«ΛΑΪΚΑ ΜΕΤΩΠΑ»: ΤΙ ΕΔΕΙΞΕ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ

 Του Rob Sewel

εκδότη του Βρετανικού Μαρξιστικού  περιοδικού "Socialist Appeal"

Οι πολιτικές της «Τρίτης Περιόδου» που υιοθετήθηκαν από την Κομμουνιστική Διεθνή από το 1928 και μετά έπαιξαν έναν ιδιαίτερα ολέθριο ρόλο. Είχαν σαν άμεσο αποτέλεσμα τις διαιρέσεις μέσα στη γερμανική εργατική τάξη, χάρη στις οποίες έβαλαν στους σοσιαλδημοκράτες εργάτες την ταμπέλα των «σοσιαλφασιστών» και τελικά οδήγησαν στη νίκη του Χίτλερ το 1933, ο οποίος κόμπαζε ότι ανέβηκε στην εξουσία «χωρίς να σπάσει ούτε μία τζαμαρία».

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1930, ο υπερ-αριστερισμός της «Τρίτης Περιόδου» εγκαταλείφθηκε για χάρη των οπορτουνιστικών πολιτικών του Λαϊκομετωπισμού. Η υιοθέτηση του «Λαϊκού Μετώπου» από την «Κομιντέρν» δεν ήταν μια επιστροφή στο λενινισμό, αλλά σε μενσεβίκικες ιδέες. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα διεθνώς καθοδηγούνταν πλέον στο να αναζητούν συμμάχους ανάμεσα στα αστικά φιλελεύθερα κόμματα κατά της απειλής του φασισμού. Αυτή η πολιτική ταξικής συνεργασίας, η ίδια η βάση του μενσεβικισμού, αποσκοπούσε στην παράλυση του προλεταριάτου. Ήταν αυτές ακριβώς οι ιδέες στις οποίες ο Λένιν αντιτάχθηκε με την επιστροφή του το 1917 στη Ρωσία, όταν κάλεσε σε μη-υποστήριξη της προσωρινής κυβέρνησης και υπέρ της ανεξαρτησίας του επαναστατικού κόμματος.

Οι πολιτικές του Λαϊκομετωπισμού έπαιξαν - με τα λόγια του Τρότσκι - έναν «απεργοσπαστικό» ρόλο σ’ όλη τη διάρκεια των χρόνων του 1930. Στη Γαλλία το 1936 η εργατική τάξη είχε καταλάβει τα εργοστάσια. Εντούτοις το γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα, προκειμένου να φανεί ευχάριστο στη Λαϊκομετωπική κυβέρνηση του Λεόν Μπλουμ, λειτούργησε σαν ένα φρένο στο κίνημα της εργατικής τάξης. Στις αναμνήσεις του, ο ηγέτης του γαλλικού ΚΚ, Μωρίς Τορές, το ομολογεί:

«Ένας δημαγωγός θα μπορούσε, εκείνη τη στιγμή, να είχε οδηγήσει τους εργάτες στις πιο τραγικές υπερβολές. Αλλά το λαϊκό μέτωπο αντιπροσώπευε την ευταξία, τη σταθερή και οργανωμένη πρόοδο, την επιβεβλημένη από τις μάζες κοινωνική ειρήνη και μια επιστροφή στην ευημερία. Μ’ ευθύτητα και ζυγίζοντας όλα μου τα λόγια, διακήρυξα στο όνομα της Κεντρικής Επιτροπής:

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΛΕΟΝ ΜΠΛΟΥΜ

“Παρόλο που είναι σημαντικό να ασκούμε μια συνολική πίεση για τις διεκδικήσεις μας, είναι εξίσου σημαντικό να γνωρίζουμε πότε πρέπει να σταματάμε. Αυτή τη στιγμή δεν τίθεται κανένα ζήτημα κατάληψης της εξουσίας. Προς το παρόν, η δουλειά μας είναι να κερδίσουμε την ικανοποίηση των οικονομικών διεκδικήσεων. Πρέπει επομένως να ξέρουμε πως να σταματήσουμε μόλις κερδίσουμε αυτή την ικανοποίηση”».

Ο Τορές συνεχίζει:

« Ξανά και ξανά έχουμε αντιταχθεί στην αριστερίστικη φρασεολογία που χρησιμοποιείται από εξερεθισμένα άτομα για να εκφράσουν την ανυπομονησία τους και η οποία στο μόνο αποτέλεσμα που οδηγεί είναι ο περιορισμός και το στένεμα του μετώπου της εργατικών ταξικών αγώνων. Έχουμε εκατοντάδες φορές επαναλάβει ότι το λαϊκό μέτωπο δεν είναι η επανάσταση».