1. Το διακύβευμα των εκλογών

Η πεντάχρονη διακυβέρνηση της χώρας από την Δεξιά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά λιτότητα και συνεχείς επιθέσεις στο εισόδημα των εργαζομένων. Δεν υπήρξε κοινωνικό ζήτημα που να μην αφήσει συντρίμμια: καταστροφή του περιβάλλοντος, ακρίβεια, ασφαλιστικό, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών (ΟΤΕ, Ολυμπιακή κλπ), χάρισμα 28 δις ευρώ στις τράπεζες για να καλύψει τη χασούρα τους, άθλια κατάσταση της δημόσιας παιδείας, υψηλή ανεργία, διάφορες μορφές απασχόλησης που κάνουν τη ζωή των εργαζομένων λάστιχο και μια νέα γενιά που δουλεύει περιπλανώμενη με μισθούς πείνας της τάξης των 400 και 600 ευρώ. Και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας με ένα πρόγραμμα, το οποίο αν και έχει αρκετές ασάφειες, επιχειρείται να διαμορφωθεί στο πλαίσιο μιας αριστερής στροφής νεοκεϊνσιανού τύπου, με βασικό άξονα την αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ασθενέστερων.

Όμως, αν η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θέλει να αποδείξει ότι οι προθέσεις της είναι ειλικρινείς, τότε θα πρέπει να καταργήσει μια σειρά νόμους που εφαρμόστηκαν επί δικών της κυβερνήσεων. Διότι, δεν ξεχνάμε ότι η παράδοση του φυσικού πλούτου στους κερδοσκόπους δεν έγιναν μόνο με τους νόμους της Δεξιάς, αλλά και του ΠΑΣΟΚ που αποχαρακτήρισαν χιλιάδες στρέμματα δάσους. Επίσης, δεν ξεχνάμε ότι η κοροϊδία με τους συμβασιούχους ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ και ολοκληρώθηκε με τη Ν.Δ., καθώς επίσης η ιδιωτικοποίηση ή η υποβάθμιση των δημοσίων αγαθών πάλι επί ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε.

2. Ερωτήματα προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ

Υπενθυμίζουμε, λοιπόν, και ταυτόχρονα ρωτάμε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ:

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίστηκε ο Νόμος 2414/96, μέσω του οποίου θεσμοθετήθηκε η μετοχοποίηση (βλέπε ιδιωτικοποίηση) των Δημοσίων Επιχειρήσεων;

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν ξεκίνησε η ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής Τράπεζας;

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν εφαρμόστηκαν μια σειρά αντεργατικοί νόμοι, όπως ο Νόμος 2639/98 που εμπλουτίζει το προηγούμενο νόμο για τη μερική απασχόληση, εντάσσοντας σε αυτόν και την εκ περιτροπής εργασία (8ωρη εργασία για ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή του μήνα ή τριήμερη και τετραήμερη εργασία) και με τη δυνατότητα μονομερούς επιβολής από τον εργοδότη;

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν εισήχθηκε η μερική απασχόληση στο Δημόσιο και στους ΟΤΑ (Νόμοι 3174/03 και 3250/04);

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν εισήχθηκε η διάβρωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας μέσα από τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ), την ελαστική διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την συνολική απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων;

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίστηκε ο Νόμος 2956/01 για το δανεισμό εργαζομένων μέσω των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης;

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν εισήχθησαν τα Προεδρικά Διατάγματα 81/03, 164/04 και 180/04, όπου αποκλείεται η πλειονότητα των συμβασιούχων του Δημοσίου από τη σταθερότητα στην απασχόληση, οι οποίοι μάλιστα καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες;

• Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίστηκε ο τρομονόμος;

Ρωτάμε: Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα καταργήσει τους προαναφερθέντες  νόμους, καθώς επίσης και αυτούς που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία;

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παραδέχεται ότι υπάρχει εργασιακός μεσαίωνας. Όμως αυτός ο εργασιακός μεσαίωνας είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Και το αποτέλεσμα όλων αυτών των πολιτικών, που εφάρμοσαν τόσο το ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη όσο και η Ν.Δ., είναι πολύ συγκεκριμένο για τους μισθωτούς:

• 3.500 έως 4.000 εργαζόμενοι στις τράπεζες, αν και στελεχώνουν μόνιμες θέσεις και καλύπτουν πάγιες ανάγκες, έχουν προσληφθεί από εταιρίες και ενοικιάζονται από τις τράπεζες έναντι 600 και 700 ευρώ ή για 389 ευρώ αν εργάζονται με μερική απασχόληση.

