ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

 

Μετά τα «Ιουλιανά», η πρωτοβουλία πέρασε στις δυνάμεις της αντίδρασης για κάποιο διάστημα. Στις πολύ δύσκολες στιγμές, όταν το κόμμα ήταν παράνομο, όταν ο Λένιν και ο Ζηνόβιεφ είχαν εξαναγκασθεί να φύγουν για τη Φιλανδία, όταν ο Κάμενεφ ήταν στη φυλακή και οι Μπολσεβίκοι ήταν αντικείμενο αισχρών συκοφαντιών όπως αυτή που τους ήθελε «κατάσκοπους των Γερμανών», ο Τρότσκι μίλησε δημόσια υπερασπίζοντάς τους και ταύτισε τη θέση του με τη δικιά τους. Σε αυτή τη δύσκολη και επικίνδυνη στιγμή, ο Τρότσκι έγραψε ένα γράμμα στην Προσωρινή Κυβέρνηση, το οποίο αξίζει να το παραθέσουμε ολόκληρο, για τη σημασία που έχει πάνω στο ζήτημα των σχέσεων ανάμεσα στον Τρότσκι και τους Μπολσεβίκους το 1917. Το γράμμα έχει ημερομηνία 23 Ιούλη 1917:

«Αγαπητοί Υπουργοί:

Έχω μάθει ότι σε σχέση με τα γεγονότα της 16-17 (παλιό ημερολόγιο) Ιούλη, έχει εκδοθεί ένα ένταλμα για τη σύλληψη των Λένιν, Ζηνόβιεφ και Κάμενεφ, αλλά όχι για μένα. Ως εκ τούτου θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στα παρακάτω:

1.         Συμφωνώ με τις κύριες θέσεις των Λένιν, Ζηνόβιεφ και Κάμενεφ και τις έχω υποστηρίξει στο περιοδικό «Vperiοd» και στους δημόσιους λόγους μου.

2.         Η στάση μου σε σχέση με τα γεγονότα της 16-17 Ιούλη ήταν η ίδια με τη δική τους.

Α. Ο Κάμενεφ, ο Ζηνόβιεφ και εγώ μάθαμε για τα προτεινόμενα σχέδια  των πολυβολητών και των άλλων συνταγμάτων στη κοινή συνάντηση των γραφείων (εκτελεστικές επιτροπές) στις 16 Ιουλίου. Πήραμε αμέσως μέτρα για να σταματήσουμε τους στρατιώτες να βγουν έξω από τους στρατώνες. Ο Κάμενεφ και ο Ζηνόβιεφ ήρθαν σε επαφή με τους Μπολσεβίκους και εγώ με την «Διακτιδική Επιτροπή» («Mezhrayontsi»), οργάνωση στην οποία ανήκω.

Β. Όταν όμως παρ΄ όλες τις προσπάθειές μας η διαδήλωση έγινε, οι σύντροφοι Μπολσεβίκοι και εγώ κάναμε πολυάριθμες ομιλίες μπροστά στο παλάτι της Ταυρίδας, στις οποίες εμφανιστήκαμε υπέρ του κύριου συνθήματος του πλήθους «Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ», αλλά την ίδια στιγμή καλέσαμε  εκείνους που διαδήλωναν, τόσο τους στρατιώτες όσο και τους πολίτες, να επιστρέψουν στα σπίτια τους και τους στρατώνες με ένα ειρηνικό και συντεταγμένο τρόπο.

Γ. Σε μια συνάντηση που έγινε  στο παλάτι της Ταυρίδας αργά τη νύχτα στις 16-17 Ιουλίου, ανάμεσα σε κάποιους Μπολσεβίκους και οργανώσεις Διακτιδικών, υποστήριξα την κίνηση του Κάμενεφ ότι θα έπρεπε να γίνει  κάθε τι για να εμποδιστεί η επανάληψη της διαδήλωσης της 17 Ιουλίου. Όταν όμως μαθεύτηκε από τους προπαγανδιστές, οι οποίοι έφτασαν από τις διάφορες φρουρές, ότι τα συντάγματα και οι εργοστασιακοί εργάτες είχαν ήδη αποφασίσει να βγουν στους δρόμους και  ότι ήταν αδύνατο να συγκρατήσουμε το πλήθος μέχρι να τερματιστεί η κυβερνητική κρίση, όλοι εκείνοι που ήταν παρόντες συμφώνησαν ότι το καλύτερο που είχαμε να κάνουμε ήταν να κατευθύνουμε την διαδήλωση μέσα σε ειρηνικά πλαίσια και να ζητήσουμε από τις μάζες να αφήσουν τα όπλα τους στο σπίτι.

Δ. Στη διάρκεια της ημέρας της 17ης Ιουλίου όπου βρισκόμουν στο παλάτι της Ταυρίδας, εγώ και οι σύντροφοι Μπολσεβίκοι περισσότερο από μια φορά προτείναμε αυτή την πορεία στο πλήθος.

3. Το γεγονός ότι δεν είμαι συνδεδεμένος με την «Πράβδα» και δεν είμαι μέλος του Μπολσεβίκικου κόμματος, δεν είναι εξαιτίας πολιτικών διαφορών αλλά λόγω συγκεκριμένων καταστάσεων στην ιστορία του κόμματός μας οι οποίες τώρα έχουν χάσει όλη τους τη σημασία.

  4. Η προσπάθεια των εφημερίδων να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι εγώ δεν έχω να κάνω τίποτα με τους Μπολσεβίκους έχει περίπου την ίδια αλήθεια μ' αυτή την αναφορά που λέει ότι ζήτησα από τις αρχές να με προστατεύσουν από τη βία της μάζας ή με τις εκατοντάδες άλλες πλαστές φήμες του ίδιου τύπου.

Απ' όλα αυτά που είπα, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορείτε λογικά να με αποκλείσετε από το ένταλμα σύλληψης το οποίο έχετε φτιάξει για το Λένιν, τον Κάμενεφ και τον Ζηνόβιεφ. Επίσης δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία στα μυαλά σας ότι είμαι το ίδιο, ένας ασυμβίβαστος πολιτικός αντίπαλος όσο οι παραπάνω σύντροφοι.  Αφήνοντας με απ’ έξω απλά δίνετε έμφαση στη αντεπαναστατική πρακτική που βρίσκεται πίσω από την επίθεση ενάντια στον Λένιν, τον Ζηνόβιεφ και τον Κάμενεφ» (από το βιβλίο «The Age of the Permanent Revolution», σελ. 98-99, Αγγλική Έκδοση). Σ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Τρότσκι εξέφρασε σε πλήθος περιπτώσεων τη συμφωνία του με θέση των Μπολσεβίκων. Και ως αποτέλεσμα αυτού φυλακίστηκε για άλλη μια φορά.