Έτσι και στο φύλλο της 21.01.2010, στο ρεπορτάζ για τη συζήτηση στη Βουλή της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για τη «Διασφάλιση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και διεύρυνση των ασφαλιστικών - συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων», αναφέρει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο βουλευτής του Μιχάλης Κριτσωτάκης επί της ουσίας συνέπλευσε με τις δυνάμεις του δικομματισμού.

Τι κι αν ο Μιχ. Κριτσωτάκης απ' την αρχή δήλωσε ότι, εάν γινόταν ψηφοφορία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψήφιζε επί της αρχής το σχέδιο νόμου, θέση την οποία επανέλαβε αρκετές φορές στην ομιλία του!

Τι κι αν επέκρινε την κυβέρνηση για την τακτική της να μην θέτει σε ψηφοφορία σχέδια νόμου της αντιπολίτευσης (λόγω μη ύπαρξης έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου)!

Τι κι αν επιχειρηματολόγησε υπέρ πολλών από τις θέσεις του σχεδίου νόμου!

Τι κι αν κατέκρινε τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις για την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων!

Ο "ρεβιοζονιστής" και "συνοδοιπόρος της αντίδρασης" Κριτσωτάκης και το κόμμα του τόλμησαν να εκφράσουν και διαφορετικές θέσεις για επί μέρους άρθρα και με αυτόν τον τρόπο να συμπλεύσουν με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική του δικομματισμού!

Ας σοβαρευτούμε!

Ο "Ριζοσπάστης" και το ΚΚΕ «τραβούν απ' τα μαλλιά» οποιαδήποτε ευκαιρία για να υπερτονίσουν τις υπαρκτές διαφορές μεταξύ των κομμάτων της αριστεράς αποφεύγοντας όπως ο διάβολος το λιβάνι την αξιοποίηση των υπαρκτών δυνατοτήτων για κοινή δράση υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων!

Ποιος, λοιπόν, διασπώντας το εργατικό κίνημα, διευκολύνει με την πολιτική του το πέρασμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής;