Όλες οι διαφορές του παρελθόντος με τον Λένιν έπαψαν να υπάρχουν όταν ο Τρότσκι γύρισε πίσω στην Πετρούπολη το Μάη του 1917. Ο Λένιν και ο Ζηνόβιεφ παρευρέθησαν στην τελετή καλωσορίσματος που οργανώθηκε από τη «Mezhrayontsy» («Διαχτιδική Επιτροπή»). Εκείνη τη στιγμή ο Τρότσκι δήλωσε ότι δεν αγωνιζόταν πλέον για την ενοποίηση των Μπολσεβίκων και των Μενσεβίκων. Τόνισε ότι μόνο εκείνοι που είχαν σπάσει με το σοσιαλπατριωτισμό θα έπρεπε να ενωθούν τώρα κάτω από τη σημαία μιας νέας Διεθνούς. Στην πραγματικότητα, από τη στιγμή της άφιξής του, ο Τρότσκι μιλούσε και δρούσε σε στενή σύνδεση και συνεννόηση με τους Μπολσεβίκους.

Σχολιάζοντας αυτό το θέμα, ο Μπολσεβίκος Ρασκόλνικοφ θυμάται : «Ο Λέον Νταβίντοβιτς ( Τρότσκι) δεν ήταν εκείνη τη στιγμή τυπικά μέλος του κόμματός μας, αλλά στην πραγματικότητα δούλεψε μέσα σε αυτό συνεχώς από τη μέρα της άφιξής του από την Αμερική. Σε κάθε περίπτωση, αμέσως μετά την πρώτη του ομιλία στο Σοβιέτ, όλοι τον αντιμετωπίζαμε σαν έναν από τους κομματικούς μας ηγέτες.» («Proletarskaya Revolutsia», 1923, σελ.71)

Για τις φιλονικίες του παρελθόντος ο ίδιος συγγραφέας σημείωσε: «Ο απόηχος των διαφωνιών του παρελθόντος κατά τη διάρκεια της προπολεμικής περιόδου είχε εξαφανισθεί. Δεν υπήρχε καμία διαφορά ανάμεσα στην τακτική του Λένιν και του Τρότσκι. Αυτή η ταύτιση, ήδη αξιοπρόσεκτη κατά τη διάρκεια του πολέμου, επιτεύχθηκε πλήρως και οριστικά από τη στιγμή της επιστροφής του Τρότσκι στη Ρωσία. Από την πρώτη του δημόσια ομιλία, όλοι οι παλιοί Λενινιστές αισθανθήκαμε ότι ήταν ένας από εμάς.»  («Proletarskaya Revolutsia», σελ. 150)

ΜΑΙΟΣ 1917 : Ο ΤΡΟΤΣΚΙ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ

Το ότι ο Τρότσκι δεν εντάχθηκε αμέσως τυπικά στο Μπολσεβίκικο κόμμα δεν οφειλόταν σε κάποια πολιτική διαφωνία. Άλλωστε ο Τρότσκι είχε ανακοινώσει την επιθυμία του να ενταχθεί στους Μπολεβίκους αμέσως μετά την πρώτη  συζήτηση με το Λένιν και τους συντρόφους του. Η αιτία είναι ότι ο Τρότσκι ήθελε να κερδίσει στους μπολσεβίκους την οργάνωση των «Διαχτιδικών», η οποία διέθετε περίπου 4.000 εργάτες στην Πετρούπολη και στις γραμμές της συμμετείχαν πολλά διακεκριμένα επαναστατικά στελέχη όπως ο Ουρίτσκι, ο Γιοφέ, ο Λουνατσάρσκι, ο Ριαζάνοφ, ο Βολοντάρσκι και άλλοι επαναστάτες οι οποίοι αργότερα έπαιξαν εξέχοντες ρόλους στην ηγεσία του Μπολσεβίκικου κόμματος.

Ο Τρότσκι ανέφερε πολλά χρόνια αργότερα στην κατάθεσή του στην Επιτροπή Ντιούι κατά την «αντι-δίκη» που οργάνωσε η Διεθνής Αριστερή Αντιπολίτευση ενάντια στις εγκληματικές, σταλινικές  «Δίκες της Μόσχας» τα εξής : «Δούλευα μαζί με το Μπολσεβίκικο κόμμα. Υπήρχε μια ομάδα στην Πετρούπολη που είχε το ίδιο πρόγραμμα με το Μπολσεβίκικο κόμμα, αλλά ήταν οργανωτικά ανεξάρτητη. Συμβουλεύτηκα το Λένιν για το αν θα ήταν καλό να μπω στο Μπολσεβίκικο κόμμα αμέσως ή αν θα ήταν καλύτερο να μπω με αυτή την καλή εργατική οργάνωση που είχε 3 - 4.000 επαναστατικά μέλη.»

Με αφορμή το Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ που οργανώθηκε στις αρχές του Ιούνη του 1917 και που εξακολουθούσε να κυριαρχείται από τους Μενσεβίκους και τους Σοσιαλεπαναστάτες, ο Ε. Καρ, αναφερόμενος στον Τρότσκι και στην «Mazhrayontsy», παρατηρεί ότι: «Ο Τρότσκι και ο Λουνατσάρσκι ήταν ανάμεσα στους δέκα αντιπροσώπους των "Ενωμένων Σοσιαλδημοκρατών" που ακλόνητα υποστήριξαν τους Μπολσεβίκους καθ' όλη τη διάρκεια των τριών εβδομάδων του συνεδρίου.» (Ε. Καρ «Η Μπολσεβίκικη Επανάσταση», τόμος 1, σελ 89, Αγγλική έκδοση)

Για να επισπεύσει την είσοδο της «Mezhrayontsy» στους Μπολσεβίκους, στην οποία αντιτάσσονταν κάποιοι από την ηγεσία της, ο Τρότσκι έγραψε στην «Πράβδα» την ακόλουθη δήλωση: «Δεν υπάρχουν κατά τη γνώμη μου στην παρούσα στιγμή (τον Ιούλη) καθόλου διαφορές είτε επί της αρχής, είτε στις τακτικές ανάμεσα στην «Διακτιδική  Επιτροπή»και τους Μπολσεβίκους. Συνεπώς δεν υπάρχουν καθόλου κίνητρα που να δικαιολογούν την ξεχωριστή ύπαρξη αυτών των οργανώσεων.»

Το Μάη του 1917, πριν ακόμα μπει και τυπικά ο Τρότσκι στο Μπολσεβίκικο κόμμα, ο Λένιν του πρότεινε να γίνει αρχισυντάκτης της «Πράβδα»! Αυτό το γεγονός έγινε γνωστό το 1923 στο περιοδικό «Krasnaya Letopis» Νο 3 (14). Μολονότι η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή από την Συντακτική Επιτροπή της «Πράβδα», αυτό το γεγονός δείχνει γλαφυρά το είδος της στάσης του Λένιν απέναντι στον Τρότσκι εκείνη την στιγμή. Ο Λένιν ήταν τόσο ανυπόμονος  να ενταχθούν στους Μπολσεβίκους ο Τρότσκι και οι υποστηρικτές του, που ήταν προετοιμασμένος να τους προσφέρει ηγετικές θέσεις στο Κόμμα και να μην τους θέσει κανένα όρο.