πάρει 12,66%, 2.241 ψήφους σε σχέση με 5,72% και 911 ήφους που είχε πάρει το ΚΚ στις προηγούμενες δημοτικές.

Στο 14ο Διαμέρισμα της Τουλούζης, η Dominique Escoubue κέρδισε 6,91%/ 1.778 ψήφους (συγκριτικά με 5,68%/1232 ψήφους)

Τέλος στο διαμέρισμα του Aspet, ο Jean-Louis Ruz  και η Marie-Ange Papais πήραν 14,11%/ 484 ψήφους (έναντι σε 2,13% και 77 ψήφους.

 Σύμφωνα με τους συντρόφους εκεί πολύ υψηλά στελέχη του ΚΚΓ που δεν ήταν φίλοι της LA RIPOSTE και σαμποτάρισαν τις υποψηφιότητες, έμειναν άφωνοι με τα αποτελέσματα και πολλοί κομμουνιστές άρχισαν να δείχνουν φιλικοί . Επιπλέον πολλά μέλη που είχαν αποχωρήσει θέλησαν να ξαναμπούν στο κόμμα στη βάση αυτής της εμφάνισης. Πολλοί συμπαθούντες στην τάση μας κομμουνιστές, έλεγαν ότι οι ιδέες των κομμουνιστών εκφράζονται  για πρώτη φορά με έναν ξεκάθαρο τρόπο, και αυτό προαναγγέλει μια ριζοσπαστική στροφή στο κόμμα.. Οι σύντροφοι θα προσπαθήσουν να ξαναβάλουν τις ιδέες του Μαρξισμού στο κόμμα των κομμουνιστών μετά από πολλές δεκαετίες απομάκρυνσης από αυτές, κάτω από την επίδραση των σταλινικών και ρεφορμιστικών ηγεσιών.

Όμως η μάχη αυτή περιέχει τεράστιας σημασίας συμπεράσματα για όλο το εργατικό κίνημα και τους κομμουνιστές αγωνιστές και έξω από τα σύνορα της Γαλλίας. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν την απήχηση που μπορούν να έχουν στις μάζες οι ξεκάθαρες επαναστατικές ιδέες και το επαναστατικό πρόγραμμα όταν εκφράζονται με έναν απλό τρόπο και όταν προπαγανδίζονται στο όνομα ενός μαζικού παραδοσιακού κόμματος της εργατικής τάξης και άρα την αναγκαιότητα της σύνδεσης αυτών των ιδεών με τα μαζικά κόμματα στα οποία προσανατολίζεται μαζικά η εργατική πρωτοπορία σε κάθε φούντωμα της ταξικής πάλης, με τον ίδιο τρόπο σε κάθε εποχή σε όλο τον κόσμο. Με αυτή την έννοια αυτό ήταν ένα πολύτιμο μάθημα για τους Μαρξιστές Διεθνώς.

 Χάρης Μασαούτης