ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ : ΜΑΡΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Εύη Τούντα

φοιτήτρια της Φιλοσοφικής

Το τελευταίο διάστημα έχουν συμβεί ραγδαίες αλλαγές στο χώρο της Παιδείας και ιδιαίτερα στο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ο καπιταλισμός έχει πλέον ήδη μπει σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής στασιμότητας. Σ’ αυτά τα πλαίσια η αστική τάξη είναι αναγκασμένη να προβεί σε μια σειρά επιθετικά μέτρα ενάντια την εργατική τάξη και την νεολαία. Σε περιόδους όπως αυτή που διανύουμε, η εκπαίδευση μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο είδος.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ σχεδιάζει μια σκληρή επίθεση και στον χώρο της Παιδείας. Την επίθεση αυτή την είχε ήδη ξεκινήσει η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με την υπογραφή της Διακήρυξης της Μπολόνια, η οποία προσαρμόζει την Ανώτατη Εκπαίδευση στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου. Ήδη στην τριτοβάθμια  εκπαίδευση αυτό εκφράζεται με την προώθηση των ΙΔΒΕ (Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης) που σύμφωνα με το νέο σχέδιο νόμου θα αυτοχρηματοδοτούνται  από κάθε ίδρυμα και θα αποτελούν οργανικό κομμάτι της λειτουργίας τους.

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ Τ.Ε.Ι

Τρία χρόνια έχουν περάσει από την «Ανωτατοποίηση» των Τ.Ε.Ι. και τις θριαμβολογίες που την συνόδευαν. Η απάτη και ο αποπροσανατολισμός που κρυβόταν πίσω από αυτές τις θριαμβολογίες δεν άργησε να φανερωθεί και τα ιδρύματα πλέον  έχουν φτάσει σε αδιέξοδο και πολλά από αυτά υπολειτουργούν. Η ανεπάρκεια της κρατικής χρηματοδότησης, καθώς και οι τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό και σε υποδομές έχουν οδηγήσει την κοινότητα των Τ.Ε.Ι. σε κινητοποιήσεις, που εκδηλώθηκαν με την έναρξη της φετινής ακαδημαϊκής χρονιάς.

Το αδιέξοδο στο οποίο έχουν εμπλακεί τα Τ.Ε.Ι συνίσταται κυρίως:

-        Στο οικονομικό έλλειμμα που εμφανίζουν. Η έκτακτη χρηματοδότηση που δόθηκε για να αντιμετωπιστούν οι έκτακτες λειτουργικές δαπάνες των Ιδρυμάτων επαρκεί μόνο για τις πληρωμές του έκτακτου προσωπικού μέχρι τον περασμένο Ιούνιο.

-        Στην έλλειψη μελών του εκπαιδευτικού προσωπικού. Οι μόνιμοι διδάσκοντες στα Τ.Ε.Ι. ανέρχονται σε 2.700, ενώ 6.500 αριθμούν οι θέσεις έκτακτου προσωπικού.

-        Στα επαγγελματικά δικαιώματα που εκκρεμούν. Μέχρι σήμερα εκκρεμούν τα επαγγελματικά δικαιώματα 39 ειδικοτήτων.

 Επιπλέον είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τα Τ.Ε.Ι. βρίσκονται στην ίδια εκπαιδευτική βαθμίδα και έχουν τον ίδιο περίπου αριθμό φοιτητών με τα Α.Ε.Ι., τα ΑΕΙ χρηματοδοτούνται εννιά φορές περισσότερο. Το γεγονός αυτό αντανακλά τον αναχρονιστικό, αντιεπιστημονικό και αντιδραστικό διαχωρισμό μεταξύ θεωρητικής και τεχνολογικής εκπαίδευσης, δηλαδή πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας, βασικό συστατικό στοιχείο της καπιταλιστικής παραγωγής.   

ΤΙ ΕΔΕΙΞΑΝ ΤΑ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Τα μεγάλα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια του Δεκέμβρη και του Γενάρη έδειξαν πως οι νέοι της Εκπαίδευσης θέλουν να αγωνιστούν. Αυτό που λείπει από το κίνημα είναι ο συντονισμός, γεγονός που βάζει το καθήκον στο φοιτητικό κίνημα για μια προσπάθεια ανασυγκρότησης της ΕΦΦΕΕ και για την αγωνιστική ενότητα των παρατάξεων της Αριστεράς. Τα φαινόμενα διάσπασης και ξεχωριστών διαδηλώσεων που έκαναν ξανά την εμφάνιση τους, αποδυναμώνουν το κίνημα και απογοητεύουν τους φοιτητές. 

Τα βασικότερα αιτήματα που πρέπει να διεκδικήσει το φοιτητικό κίνημα είναι :       

-     Διπλασιασμός των Δαπανών για την Παιδεία.

-     Ενιαία Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, χωρίς διαχωρισμό μεταξύ  Α.Ε.Ι. - Τ.Ε.Ι. που εξυπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι της κοινωνίας και της επιστήμης.

-     Ελεύθερη Πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που θα προασπίσει το δικαίωμα  όλου του λαού στη μόρφωση.

-    Καμία σύνδεση των σχολών με τις επιχειρήσεις. Η εκπαίδευση δεν πρέπει αποτελεί πεδίο πλουτισμού και εκμετάλλευσης το κεφάλαιο.

-    Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους.

-    Δωρεάν Σίτιση - Στέγαση - Συγκοινωνίες  για τους φοιτητές από εργατικές οικογένειες και οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα. 

Το φοιτητικό κίνημα είναι αναγκαίο να ενώσει την φωνή του με το εργατικό κίνημα που αποτελεί τον κύριο φορέα ανατροπής αυτού του συστήματος λόγω της θέσης του στην παραγωγή. Το κυριότερο στοιχείο που δείχνει την ανάγκη σύνδεσης του φοιτητικού κινήματος με το εργατικό είναι το γεγονός ότι όποια αλλαγή και αν συμβεί  στην Εκπαίδευση, αν δεν δοθεί λύση στο δομικό πρόβλημα του καπιταλισμού που είναι η ανεργία δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Εξάλλου οι σημερινοί φοιτητές είναι οι αυριανοί εργαζόμενοι που θα προσπαθούν να βελτιώσουν την ζωή τους συγκρουόμενοι με την εργοδοσία. Άρα λοιπόν το φοιτητικό και το εργατικό κίνημα πρέπει να παλέψουν μαζί για την αλλαγή αυτής της κοινωνίας.