• Σύμφωνα με εκτιμήσεις, πάνω από 30.000 συμβασιούχοι εργάζονται με τα περιβόητα προγράμματα Stage στο δημόσιο και 50.000 στον ιδιωτικό τομέα με 480 ευρώ και ανασφάλιστοι.

• Από τους 4.500.000 απασχολούμενους στη χώρα οι 1.100.000 εργάζονται στην επισφάλεια, δηλαδή είναι αδήλωτοι και ανασφάλιστοι εργαζόμενοι.

• 600.000 μισθωτοί είναι σε αδήλωτη εργασία ή αλλιώς μαύρη εργασία, με αποτέλεσμα να μην στοιχειοθετούν εργασιακά δικαιώματα.

• 300.000 ψευδοαπασχολούνται με το λεγόμενο μπλοκάκι (Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών), παρουσιαζόμενοι ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», ενώ η εργασία τους υποκρύπτει μισθωτή σχέση.

• 200.000 μισθωτοί φαίνεται ότι εργάζονται με μερική απασχόληση, ενώ στις περισσότερες των περιπτώσεων εργάζονται με πλήρες ωράριο με αποτέλεσμα να χάνουν μεγάλα χρηματικά ποσά από υπερωρίες, άδειες, δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης κλπ. 

• 350.000 μισθωτοί εξακολουθούν να είναι μόνιμα συμβασιούχοι, ενώ μπορεί να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Η εμμονή τόσο της Ν.Δ., όσο και του ΠΑΣΟΚ στη λογική που υπαγορεύει το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε., δηλαδή η διατήρηση χαμηλών ελλειμμάτων και πληθωρισμού και αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, μοιραία θα επιδεινώσει τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων αφού το κύριο βάρος θα το επωμιστεί το εργατικό εισόδημα, η απασχόληση, τα κοινωνικά δικαιώματα και η κοινωνική ασφάλιση.

3. Κάλεσμα  στο ΠΑΣΟΚ

Μα, θα μας ρωτήσουν κάποιοι: «Είναι το ίδιο πράγμα η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ; Και άρα θα πρέπει να μας είναι αδιάφορο ποια κυβέρνηση θα αναδειχθεί από τις εκλογές;».

Κάθε άλλο. Σαφώς και δεν είναι ίδια τα δύο κόμματα, όπως επίσης δεν μας αφήνει αδιάφορους η διακυβέρνηση της χώρας. Αυτά τα δύο κόμματα δεν είναι ίδια, διότι προέρχονται από διαφορετική πολιτική και κοινωνική ρίζα και άρα έχουν διαφορετικές αναφορές και αφετηρίες, παρά το ότι εφάρμοσαν περίπου την ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Όσοι ισχυρίζονται ότι το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. είναι ίδια και ότι τα προγράμματά τους ταυτίζονται, είναι σαν να λένε στον κόσμο ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι  ανίκητος. Διότι, δεν κριτικάρουν μόνο με λάθος τρόπο την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αλλά προκαλούν δικαιολογημένα και την αγανάκτηση των υποστηρικτών αυτού του κόμματος. Επίσης, όσοι λένε ότι τους είναι αδιάφορο ποια κυβέρνηση θα αναδειχθεί, είναι σαν να γυρνάνε τις πλάτες στον κόσμο, ο οποίος ελπίζει ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, έστω κι αν στην Αριστερά γνωρίζουμε ποια είναι τα όρια αντοχής της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Ως ΣΥΡΙΖΑ καταθέτουμε ένα πλαίσιο αιτημάτων που καλύπτουν τις άμεσες ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων, όπως η άμεση αύξηση των κατώτερων μισθών και συντάξεων στη βάση ενός εργατικού τιμάριθμου, η εφαρμογή του 35ώρου χωρίς μείωση των αποδοχών ώστε να μειωθεί η ανεργία, η κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και όλων των μορφών ευέλικτης εργασίας, η δραστική αύξηση της φορολόγησης των κερδών, η επανεθνικοποίηση με κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, η επιστροφή όλων των ελληνικών στρατευμάτων από το εξωτερικό κ.λπ.

Ως ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλουμε να υποκύψει το ΠΑΣΟΚ στις επιθέσεις κύκλων του νεοφιλελευθερισμού, που επιδιώκουν να το αναγκάσουν σε προσαρμογή. Αντίθετα, ως Αριστερά καλούμε σε συστράτευση τόσο την ηγεσία όσο και τη βάση του ΠΑΣΟΚ, πάνω σε συγκεκριμένους στόχους για τις άμεσες και επείγουσες ανάγκες του κόσμου της εργασίας.
 
Απευθύνουμε κάλεσμα, ως ΣΥΡΙΖΑ, στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ να αγωνιστούμε μαζί ώστε οι αυξήσεις στους μισθούς που εξήγγειλε ο Γ. Παπανδρέου από τη ΔΕΘ, να μην είναι μόνο πάνω από τον πληθωρισμό, ο οποίος είναι ήδη χαμηλός, αλλά οι αυξήσεις να καλύπτουν και την παραγωγικότητα της εργασίας, δηλαδή μέρος των κερδών που αποκόμισαν οι επιχειρηματίες από την εργασία των μισθωτών.

Να αγωνιστούμε μαζί, ώστε να καταργηθούν οι αντεργατικοί Νόμοι που θεσπίστηκαν τόσο από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη όσο και από τη διακυβέρνηση της Ν.Δ.

Να αγωνιστούμε μαζί, ώστε να επανέλθουν κάτω από πλήρη δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο όλες οι επιχειρήσεις που έχουν ιδιωτικοποιηθεί μέχρι τώρα (ΟΤΕ, Ολυμπιακή, Εμπορική Τράπεζα κλπ.).

Να αγωνιστούμε μαζί, ώστε να αυξηθεί το επίδομα ανεργίας στο 80% του μισθού, όπως προτείνουν τα συνδικάτα και ταυτόχρονα οι άνεργοι να επιδοτούνται για όλο το διάστημα της ανεργίας τους, έχοντας ταυτόχρονα πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
 
Αν το ΠΑΣΟΚ θελήσει να προχωρήσει σε μια σειρά τέτοιων φιλολαϊκών μέτρων, εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε κανένα λόγο να μη στηρίξουμε μια τέτοια κοινωνική πολιτική. Διότι, όσοι και όσες επιλέξαμε τη συσπείρωση της Αριστεράς μέσα από το ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, παλεύουμε ακριβώς για την εφαρμογή πολιτικών, οι οποίες θα καλύπτουν τις κοινωνικές ανάγκες, επειδή εμπνεόμαστε από τις αντιλήψεις για μια άλλη κοινωνία. Μια κοινωνία της αλληλεγγύης, μια κοινωνία που διαφυλάττει την αξιοπρέπεια, τη συλλογικότητα και εμπνέεται από τους μικρούς και μεγάλους αγώνες της νεολαίας για το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, του αγώνα των δασκάλων, των λιμενεργατών, των τραπεζοϋπαλλήλων και τόσων άλλων. Δηλαδή, μια κοινωνία σοσιαλιστική.

Με λίγα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει την ειλικρινή διάθεση στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ να αγωνιστεί μαζί του για να αλλάξει η πολιτική ζωή του τόπου για μια κοινωνία της ισότητας, της αφθονίας, της ελευθερίας, χωρίς φτώχεια, σκοταδισμό, βία και διακρίσεις. Εξάλλου, η έκκληση από μέρους του ΣΥΡΙΖΑ για κοινούς αγώνες αποβλέπει στο να εκφραστεί η επιθυμία της πλειοψηφίας της κοινωνίας να αντιτάξουμε απέναντι στην εργοδοτική επίθεση όλες τις δυνάμεις της εργασίας, ώστε να εξυπηρετήσουμε και να υπερασπίσουμε τα στοιχειώδη ζωτικά συμφέροντα των ευρύτερων εργατικών-λαϊκών στρωμάτων.

Αν οι προαναφερθείσες προτάσεις κοινής δράσης απορριφθούν από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, τότε αναλαμβάνει την όλη ευθύνη για την υπονόμευση της ενότητας των εργαζόμενων τάξεων.

Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ θα πληροφορούμε συνεχώς τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ για τις προτάσεις και τις δράσεις μας, καλώντας συνεχώς σε συμπόρευση για την επίλυση των προβλημάτων του κόσμου της εργασίας.

 

 

Δημήτρης Κατσορίδας
ανένταχτος, προερχόμενος από τον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο,
υποψήφιος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στην Α΄ Αθήνας